Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
rouw Adj.
rouw , Adj.
- Vw.:
- s. rū (1)
- L.:
- MndHwb 2, 2278 (rouw), Lü 308a (rouw)
- Anchors
- 7 in 3 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 10
- Verweise raus
- 8
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
Verweisungsnetz
21 Knoten, 16 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Filter:
Anchor 2
Kompositum 14
Sackgasse 5
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit rouw
85 Bildungen · 73 Erstglied · 4 Zweitglied · 8 Ableitungen
rouw‑ als Erstglied (30 von 73)
rouwbedde
MNWB
rouwbedde s. *° (rouwe)bedde.
(rouwe)bedde
MNWB
* (rouwe)bedde , rouw- ( row- ), n. : Schlafstelle , (übertr.:) Grabstätte, anno 1590 ... is ... H. in Christo entslâpen und alhĩr in sîn r.…
rouwech
MNWB
rouwech s. 1 rouwich.
rouwedach
MNWB
° rouwedach , m. (flekt. -dāg- ): (jüd. Religion:) Vorabend eines Festtages, des Sabbats, des anderen dāges dê dâr volget nâ dēme r.dāge qûe…
(rouwe)kāmer
MNWB
(rouwe)kāmer , rouw- ( raw- ), f. ( Pl. -en ): 1. Lagerstatt, Schlafstelle, ‚cubile' (Lüb., Halberst . Bibel Jes. 35, 7; Köln.: rastkāmer ).…
rouweken
MNWB
rouweken s. 1 rouwich.
rouweklêⁱt
MNWB
rouweklêⁱt s. ° (rü̂we)klê(i)t.
rouweklēt
KöblerMnd
rouweklēt , N. Vw.: s. rǖweklēt L.: MndHwb 2, 2280 (rouweklê[i]t)
(rouwe)küssen
MNWB
*° (rouwe)küssen , rouw- , n. : angenehme Lagerstatt, Ruhekissen, (bildl.:) de leddeganc glö̂ve mî gewis ên r. des dü̂vels is (Reimb. XIII).
rouweküssen
KöblerMnd
rouweküssen , N. nhd. „Ruhekissen“, angenehme Lagerstatt E.: s. rouwen (1), küssen (1) W.: s. nhd. Ruhekissen, N., Ruhekissen, DW 14, 1426? …
rouwekāmer
KöblerMnd
rouwekāmer , F. nhd. „Ruhekammer“, Schlafstelle, Lagerstatt, Grab, Schrein ÜG.: lat. cubile E.: s. rouwen (1), kāmer W.: s. nhd. Ruhekammer,…
rouwelich
KöblerMnd
rouwelich , Adj. Vw.: s. rouwelīk
rouwelichêⁱt
MNWB
° rouwelichêⁱt , f. : (rechtl.:) Unangefochtenheit , dat wî ... unse vȫrschrēvene grêveschop mit alle ērer tôbehö̂ringe tô uns nēmen alse un…
rouwelichēt
KöblerMnd
rouwelichēt , F. nhd. Ruhe, Unangefochtenheit E.: s. rouwelīk, hēt (1) W.: s. nhd. (ält.) Ruhlichkeit, F., Ruhe, DW 14, 1441? L.: MndHwb 2, …
rouwelĩk
MNWB
rouwelĩk ( rowe-, rauwe- ; verlesen revelich [Oldenb. Ub. 6, 266]), rouw- ( row-, rau- ), -lich ( rovlich ), rouwelk ( rawelk ), ° rôlĩk (Si…
rouwelĩken
MNWB
rouwelĩken ( raw[e]- ), -lĩk, rouwlĩken ( rau-, rou- ), -lĩk, -lich, rouwelken ( rauw- ), ° rouwelke (Ub. Göttingen 1, 115), rûwelken, adv. …
rouwelk
KöblerMnd
rouwelk , Adv. Vw.: s. rouwelīk L.: MndHwb 2, 2281 (rouwelk)
rouwelke
KöblerMnd
rouwelke , Adv. Vw.: s. rouwelīke
rouwelken
KöblerMnd
rouwelken , Adv. Vw.: s. rouwelīken
rouwelīk
KöblerMnd
rouwelīk , Adj. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten (juristisch) ÜG.: lat. (quietus), (requie…
rouwelīke
KöblerMnd
rouwelīke , Adv. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten ÜG.: lat. (quietus), (requietus) Hw.: s.…
rouwelīken
KöblerMnd
rouwelīken , Adv. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten ÜG.: lat. quietus, requietus Hw.: s. ro…
¹rouwen
MNWB
1 rouwen ( rowen, rauwen ), *° röuwen ( roͤuwen [Kakeboeck B 4 r ]), rûwen ( ruͦwen ), rûgen ( ruggen [Seibertz Ub. 2, 30]), ° rûen (Nd. Jb.…
rouwen, rowen, rawen
LW
rouwen, rowen, rawen, sw. v. 1. intr. ruhen. 2. trans. ruhen lassen. 3. sik r., sich ausruhen.
