Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
giskaf
[Pa, Kb, Ra]):
‚Hervorbringung, Erschaffung;(mhd. geschaf
editio‘
‚Schöpfung, Geschöpf‘;
as. giskapu st. n.pl.
‚Schöpfung, Geschöpf,; mndl. gescaf
Geschick, Bestimmung‘
‚Tat,; ae. gesceap
Handlung, Unternehmen‘
‚Ge-;
schöpf, Schöpfung, Lage, Schicksal, Gestalt‘
vgl. aisl. skap
‚Gestalt, Beschaffenheit, Sinn‘,
S395giskaffôn – giskeltan 396
pl. skǫp
‚Geschick, Schicksal‘). Nomen post-
verbale (vgl. Wissmann 1932: 73). S. gi-
skaffôn. – Splett, Ahd. Wb. 1, 840; Köbler,
Wb. d. ahd. Spr. 441; Schützeichel6 303;
Starck-Wells 220. 817. 848; Schützeichel,
Glossenwortschatz 8, 263.