Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
antfengida st. f.
st. f. — Graff III, 415.
ant-fank-ida: gen. sg. S 258,1; acc. sg. 233,5; -fang-: nom. sg. 200,4/5 (sämtl. B).
ant-fenk-ida: nom. sg. S 239,22 (B); -feng-: acc. pl. Gl 1,336,40 (Rb).
cepar edo antfangida cote ist hostia victima Gl 1,170,30 (Pa) beruht wohl nur auf falscher Einordnung von da[z] cote und ist mit K zu lesen: cepar edo da[z] cote antfangi ist; vgl. antfengi adj. und Baesecke, Abrog. S. 43. 1) in B: Aufnahme, Annahme, Empfang: a) von Personen: eigentl.: armero .. gangararo antfankida ruacha pauperum et peregrinorum susceptionis cura S 258,1; — mit wertendem Nebensinn: Anerkennung: nist mit cotan heiteo antfangida non est apud deum personarum acceptio 200,4/5. 239,22; b) von Sachen: antfankida cibi ... perceptionem solus percipiat (der zu bestrafende Klosterbruder) mensura S 233,5. 2) in Rb: Behältnis, Behälter (mit eigener Ableitung? vgl. Kluge, Stammb3. § 99 a): antfengida [facies ... in usus eius (des Opferdienstes) ... ignium] receptacula [Ex. 27,3] Gl 1,336,40.
Zu antfangida victima Pa vgl. oben.