Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
hundertstunt
(um 1175, alem.):
‚hundertmal; ducenties (in. Zur Bildung vgl.
Verbindung mit zwirent)‘
Braune-Reiffenstein 2004: § 281. S. -hunt,
stunt. Vgl. driîostunt, fimfstunt, fiorstunt. –
hundesbluomeAWB mhd. sw. m. f., in Gl. seit En-
de des 13./Anfang des 14. Jh.s:
‚Hundeblu-zur Bezeichnung der
me; amarusca, anthemim, camonilla, cotula
foetida‘
‚Hundskamille‘
(Anthemis arvensis L.) und der
‚Stinkkamil-(Anthemis cotula L.) (nhd. Hundsblume;
le‘
vgl. nhd. Hundeblume; mndd. hundeblōme).
Vgl. Marzell [1943–58] 2000: 1, 318. S.
hunt, bluoma. – hundesdistelhundesAWB, hundedistelAWB mhd.
m. oder f., Gl. 3,521,44 (Zeit unbekannt,
bair.). 526,56 (Zeit unbekannt):
‚Hundska-(Anthemis arvensis L.),
mille; camomillum‘
auch Bezeichnung für die
‚Stinkkamille; co-(Anthemis Cotula L.) (ält. nhd.
tula foetida‘
hundsdistel). Vgl. Marzell [1943–58] 2000:
1221 hundedistel – hûneS1222
321. S. hunt, distil. Vgl. huntdistele. – hundeskanelhun
deskanelAWB? mhd. st. m., Gl. 4,42,56 (13. Jh.):
‚Hundehütte; canal‘. Hybridbildung mit ver-
deutlichendem VG. Dem HG liegt wohl
mlat. canale, canalis
‚Hundehaus, Hunde-zugrunde (vgl. Mlat. Wb. 2, 143). S.
hütte‘
hunt. – hundesmuckeAWB mhd. sw. f., Gl. 3,48,58
(14. Jh., bair.-obd.):
‚Hundsfliege, Schnake;(ält. nhd. hundsmücke; Dt. Wb. 10,
cinifex‘
1939). Vgl. Pfeifer 1963 ff.: 686 ff. S. hunt,
mugga. – hundesrippeAWB mhd. st. n., Gl.
3,525,25 (Zeit unbekannt):
‚Spitzwegerich;(Plantago lanceolata L.). Vgl.
amarusca‘
Marzell [1943–58] 2000: 1, 321; 3, 809. S.
hunt, rippi. – hundeswurzAWB mhd. st. f., Gl.
3,592 Anm. (SH, 14. Jh., bair.):
‚Echte(Cynoglossum of-
Hundszunge; cynoglossa‘
ficinale L.). Vgl. Marzell [1943–58] 2000: 1,
1297. S. hunt, wurz. – Ahd. Wb. 4, 1356 ff.;
Splett, Ahd. Wb. 1, 83. 142. 411. 412. 441.
634. 745. 955. 1164; Köbler, Wb. d. ahd. Spr.
570; Schützeichel6 170; Starck-Wells 291 f.;
Schützeichel, Glossenwortschatz 4, 434. 438 f.
440 f.