rouwe

(rouwe)bedde

MNWB

rouwe·bedde

* (rouwe)bedde , rouw- ( row- ), n. : Schlafstelle , (übertr.:) Grabstätte, anno 1590 ... is ... H. in Christo entslâpen und alhĩr in sîn r.…

rouwech

MNWB

rouw·ech

rouwech s. 1 rouwich.

rouwedach

MNWB

rouwe·dach

° rouwedach , m. (flekt. -dāg- ): (jüd. Religion:) Vorabend eines Festtages, des Sabbats, des anderen dāges dê dâr volget nâ dēme r.dāge qûe…

(rouwe)kāmer

MNWB

rouwe·kamer

(rouwe)kāmer , rouw- ( raw- ), f. ( Pl. -en ): 1. Lagerstatt, Schlafstelle, ‚cubile' (Lüb., Halberst . Bibel Jes. 35, 7; Köln.: rastkāmer ).…

rouweken

MNWB

rouwe·ken

rouweken s. 1 rouwich.

rouweklêⁱt

MNWB

rouwe·kleit

rouweklêⁱt s. ° (rü̂we)klê(i)t.

rouweklēt

KöblerMnd

rouweklēt , N. Vw.: s. rǖweklēt L.: MndHwb 2, 2280 (rouweklê[i]t)

(rouwe)küssen

MNWB

rouwe·kuessen

*° (rouwe)küssen , rouw- , n. : angenehme Lagerstatt, Ruhekissen, (bildl.:) de leddeganc glö̂ve mî gewis ên r. des dü̂vels is (Reimb. XIII).

rouweküssen

KöblerMnd

rouwe·küssen

rouweküssen , N. nhd. „Ruhekissen“, angenehme Lagerstatt E.: s. rouwen (1), küssen (1) W.: s. nhd. Ruhekissen, N., Ruhekissen, DW 14, 1426? …

rouwekāmer

KöblerMnd

rouwekāmer , F. nhd. „Ruhekammer“, Schlafstelle, Lagerstatt, Grab, Schrein ÜG.: lat. cubile E.: s. rouwen (1), kāmer W.: s. nhd. Ruhekammer,…

rouwelich

KöblerMnd

rouwe·lich

rouwelich , Adj. Vw.: s. rouwelīk

rouwelichêⁱt

MNWB

rouwelich·eit

° rouwelichêⁱt , f. : (rechtl.:) Unangefochtenheit , dat wî ... unse vȫrschrēvene grêveschop mit alle ērer tôbehö̂ringe tô uns nēmen alse un…

rouwelichēt

KöblerMnd

rouwelichēt , F. nhd. Ruhe, Unangefochtenheit E.: s. rouwelīk, hēt (1) W.: s. nhd. (ält.) Ruhlichkeit, F., Ruhe, DW 14, 1441? L.: MndHwb 2, …

rouwelĩk

MNWB

rouwe·lik

rouwelĩk ( rowe-, rauwe- ; verlesen revelich [Oldenb. Ub. 6, 266]), rouw- ( row-, rau- ), -lich ( rovlich ), rouwelk ( rawelk ), ° rôlĩk (Si…

rouwelĩken

MNWB

rouwe·liken

rouwelĩken ( raw[e]- ), -lĩk, rouwlĩken ( rau-, rou- ), -lĩk, -lich, rouwelken ( rauw- ), ° rouwelke (Ub. Göttingen 1, 115), rûwelken, adv. …

rouwelk

KöblerMnd

rouw·elk

rouwelk , Adv. Vw.: s. rouwelīk L.: MndHwb 2, 2281 (rouwelk)

rouwelke

KöblerMnd

rou·welke

rouwelke , Adv. Vw.: s. rouwelīke

rouwelken

KöblerMnd

rou·welken

rouwelken , Adv. Vw.: s. rouwelīken

rouwelīk

KöblerMnd

rouwelīk , Adj. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten (juristisch) ÜG.: lat. (quietus), (requie…

rouwelīke

KöblerMnd

rouwelīke , Adv. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten ÜG.: lat. (quietus), (requietus) Hw.: s.…

rouwelīken

KöblerMnd

rouwelīken , Adv. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten ÜG.: lat. quietus, requietus Hw.: s. ro…

rouwen, rowen, rawen

LW

rouwen, rowen, rawen, sw. v. 1. intr. ruhen. 2. trans. ruhen lassen. 3. sik r., sich ausruhen.

rouw(e), rowe, rawe

LW

rouw(e), rowe, rawe, f. Ruhe, Rast, Frieden, Musse.

