Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gilustunga
‚freudig, erfreu-. Desubst. oder deverbale Ableitung (vgl.
lich‘
Schmid 1998: 225. 605). S. gilust, gilusten,
-lîh. – gilusttâtAWB f. i-St., Npg:
‚Begierde; cupidi-. S. gilust, tât. – gilustungaAWB f. ō-St., nur in
tas‘
Gl. 1,564,60 (12. Jh.):
‚Wonne, Freude; oblec-. S. gi-, lustunga. – Splett, Ahd. Wb. 1,
tatio‘
574. 575. 1034; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 414;
Schützeichel6 224; Starck-Wells 212; Schütz-
eichel, Glossenwortschatz 6, 200.