Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
schūvele st. F., sw. F.
schūvele , st. F., sw. F.
- nhd.
- Schaufel
- ÜG.:
- lat. candilabrum Gl, fossorium Gl, pala ferrea Gl, ventilabrum Gl
- Vw.:
- s. gluot-, griez-*, grabe-, grunt-, īsen-*, īs-*, rade-*, wint-, wurf-
- Hw.:
- vgl. mnl. schuffel, mnd. schüffel
- Q.:
- (F.) LvReg, (st. F.) Ot, (sw. F.) GTroj (FB schūvel), Albrecht (1190-1210), Chr, Erlös, Gl, Hadam, Martina, PassI/II, PassIII, Pelzb, SchwSp, Tuch, Urk, WolfdA
- E.:
- ahd. skūfala* 41, skūvala*, st. F. (ō)?, sw. F. (n), „Schieber“, Schaufel, Spaten (M.); germ. *skuflō, st. F. (ō), Schaufel
- W.:
- nhd. Schaufel, F., Schaufel, DW 14, 2339
- R.:
- schūvel unde houwe: nhd. „Schaufel und Haue“, Grab und Tod
- L.:
- Lexer 189a (schūvel), Lexer 443b (schūvel), Hennig (schūvel), WMU (schūvel 902 [1287] 1 Bel.), LexerHW 2, 836 (schûvel), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 222a (schûfel)