Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firhengida st. f.
st. f., mhd. verhengede. — Graff IV,772.
fer-henged-: nom. sg. -a Gl 2,155,24; acc. sg. -e 110, 16; uir-heng-: acc. sg. -ida Npw 118 A,3; uer-: dass. -ede 108,18; dat. (acc.?) sg. -de MGh Poetae Lat. VI,1 p. 9. 1) Erlaubnis, Zustimmung, Duldung: ferhengede [presbyter qui propter convivium talibus nuptiis (sc. bigami) possit praebere] consensum [Conc. Neocaes. LI] Gl 2,100,16. verhengde [nil sine] permisso [cuius (sc. factoris rerum) vel denique iusso constat, Walth. 1162] MGh Poetae Lat. VI,1 p. 9; thia firhengida irbiotan m. Gen.: einer Sache zustimmen: er ana legeta den fluoh ..., do er die uerhengede irbot dero gotis uersellunga Npw 108,18. 2) das (einer Sache) Nachgeben: uone diu uuizzen die die demo ubele uerhengent, daz si ne gent in demo gotis uuege . die uirhengida stilta der selbo poto Npw 118 A,3. 3) Nachsicht: ferhengeda [ne occulta quidem] conniventia [polluamur, Cass., Inst. VI,9 p. 278] Gl 2,155,24.