rouwe

rouwebedde

KöblerMnd

rouwe·bedde

rouwebedde , N. nhd. „Ruhebett“, Schlafstelle, Grabstätte E.: s. rouwe (1), bedde W.: s. nhd. Ruhebett, N., Ruhebett, DW 14, 1425? L.: MndHw…

rouwech

KöblerMnd

rouw·ech

rouwech , Adj. Vw.: s. rouwich (1) L.: MndHwb 2, 2280 (rouweech)

rouwedach

KöblerMnd

rouwe·dach

rouwedach , M. nhd. „Ruhetag“, Vorabend eines Festtags, Vorabend des Sabbats Hw.: vgl. mhd. ruowetac Q.: Hamb. NT (1523) Matth. 27 62 E.: s.…

(rouwe)kāmer

MNWB

rouwe·kamer

(rouwe)kāmer , rouw- ( raw- ), f. ( Pl. -en ): 1. Lagerstatt, Schlafstelle, ‚cubile' (Lüb., Halberst . Bibel Jes. 35, 7; Köln.: rastkāmer ).…

rouweken

KöblerMnd

rouwe·ken

rouweken , Adv. Vw.: s. rouwigen* L.: MndHwb 2, 2280 (rouweken), MndHwb 2, 2284 (rouwich/rouweken)

rouwekleit

KöblerMnd

rouwe·kleit

rouwekleit , N. Vw.: s. rǖweklēt L.: MndHwb 2, 2280 (rouweklê[i]t)

rouweklēt

KöblerMnd

rouweklēt , N. Vw.: s. rǖweklēt L.: MndHwb 2, 2280 (rouweklê[i]t)

(rouwe)küssen

MNWB

rouwe·kuessen

*° (rouwe)küssen , rouw- , n. : angenehme Lagerstatt, Ruhekissen, (bildl.:) de leddeganc glö̂ve mî gewis ên r. des dü̂vels is (Reimb. XIII).

rouweküssen

KöblerMnd

rouwe·küssen

rouweküssen , N. nhd. „Ruhekissen“, angenehme Lagerstatt E.: s. rouwen (1), küssen (1) W.: s. nhd. Ruhekissen, N., Ruhekissen, DW 14, 1426? …

rouwekāmer

KöblerMnd

rouwekāmer , F. nhd. „Ruhekammer“, Schlafstelle, Lagerstatt, Grab, Schrein ÜG.: lat. cubile E.: s. rouwen (1), kāmer W.: s. nhd. Ruhekammer,…

rouwelich

KöblerMnd

rouwe·lich

rouwelich , Adj. Vw.: s. rouwelīk

rouwelicheit

KöblerMnd

rouwelich·eit

rouwelicheit , F. Vw.: s. rouwelichēt

rouwelichēt

KöblerMnd

rouwelichēt , F. nhd. Ruhe, Unangefochtenheit E.: s. rouwelīk, hēt (1) W.: s. nhd. (ält.) Ruhlichkeit, F., Ruhe, DW 14, 1441? L.: MndHwb 2, …

rouwelik

LW

rouwe·lik

rouwelik, ruhig; bes. jur.: unangefochten. Adv. rouwelike(n). Subst. rouwelicheit.

rouwelĩken

MNWB

rouwe·liken

rouwelĩken ( raw[e]- ), -lĩk, rouwlĩken ( rau-, rou- ), -lĩk, -lich, rouwelken ( rauw- ), ° rouwelke (Ub. Göttingen 1, 115), rûwelken, adv. …

rouwelk

KöblerMnd

rouw·elk

rouwelk , Adv. Vw.: s. rouwelīk L.: MndHwb 2, 2281 (rouwelk)

rouwelke

KöblerMnd

rou·welke

rouwelke , Adv. Vw.: s. rouwelīke

rouwelken

KöblerMnd

rou·welken

rouwelken , Adv. Vw.: s. rouwelīken

rouwelīk

KöblerMnd

rouwelīk , Adj. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten (juristisch) ÜG.: lat. (quietus), (requie…

rouwelīke

KöblerMnd

rouwelīke , Adv. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten ÜG.: lat. (quietus), (requietus) Hw.: s.…

rouwelīken

KöblerMnd

rouwelīken , Adv. nhd. ruhig, in Ruhe befindlich, friedlich, unbehelligt, ungehindert, unangefochten ÜG.: lat. quietus, requietus Hw.: s. ro…

rouwen, rowen, rawen

LW

rouwen, rowen, rawen, sw. v. 1. intr. ruhen. 2. trans. ruhen lassen. 3. sik r., sich ausruhen.

