Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gern
‚be-
gehrend, eifrig, bedacht; intentus, procus‘
(mhd. gern[e]; as. gern; ae. georn; aisl.
gjarn). S. ger. – gernîAWB f. īn-St., B und in Gl.
seit dem 8. Jh.:
‚Begehren, Verlangen, Sorg-
falt, Streben, Hingabe; ambitio, appetitus,
devotio, diligentia, industria, intentio, opera‘
(mhd. [niuw]gerne). S. gern(i). – gernlîchoAWB
adv., B, T und Gl. des 8./9. Jh.s:
‚freiwillig,(ae. gēornlīce;
gern, sorgfältig, eindringlich; diligenter, ex-
amussim, libenter, ultroneus‘
aisl. gjarnliga). Ableitung vom Adverb (s.
Schmid 1998: 525 Anm. 606. 531). S. gerno,
-lîh. – gernnissaAWB f. ō-St., nur B:
‚Eifer für,. S. -nissa. – gernnissiAWB f.
Hingabe an; devotio‘
īn-St. oder n. ja-St., nur Gl. 2,147,26 (9. Jh.):
‚Sorgfalt; diligentia‘. S. -nissi. – gernoAWB adv.
‚bereitwillig, freiwillig, gern; avide, delecta-, in der Verbindung
biliter, desiderabiliter, diligenter, libenter,
magis (comp.), potius (comp.), non segniter,
sponte, ultro, voluntate‘
sô gerno
‚so freilich, so allerdings; sic enim‘
(mhd., nhd. gern[e]; as. gerno, mndd. gērne;
mndl. gerne; afries. jerne; ae. georne; aisl.
gjarna). – gern(o)willîgoAWB adv., N und Gl.
2,440,18 (11. Jh.):
‚gern, willentlich; libens‘.
S. gernwillîg. – gernwillîgAWB adj., nur Nps:
‚gnädig, bereitwillig; voluntarius‘. S. ger,
willîg. – geroAWB adv., nur Gl. 2,194,17. 30
(10./11. Jh.):
‚begierig; ardenter‘. S. ger. –
geroAWB m. n-St., nur Gl. 2,321,52 (10. Jh.):
‚leidenschaftliches Begehren; affectus‘
(mndl. gere). – Ahd. Wb. 4, 223 ff.; Splett,
Ahd. Wb. 1, 298. 299. 300. 1090; Köbler,
Wb. d. ahd. Spr. 366; Schützeichel6 133;
Starck-Wells 197 f. 815; Schützeichel, Glos-
senwortschatz 3, 441 f.