Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gisit
‚geartet‘, eigtl.
‚ei-(vgl. mhd.
ne Art oder Gewohnheit habend‘
gesite, frühnhd. gesitt[e]). Possessivkomp. S.
gi-, situ. – gisîto adv., nur bei N:
‚nebeneinan-. S. gi-, sîta. Vgl. ebanlangsîti. – Splett,
der (liegend), mit der Seite aneinandersto-
ßend‘
Ahd. Wb. 1, 821. 822; Köbler, Wb. d. ahd. Spr.
440; Schützeichel6 302.