Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gileih
ab dem frühen 9. Jh. (4,4,26), vorwiegend SH,
bei N:
‚Gelenk, Knoten, Verdickung (am(mhd.
Pflanzenstengel); artus, nodus, pulpa‘
geleich, ält. nhd. geleich, nhd. mdartl.
schweiz., els., pfälz., dt.-lothr., ält. schles.
gleich, bair. gelaich, bad., schwäb., südhess.
geleich, rhein. gleiche, luxem. gläich
[Schweiz. Id. 2, 590 ff.; Martin-Lienhart, Wb.
d. els. Mdaa. 1, 255; Ochs, Bad. Wb. 2, 353;
Fischer, Schwäb. Wb. 3, 282 f.; Schmeller,
Bayer. Wb.2 1, 1419 f.; Follmann, Wb. d. dt.-
lothr. Mdaa. 207; Luxemb. Wb. 2, 61; Müller,
Rhein. Wb. 2, 1271; Christmann, Pfälz. Wb. 3,
341 f.; Maurer-Mulch, Südhess. Wb. 2, 1224;
Mitzka, Schles. Wb. 1, 428]). S. gi-, leichan. –
Ahd. Wb. 5, 766 f.; Splett, Ahd. Wb. 1, 523.
524; Köbler, Wb. d. ahd. Spr. 407; Schützei-
chel6 208; Starck-Wells 210; Schützeichel,
Glossenwortschatz 6, 29.