Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
fimfhunt
und London, Add. 23931; s. H. Thoma, PBB
73 [Halle, 1957], 228, 8 [10. Jh.]):
‚fünffach,(mhd. vünfvalt; as.
quinarius, quinquepartitus‘
vīffalt; mndl. vijfvout; ae. fīffeald; aisl. fimm-
faldr). S. fimf, -falt. – fimfhuntAWB Kard.zahl, nur
Tatian:
‚fünfhundert, quingenti‘(ae. fīfhund;
vgl. nhd. fünfhundert; mndd. vīfhundert; mndl.
vijfhondert). S. hunt. – fimfjârîgAWB adj., nur in
Gl. vom 9./10. Jh. an:
‚alle fünf Jahre stattfin-(nhd. fünfjährig; mndl.
dend, quinquennalis‘
vijfjarich). S. jâar, -îg. – Ahd. Wb. III, 853;
Splett, Ahd. Wb. I, 232. 412. 432; Köbler, Wb.
d. ahd. Spr. 264; Schützeichel5 133; Starck-
Wells 153; Schützeichel, Glossenwortschatz III,
165.