¹rouwesam

MNWB

rouwe·sam

1 rouwesam , rouw- ( rau- , rou- , row- ), adj. , adv. : 1. geräuschlos, leise, in dēme slâphûse wes r. dat êne andere van dî nicht wērde be…

(rouwe)sāmichêⁱt

MNWB

rouwe·samicheit

° (rouwe)sāmichêⁱt , rouw- ( rou- ), f. : stand Zustand des inneren Friedens, ik bin untvangen in êne grôte r. (Plen. ed. Katara 192).

rou(we)sam, samich

LW

rou(we)sam, -samich, ruhig, friedlich; adv. rouwesameliken.

rouwestēde

MNWB

rouwe·stede

rouwestēde ( rauwe- ), rouw-, f. : 1. ruhiger, sicherer Ort, „ Rowstede alse alle stede dar rowe is van vnrowecheit de vmmelank efte dar by …

rouwestunde

MNWB

rouwe·stunde

rouwestunde , rouw- , f. : Arbeitspause, van lichtmissen bet tô sünte Ambrosius dach schal ên îder up sîn arbê(i)t gân des morgens vȫr sösse…

rouwestēde

KöblerMnd

rouwe·stēde

rouwestēde , F. nhd. „Ruhestätte“, ruhiger Ort, Schlafstätte, Grab ÜG.: lat. sinus maris, cubile, cubiculum E.: s. rouwen (1), stēde (1) W.:…

rouwesāmelīk

KöblerMnd

rouwesāmelīk , Adj. nhd. ruhig, friedlich, unangefochten E.: s. rouwesam (1), līk (3) W.: s. nhd. (ält.) ruhsamlich, Adj., ruhig, DW 14, 147…

adelfrouwe

KöblerMhd

adel·frouwe

adelfrouwe , sw. F. Vw.: s. adelvrouwe

adelvrouwe

Lexer

adel·vrouwe

adel-vrouwe swf. BMZ freigeborne frau Schöpf vgl. Denkm. s. 369.

altvrouwe

Lexer

alt·vrouwe

alt-vrouwe swf. BMZ matrone, bes. mutter des regierenden fürsten Wig. Mai.

ambachtvrouwe

MNWB

ambacht·vrouwe

ambachtvrouwe , f. , 1. weibliches Mitglied der Zunft, selbständig oder als Frau eines Zunftgenossen. 2. °(wfäl.) Frau eines Amtsschulzen . …

anefrouwe

KöblerMhd

ane·frouwe

anefrouwe , st. F. Vw.: s. anevrouwe

anevrouwe

MWB

ane·vrouwe

anevrouwe stF. 1 ‘Großmutter’ (vgl. ane swstF.)2 ‘Vorfahrin, Stammmutter’    1 ‘Großmutter’ (vgl. ane swstF.): vil lieber man, du bist mîn s…

anfrouwe

KöblerMhd

anfrouwe , st. F. Vw.: s. anevrouwe

anvrouwe

Lexer

an-vrouwe , anvrou stf. ahnfrau wiʒt ir daʒ iuwers vater bas dem jungen von dem Berge rehtiu anvron was Loh. 1382 ; grossmutter Np. 71. 77.

batjuncvrouwe

MNWB

bat·juncvrouwe

° batjuncvrouwe , (ā?) f. , Brautjungfer, -helferin, -geleiterin?

beddevrouwe

MNWB

bedde·vrouwe

beddevrouwe , f. , Bettgenossin.

bërcvrouwe

Lexer

berc·vrouwe

bërc-vrouwe swf. frau, lehensherrin eines weinbergs Uhk. 2,79 ( 1322 ). 188; vgl. bërchërre.

berou(we)

MNWB

ber·ouwe

berou(we) , berouwelĩk s. berü̑we, berü̑welĩk .