rouw(e), rowe, rawe

LW

rouw(e), rowe, rawe, f. Ruhe, Rast, Frieden, Musse.

rouwesam

KöblerMnd

rouwe·sam

rouwesam , Adj. nhd. ruhig, friedlich, unbehelligt, erholsam, geräuschlos, leise, bewegungslos, widerstandslos, unbehandelt, entspannt, zufr…

(rouwe)sāmichêⁱt

MNWB

rouwe·samicheit

° (rouwe)sāmichêⁱt , rouw- ( rou- ), f. : stand Zustand des inneren Friedens, ik bin untvangen in êne grôte r. (Plen. ed. Katara 192).

rou(we)sam, samich

LW

rou(we)sam, -samich, ruhig, friedlich; adv. rouwesameliken.

rouwestēde

MNWB

rouwe·stede

rouwestēde ( rauwe- ), rouw-, f. : 1. ruhiger, sicherer Ort, „ Rowstede alse alle stede dar rowe is van vnrowecheit de vmmelank efte dar by …

rouwestunde

KöblerMnd

rouwe·stunde

rouwestunde , F. nhd. „Ruhestunde“, Arbeitspause E.: s. rouwen (1), stunde W.: s. nhd. Ruhestunde, F., Ruhestunde, DW 14, 1435? L.: MndHwb 2…

rouwestēde

KöblerMnd

rouwe·stēde

rouwestēde , F. nhd. „Ruhestätte“, ruhiger Ort, Schlafstätte, Grab ÜG.: lat. sinus maris, cubile, cubiculum E.: s. rouwen (1), stēde (1) W.:…

rouwesāmelīk

KöblerMnd

rouwesāmelīk , Adj. nhd. ruhig, friedlich, unangefochten E.: s. rouwesam (1), līk (3) W.: s. nhd. (ält.) ruhsamlich, Adj., ruhig, DW 14, 147…

adelfrouwe

KöblerMhd

adel·frouwe

adelfrouwe , sw. F. Vw.: s. adelvrouwe

adelvrouwe

Lexer

adel·vrouwe

adel-vrouwe swf. BMZ freigeborne frau Schöpf vgl. Denkm. s. 369.

altvrouwe

Lexer

alt·vrouwe

alt-vrouwe swf. BMZ matrone, bes. mutter des regierenden fürsten Wig. Mai.

ambachtvrouwe

KöblerMnd

ambacht·vrouwe

ambachtvrouwe , F. nhd. „Amtfrau“, weibliches Mitglied der Zunft, Frau eines Zunftgenossen, Frau eines Amtsschulzen (Bedeutung örtlich besch…

anefrouwe

KöblerMhd

ane·frouwe

anefrouwe , st. F. Vw.: s. anevrouwe

anevrouwe

KöblerMhd

ane·vrouwe

anevrouwe , st. F. nhd. Ahnfrau, Großmutter Q.: Lanc (1240-1250), Loheng, StRBamb, UvEtzAlex, Urk E.: s. ane, vrouwe (1) W.: nhd. Ahnfrau, s…

anfrouwe

KöblerMhd

anfrouwe , st. F. Vw.: s. anevrouwe

anvrouwe

Lexer

an-vrouwe , anvrou stf. ahnfrau wiʒt ir daʒ iuwers vater bas dem jungen von dem Berge rehtiu anvron was Loh. 1382 ; grossmutter Np. 71. 77.

batjuncvrouwe

KöblerMnd

bat·juncvrouwe

batjuncvrouwe , F. nhd. „Badjungfrau“, Brautjungfer, Brauthelferin, Brautgeleiterin E.: s. bat (2), juncvrouwe L.: MndHwb 1, 152 (batjuncvro…

beddevrouwe

KöblerMnd

bedde·vrouwe

beddevrouwe , F. nhd. Bettgenossin Hw.: vgl. mhd. bettevrouwe E.: s. bedde, vrouwe W.: s. nhd. (ält.) Bettfrau, F., „Bettfrau“, Dienstmädche…

bërcvrouwe

Lexer

berc·vrouwe

bërc-vrouwe swf. frau, lehensherrin eines weinbergs Uhk. 2,79 ( 1322 ). 188; vgl. bërchërre.

