Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
engida st. f.
st. f., nhd. dial. obersächs. rhein. meckl. engde Müller-Fraureuth 1,293, Rhein. Wb. 2,129, Woss.-Teuch. 2,730; an. öngd; vgl. got. aggwiþa. — Graff I, 342.
angi-: nom. sg. -da Gl 1,30,11 (Pa); -dha 6,8 (K). 30,11 (K). — engithu: dat. sg. Gl 4,203,63 (sem. Trev.). — eingida: nom. sg. Gl 1,6,8 (Ra). Hierher gehört vielleicht auch die verstümmelte Form engi..: (dat. sg.) Beitr. (Halle) 85,71 (Würzb. Mp. th. f. 45, 9. Jh.). 1) Engpaß, Hohlweg: an engithu ther scranctuno [stetit angelus] in angustiis [duarum] maceriarum (Hs. macenarum) [quibus vineae cingebantur, Num. 22,24] Gl 4,203,63. 2) Angst, Beklommenheit: angidha angor (KRa, angust Pa, lat. Verbform, vgl. die Interpretamente anxior, tristor, coartor, constringor; sorga ł sorgem R) Gl 1,6,8. angida anxietas 30,11. (fraglich) engidu [neque enim se Iohannes et praeisse et non intrasse diceret, si in ipsa sua] trepidatione [mysterium defuisse credidisset, Greg., Hom. II, 22 p. 1530] Beitr. (Halle) 85,71, z. Deutung vgl. ebda. 72.