Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gîr st. m.
st. m., mhd. gîr, nhd. geier; mnd. gîr, mnl. gier. — Graff IV,236.
kir: nom. sg. Gl 1,342,23 (Sg 295, 9. Jh.). 2,485,37. 3,463,12; acc. (?) sg. 1,801,38. — giir: nom. sg. Gl 3,462,27 (Berl. Lat. 4° 676, 9. Jh.); gir: dass. 1,295,2 (Jb-Rd). 347,53 (M). 717,23. 2,6,9. 3,22,49 (7 Hss.). 85,19 (SH A, 5 Hss.). Hildebr. I,160,676 (SH A). Gl 3,203,8 (SH B). 263,67 (SH a 2, 2 Hss.). 354,48. 364,46 (Jd). 457,5 (3 Hss.). 459,12. 460,24. 464,37. 41. 510,23. 671,55. 4,218,19. 354,15. Nb 224,13. 16 [242,6. 9] (beide -î-); acc. sg. Beitr. (Halle) 82 (Sonderband), 137 (Vat. Pal. lat. 14, 9. Jh.); gen. pl. -]o Gl 2,482,6; gyr: nom. sg. 159,7 (Sg 877, 10. Jh.). 3,22,49 (3 Hss., 12. u. 13. Jh.); giger: dass. 52 (12. Jh.). 85,19 (SH A); geir (ab 13. Jh.): dass. 22,52 (3 Hss.). 54,57. 459,12. 4,354,15; geier (ab 14. Jh.): dass. 3,22,53. 85,20 (SH A); geyer: dass. 22,54 (4 Hss., ab 14. Jh.); gair: dass. 53 (14. Jh.).
Geier, Vultur, ohne daß die Festlegung auf eine bestimmte Art möglich ist: gir [comedere non debetis ...: aquilam ... et milvum, ac] vulturem (Hs. vultur) [Lev. 11,14] Gl 1,295,2. 342,23. 347,53. 801,38. gir [naturale ponit exemplum quod cottidie cernimus. Aquilae et] vultures [zu: ubicumque fuerit corpus, illic congregabuntur et aquilae, Matth., 24,28] 717,23. gir vultur [Alc., Gr. 516 = PL 101,864 C] 2,6,9. gyr comedo [Don., Ars 374,13] 159,7. dere giro [longeque morsus] vulturum [efficacior ad devorandas carnis offas mortuae, Prud., P. Rom. (X) 807] 482, 6. kir vulturum (übers. als stünde vultur) [ebda.] 485,37. gyr vultur 3,22,49. 54,37. 85,19. Hildebr. I,160,676. Gl 3,203,8. 263,67. 354,48. 364,46. 457,5. 459,12. 460,24. 462,27. 463,12. 464,37. 41. 510,23. 671,55. 4,218,19. 354,15. Beitr. (Halle) 82 (Sonderband), 137. sanges sater . neaz ter gir inin diu Tytio dia lebera vultur dum satur est modis . non traxit iecur Tytii Nb 224,13 [242,6], ähnl. 16 [9].
Komp. hovagîr.
Vgl. Neuß, Studien S. 90 f., Suolahti, Vogeln. S. 368 ff.
Vgl. gîro.