Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
irmezzan st. v.
st. v., mhd. ermeʒʒen, nhd. ermessen; mnd. ermēten; ae. ametan; got. usmitan. — Graff II,892.
Praes.: ir-mezzen: inf. Np Fides 6; -mezen: dass. Npw ebda.
Part. Praet.: ar-mezzana: acc. PL. m. Gl 2,396,72. 405,47; -mezanemo: dat. sg. m. 630,43. 1) ausmessen: armezzana [aut si fusca polum suffudit palla serenum, oppositus quotiens radiorum spicula nimbus igne repercusso] mentitos (Glosse: infrustratos scilicet lumine, vgl. PL 59) [spargit in orbes, Prud., Ham. 88] Gl 2,396,72. 405,47. 2) ermessen, geistig erfassen, mit Akk.: irmezzen unde begrifen nemag in (den dreieinigen Gott) nehein sin . uuanda er presens unde totus ist in allen steten [vgl. non est mensurabilis in sua natura, quia inlocalis est, et incircumscriptus, ubique totus, ubique praesens, ubique potens, Sg 27] NpNpw Fides 6. 3) durchmessen, durchlaufen: armezanemo [hoc etiam,] emenso (vgl. percurso et perlustrato coelo, cum iam descendet ad occasum, Serv.) [cum iam decedit Olympo, profuerit meminisse magis, Verg., G. I,450] Gl 2,630,43.