berouwe

KöblerMnd

ber·ouwe

berouwe , F. Vw.: s. berǖwe

bettevrouwe

KöblerMhd

bette·vrouwe

bettevrouwe , st. F. nhd. „Bettfrau“, Ehefrau Hw.: vgl. mnd. beddevrouwe Q.: Urk (1333) E.: s. bette (1), vrouwe (1) W.: nhd. (ält.) Bettfra…

biderbevrouwe

KöblerMhd

biderbe·vrouwe

biderbevrouwe , sw. F. nhd. „Biederfrau“, ehrbare Frau, ehrbare Ehefrau, unbescholtene Frau, Ehefrau Q.: Teichn (1350-1365) (FB bidervrouwe)…

bidervrouwe

FindeB

bider·vrouwe

* bidervrouwe swf. Ehefrau Teichn.

bîvrouwe

MNWB

bîvrouwe , f. , Kebsweib.

brakvrouwe

KöblerMnd

brak·vrouwe

brakvrouwe , F. nhd. öffentliches Mädchen, Dirne E.: s. brak (3), vrouwe L.: MndHwb 1, 339 (brakvrowe)

brôtvrouwe

MNWB

brot·vrouwe

brôtvrouwe , f. , Herrin.

brōtvrouwe

KöblerMnd

brōt·vrouwe

brōtvrouwe , F. nhd. Herrin E.: s. brōt (1), vrouwe L.: MndHwb 1, 354 (brôtvrouwe)

burcvrouwe

FindeB

burc·vrouwe

burcvrouwe swf. GTroj.

burdēlvrouwe

KöblerMnd

burdēlvrouwe , F. nhd. „Bordellfrau“, Prostituierte E.: s. burdēl, vrouwe L.: MndHwb 1, 372 (burdēl)

b.vrouwe

MNWB

b.-vrouwe.

bërcvrouwe

MWB

bërcvrouwe swF. ‘Lehnsherrin eines Weinbergs’ so geben wir in diesen prief zv aynem sichtigen vrchvnde [...] versigilten mit vnserm insigel …

bīvrouwe

KöblerMnd

bīvrouwe , F. nhd. „Beifrau“, Nebenfrau, Kebsweib E.: s. bī, vrouwe W.: s. nhd. (ält.) Beifrau, F., „Beifrau“, Nebenfrau, Konkubine, DW 1, 1…

būrvrouwe

KöblerMnd

būr·vrouwe

būrvrouwe , F. nhd. Bauersfrau E.: s. būr (1), vrouwe W.: vgl. nhd. Bauersfrau, F., Bauersfrau, DW 1, 1184, DW2 4, 316? L.: MndHwb 1, 373 (b…

conventvrouwe

KöblerMhd

convent·vrouwe

conventvrouwe , sw. F. nhd. Klosterfrau Q.: StRBern, Urk (1293) E.: s. convent, vrouwe W.: nhd. DW- L.: WMU (conventvrouwe 1773 [1293] 1 Bel…

convëntvrouwe

MWB

convënt·vrouwe

convëntvrouwe swF. ‘Konventsdame, Konventualin’ jr tohter Jvten, div vnser conventvrowe ist UrkCorp (WMU) 1773,36 MWB 3,2 465,60; Bearbeite…

dienestjuncvrouwe

KöblerMhd

dienest·juncvrouwe

dienestjuncvrouwe , sw. F. nhd. „Dienstjungfrau“, Dienstmagd? Q.: LuM, Urk (1378) E.: s. dienest, juncvrouwe W.: nhd. (ält.) Dienstjungfrau,…

dienestvrouwe

Lexer

dienest·vrouwe

dienest-vrouwe stf. frau eines dienstmannes Kell. erz. 201,18.

dômvrouwe

MNWB

dom·vrouwe

dômvrouwe , f. , sanctimonialis, canonica, Domstiftsdame, Kanonissin, Chorfrau. „ d. des wertliken stichtes to Quedelingeborch ” (1437), „ d…

berouwe

KöblerMnd

berouwe , F. Vw.: s. berǖwe

unrouwe

KöblerMnd

unrouwe , F. nhd. Unruhe, Lärm, Betriebsamkeit, Eifer, Besorgnis, innere Unruhe, geistige Verwirrung, störende Unruhe, Lärm, klagende Äußeru…