BWB
Mer(ch)tag Band 3, Spalte 3,1004f.
EWA
mer(i)haAWB f. jōn-St., seit dem 1. Viertel des 9. Jh.s in Gl.: ‚Stute; equa, iumenta‘ <〈Var.: marhe, merhe, merch, meraha, merehe, meria, m…
EWA
mer(i)hûnsunAWB m. i-St., Gl. 1,402,48/49 (in 2 Hss., 10. Jh. und 2. Hälfte des 10. Jh.s, beide bair.). 49 (in 2 Hss., 10. Jh. und 2. Hälfte…
EWA
mer(i)hûnsunAWB m. i-St., Gl. 1,402,48/49 (in 2 Hss., 10. Jh. und 2. Hälfte des 10. Jh.s, beide bair.). 49 (in 2 Hss., 10. Jh. und 2. Hälfte…
Idiotikon
mer(r)äuʷeleⁿ Band 6, Spalte 1871 mer(r)äuʷeleⁿ 6,1871
SHW
Mer-ets Band 4, Spalte 633-634
SHW
Mer-sel Band 4, Spalte 635-636
KöblerAhd
mer... , . Vw.: s. meri...
Pokorny
Pokorny
Pokorny
BMZ
MERABJAX nom. propr. Terramers sohn W. Wh. 32. 288.
GWB
mera·cus
*meracus lat rein, unvermischt Jede Farbe..kann..gesättigt sein und wird in diesem Falle mehr oder weniger dunkel erscheinen. Die Alten nenn…
LDWB1
mer·adriatich
Mer Adriatich nom.propr. m. ‹geog› Adriatisches Meer n.
Idiotikon
mer·aff
Meraff Band 1, Spalte 101 Meraff 1,101
Wander
mera·ine
Meraine Er is nischt keine grosse Meraine 1 . ( Jüd.-deutsch. Brody. ) 1 ) Der Titel eines jüdischen Rabbiners, etwa dem deutschen Hochwürde…
WWB
mera·kel
Merākel → Marākel .
Idiotikon
Merakolei Band 4, Spalte 375 Merakolei 4,375
MNWB
°* mērâl Muraena „conger” (Chytraeus). —
Idiotikon
mera·lant
Meralant Band 1, Spalte 171 Meralant 1,171
KöblerMnd
mer·alde
meralde , M. nhd. Smaragd I.: Lw. lat. emeraldus E.: s. lat. emeraldus, M., F., Smaragd; vgl. lat. smaragdus, M., F., Smaragd; gr. σμάραγδος…
KöblerMhd
mera·lin
meralin , st. F. Vw.: s. emeralinne
RhWB
mera·meise
Mer-ameise mēr-, mīărhęməlts Neuw f.: grosse Waldameise. S. Wehr-.
PfWB
mer·amme
Meramme m. : ' Betrüger ', Meramme [PfH 26/ 1975 28]. — Jidd. Meramme; meramme sein 'betrügen' ( Wolf 3541).
Lexer
mer·amsel
mer-amsel stf. BMZ merula, ein fisch Dfg. 358 c . vgl. Nemn. 3,379.
Meyers
Merān , Franz, Graf von , geb. 11. März 1839, gest. 27. März 1891 in Abbazia, einziger Sohn des Erzherzogs Johann (s. d. 19) aus seiner Ehe …
Idiotikon
merancholisch Band 4, Spalte 375 merancholisch 4,375
Wander
mera·ner
Meraner Die Meraner sind Schuhverlierer (s.d.).
RhWB
meran·ten
Meranten mərantə Heinsb-Karken 1880: Ausruf der Verwunderung; Gottswunder, was ist das!
KöblerMhd
meranære , st. M. nhd. Meraner (eine Münze) Q.: Urk (1287) E.: vom ON Meran W.: nhd. DW- L.: WMU (meraner N340 [1287] 1 Bel.), DRW