Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
ruhen sw. V. (1b)
ruhen , sw. V. (1b)
- nhd.
- brüllen
- ne.
- roar (V.)
- ÜG.:
- lat. rugire N, rugitus (= ruhen subst.) Gl
- Vw.:
- s. ir-
- Hw.:
- s. rohōn*
- Q.:
- Gl (Anfang 9. Jh.), N
- E.:
- germ. *ruh-, V., brüllen, röcheln; idg. *reuk-, V., brüllen, Pokorny 867; vgl. idg. *reu- (1), *rēu-, *rū̆-, *h₃reuH-, V., brüllen, brummen, murren, Pokorny 867
- W.:
- s. mhd. rohen, sw. V., brüllen, lärmen
- R.:
- ruhen, (subst. Inf.=)N.: nhd. Brüllen
- ne.
- roaring (N.)
- ÜG.:
- lat. rugitus Gl
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 7, 1206 (rûhen), ChWdW9 688b (ruhen), EWAhd 7, 710
- Son.:
- Wba03 = Affatim-Glossar (Oxford, Bodleian Library Jun. 25) (Anfang 9. Jh.)