rouwer
MNWB
rouwer s. rü̂wer.
rouw(e), rowe, rawe
LW
rouw(e), rowe, rawe, f. Ruhe, Rast, Frieden, Musse.
¹rouwesam
MNWB
1 rouwesam , rouw- ( rau- , rou- , row- ), adj. , adv. : 1. geräuschlos, leise, in dēme slâphûse wes r. dat êne andere van dî nicht wērde be…
(rouwe)sāmichêⁱt
MNWB
° (rouwe)sāmichêⁱt , rouw- ( rou- ), f. : stand Zustand des inneren Friedens, ik bin untvangen in êne grôte r. (Plen. ed. Katara 192).
rou(we)sam, samich
LW
rou(we)sam, -samich, ruhig, friedlich; adv. rouwesameliken.
rouwestēde
MNWB
rouwestēde ( rauwe- ), rouw-, f. : 1. ruhiger, sicherer Ort, „ Rowstede alse alle stede dar rowe is van vnrowecheit de vmmelank efte dar by …
‑rouw als Zweitglied (4 von 4)
juncfrouw
KöblerMnd
juncfrouw , F. Vw.: s. juncvrouwe
juncvrouw
MNWB
(juncvrûw)schende , juncvrouw- (jungfrau-) , f. , Vergewaltigung, Notzucht.
lichtgrouw
KöblerMnd
lichtgrouw , Adj. Vw.: s. lichtgrā
unrouw
KöblerMnd
unrouw , M. Vw.: s. unrouwe (2)
Ableitungen von rouw (8 von 8)
berou(we)
MNWB
berou(we) , berouwelĩk s. berü̑we, berü̑welĩk .
¹berouwen
MNWB
1 berouwen s. berü̑wen.
¹en(t)rouwen
MNWB
1 en(t)rouwen , swv. , zur Ruhe eingehen, hê is entrouwet.
gerouwen
KöblerMhd
gerouwen , sw. V. nhd. ruhen E.: s. ge, rouwen W.: s. nhd. geruhen, sw. V., geruhen, ruhen (verstärkt), ausruhen, ruhig sein (V.), sich beru…
¹rouwe
MNWB
1 rouwe ( rauwe, rawe ), rouw ( row ), rûwe, rû ( ruw ), ° rûge (Hanserec. IV 2, 305), f. ( Gen. Sg. rouwe ), m. ( Gen. Sg. -s ): 1. Untätig…
unrouw
KöblerMnd
unrouw , M. Vw.: s. unrouwe (2)
²unrouw(e)
MNWB
2 unrouw(e) ( vnrow ), m. : 1. Unruh, Schwungrad einer Uhr, „ den halffstunden Seier geferdiget ... den Vnrouwe, ock den hamerstoll nig gema…
unrouwen
MNWB
unrouwen , swv. : beunruhigen, „Inquietare vnrowen ” (Dief. 18), „ Rvnent vnde snakkent saltu nicht weten / noch zoͤken. wente ze vnrouwen d…