Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
bast st. (m. n.)
st. (m. n.), mhd. nhd. bast; as. mnd. mnl. bast; ae. bæst; an. bast. — Graff III, 219.
past: nom. sg. Gl 2,25,32. 402,61 (lat. abl.). 724,9 (lat. abl.). 3,99,20 (SH A). 345,38 (SH g). 4,192,34 (2 Hss.). 242,22. 352,23. — bast: nom. sg. Gl 3,158,48 (SH A, 5 Hss., lat. abl.). 197,14 (SH B). 327,62 (SH f). 413,68 (Hd., lat. abl.). 580,11. 4,197,29; dat. sg. -]e 352,19. 1) der Bast: a) die innere Rindenschicht des Baumes: past suber Gl 3,99,20 (7 Hss. louft, 1 Hs. hvlft, 1 haselnus). 327,62. 580,11. 4,192,34. 352,19. suber vel avella 3,197,14 (1 Hs. louft b.). past ł lovft cortex 345,38. bastum 4,197,29. liber 242,22; b) ein Pfriemengras: past de sparto [zu: complicatum sparteus claudat cadaver culleus, Prud., P. Vinc. (v) 457] Gl 2,402,61. [carex autem, herba est acuta, et durissima,] sparto [similis, Serv. zu Verg., E. iii, 20] 724,9. 4,352,23. sporta korb quod ab sparto fiat. hoc est bast 3,158,48 (3 Hss. nur korb). sparto 413,68. 2) aus Bast verfertigtes Seil, Band: übertr.: past spartum [enim triplex (gemeint sind Gott, Christus, die Kirche) non corrumpetur, Ambr. super Luc. 7,208 p. 375] Gl 2,25,32.
Vgl. Heyne, Hausalt. 3,226.
Abl. bestîn.