bettevrouwe

MWB

bette·vrouwe

bettevrouwe swF. êlichiu ~ ‘Ehefrau’ ich Johannes genant Weise ritter von Echzile und Irmingarth myn eliche bettevrauͦwe UrkDOHess 2:423,15.…

biderbevrouwe

KöblerMhd

biderbe·vrouwe

biderbevrouwe , sw. F. nhd. „Biederfrau“, ehrbare Frau, ehrbare Ehefrau, unbescholtene Frau, Ehefrau Q.: Teichn (1350-1365) (FB bidervrouwe)…

bidervrouwe

KöblerMhd

bider·vrouwe

bidervrouwe , sw. F. Vw.: s. biderbevrouwe*

bîvrouwe

MNWB

bîvrouwe , f. , Kebsweib.

brakvrouwe

MNWB

brak·vrouwe

brakvrouwe.

brôtvrouwe

MNWB

brot·vrouwe

brôtvrouwe , f. , Herrin.

brōtvrouwe

KöblerMnd

brōt·vrouwe

brōtvrouwe , F. nhd. Herrin E.: s. brōt (1), vrouwe L.: MndHwb 1, 354 (brôtvrouwe)

burcvrouwe

MWB

burc·vrouwe

burcvrouwe swF. ‘Burgherrin’ Vernande, / suss waz der burg frawen name GTroj 12793. – ‘Inhaberin eines Burglehens’ ein burgfrauwe der burge …

burdēlvrouwe

KöblerMnd

burdēlvrouwe , F. nhd. „Bordellfrau“, Prostituierte E.: s. burdēl, vrouwe L.: MndHwb 1, 372 (burdēl)

b.vrouwe

MNWB

b.-vrouwe.

bërcvrouwe

MWB

bërcvrouwe swF. ‘Lehnsherrin eines Weinbergs’ so geben wir in diesen prief zv aynem sichtigen vrchvnde [...] versigilten mit vnserm insigel …

bīvrouwe

KöblerMnd

bīvrouwe , F. nhd. „Beifrau“, Nebenfrau, Kebsweib E.: s. bī, vrouwe W.: s. nhd. (ält.) Beifrau, F., „Beifrau“, Nebenfrau, Konkubine, DW 1, 1…

būrvrouwe

KöblerMnd

būr·vrouwe

būrvrouwe , F. nhd. Bauersfrau E.: s. būr (1), vrouwe W.: vgl. nhd. Bauersfrau, F., Bauersfrau, DW 1, 1184, DW2 4, 316? L.: MndHwb 1, 373 (b…

conventvrouwe

KöblerMhd

convent·vrouwe

conventvrouwe , sw. F. nhd. Klosterfrau Q.: StRBern, Urk (1293) E.: s. convent, vrouwe W.: nhd. DW- L.: WMU (conventvrouwe 1773 [1293] 1 Bel…

convëntvrouwe

MWB

convënt·vrouwe

convëntvrouwe swF. ‘Konventsdame, Konventualin’ jr tohter Jvten, div vnser conventvrowe ist UrkCorp (WMU) 1773,36 MWB 3,2 465,60; Bearbeite…

dienestjuncvrouwe

KöblerMhd

dienest·juncvrouwe

dienestjuncvrouwe , sw. F. nhd. „Dienstjungfrau“, Dienstmagd? Q.: LuM, Urk (1378) E.: s. dienest, juncvrouwe W.: nhd. (ält.) Dienstjungfrau,…

dienestvrouwe

Lexer

dienest·vrouwe

dienest-vrouwe stf. frau eines dienstmannes Kell. erz. 201,18.

dômvrouwe

MNWB

dom·vrouwe

dômvrouwe , f. , sanctimonialis, canonica, Domstiftsdame, Kanonissin, Chorfrau. „ d. des wertliken stichtes to Quedelingeborch ” (1437), „ d…

berou(we)

MNWB

berou(we) , berouwelĩk s. berü̑we, berü̑welĩk .

²unrouw(e)

MNWB

2 unrouw(e) ( vnrow ), m. : 1. Unruh, Schwungrad einer Uhr, „ den halffstunden Seier geferdiget ... den Vnrouwe, ock den hamerstoll nig gema…