Eintrag · Findebuch (Mhd. Wortschatz)
- Anchors
- 12 in 12 Wb.
- Sprachstufen
- 7 von 16
- Verweise rein
- 14
- Verweise raus
- 13
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
1050–1350
Mittelhochdeutschargumentstn.
Mhd. Handwörterbuch (Lexer) · +3 Parallelbelege
argument stn. beweis Renn. 17526. aus lat. argumentum ;
- 1200–1600
-
15.–20. Jh.
NeuhochdeutschArgumentn.
Etym. Wb. des Deutschen (Pfeifer) · +2 Parallelbelege
Argument n. ‘Beweis, Beweismittel’, bis ins 18. Jh. auch ‘Darstellung’, mhd. argument, entlehnt aus gleichbed. lat. argū…
-
18./19. Jh.
Goethe-ZeitArgument
Goethe-Wörterbuch
Argument etwa zwei Drittel der Belege im Pl; frz Pl ‘Argumens’ B38,194,24 vorwiegend in der erzählenden, auch der wiss P…
-
19./20. Jh.
Konversationslex.Argument
Meyers Konv.-Lex. (1905–09)
Argument (lat.), Beweisgrund, d. h. derjenige Teil eines Beweises, auf dem dessen Gültigkeit oder überzeugende Kraft ber…
-
—
SprichwörterArgument
Wander (Sprichwörter)
Argument Es ist ein kräftig Argument gegen die Socinianer. – Sprenger II. Meist ironisch von etwas, was gar nichts bewei…
- —
Verweisungsnetz
231 Knoten, 233 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit argument
29 Bildungen · 27 Erstglied · 2 Zweitglied · 0 Ableitungen
argument‑ als Erstglied (27 von 27)
argumentabilis
MLW
argumentabilis , -e . demonstrabilis, argumentando aptus , disputabilis — beweisbar, diskutierbar : Albert. M. anal. pr. 1,5,6 p. 624 a ,5 q…
аргументация
RDWB2
аргументация Beweisführung f ; Argumente Pl.
argumentalis
MLW
argumentalis , -e . 1 ad argumentum vel ad argumentationem pertinens — zum Beweis (gehörig), für den Beweis (geltend ) : Albert. M. summ. th…
argumentaliter
MLW
adv. argumentaliter . modo argumentationis — beweismäßig : Albert. M. metaph. 7,3,1 p. 451 b ,17 dicitur, quod syllaba est comprehensio litt…
argumentate
MLW
adv. * argumentate . per computationes — auf Grund von Berechnungen ( cf. p. 938,32): Marian. chron. a. Chr. 1,4 capit. p. 495,6 de resurrec…
argumentatio
MLW
argumentatio (-cio) , -onis f. I probatio, expositio — Beweis , Argumentation ( cf. Gloss. I 88,37 St.-S. -o argumentatio carehtuuanida) : A…
Argumentation
Pfeifer_etym
Argument n. ‘Beweis, Beweismittel’, bis ins 18. Jh. auch ‘Darstellung’, mhd. argument, entlehnt aus gleichbed. lat. argūmentum, eigentlich ‘…
argumentativ
FiloSlov
argumentativ , adj аргументативный , п
argumentative
MLW
adv. * argumentative . per pravam versionem i. q. per remota argumenta — mit sekundären Beweisgründen : Albert . M. metaph. 4,2,2 p. 221 b ,…
argumentativus
MLW
argumentativus , -a, -um . argumentationibus logicis utens — mit logischen Beweisen arbeitend : Albert. M. eth. 1,1,2 p. 3 a ,34 si ... virt…
argumentator
MLW
argumentator , -oris m. 1 qui argumenta facit, sophista — Argumentemacher, Sophist : Humb. Sim. praef. p. 100,40 prodigiosus tergiversator e…
argumentatus
MLW
adi. argumentatus , -a, -um . argumentosus — verständig : Vita Brun. Querf. 5 ( MGScript. XXX p. 1362,1) quasi ovis -a argumentata ( cf. inf…
Argumentbindung
FiloSlov
Argumentbindung , f связанность , ж по аргументу
argumentelîn
Lexer
argumentelîn stn. dem. vom vorigen Renn. 16561 ;
argumentelîn
MWB
argumentelîn stN. Dimin. zu argument: swenne die ein argumentelîn / gelernent larfen [stottern oder verschrieben aus laufen ?] oder zwei, / …
argumentelīn
KöblerMhd
argumentelīn , st. N. nhd. „Argumentlein“ Q.: Renner (1290-1300) E.: s. argument W.: nhd. DW2- L.: MWB 1, 353 (argumentelīn), LexerHW 1, 91 …
argumentfrei
FiloSlov
argumentfrei , adj аргументно-свободный , п
argumentieren
Pfeifer_etym
Argument n. ‘Beweis, Beweismittel’, bis ins 18. Jh. auch ‘Darstellung’, mhd. argument, entlehnt aus gleichbed. lat. argūmentum, eigentlich ‘…
argumentiste
Lexer
argumentiste swm. man vant bî armen auctoristen vor tûsent jarên beʒʒer kristen denn bî sûren argumentisten Renn. 8745.
Argumentleerstelle
FiloSlov
Argumentleerstelle , f валентность , ж , предикатная
Argumentlein
BWB
Argumentlein Band 1, Spalte 1,557
argumentor
MLW
argumentor , -atus sum, -ari et rarius
argumentose
MLW
adv. argumentose . 1 ingeniose, curiose, sollerter, studiose — klug, sorgfältig, geschickt, eifrig : a gener.: Radbert. Adalh. 50 quidquid .…
argumentosus
MLW
argumentosus , -a, -um . 1 ingeniosus, providus, sollers, industrius — klug, erfinderisch, (vor) sorglich, geschickt, fleißig ( cf. Gloss. I…
Argumentstruktur
FiloSlov
Argumentstruktur , f структура , ж , аргументная
Argumentum
Herder
Argumentum , lat., der Schluß, der Beweis. Redensarten: A. ad hominem , Beweis auf den Mann gerichtet, wenn man z.B. einem sagt, er möge lie…
Argumentvererbung
FiloSlov
Argumentvererbung , f наследование , ср аргумента
‑argument als Zweitglied (2 von 2)
Gegenargument
RDWB1
Gegenargument n возражение, реже контраргумент
контраргумент
RDWB2
контраргумент Gegenbeweis m , Gegenargument n