lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

sun

ahd. bis Dial. · 10 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Lexer
Anchors
15 in 10 Wb.
Sprachstufen
5 von 16
Verweise rein
75
Verweise raus
44

Eintrag · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)

sun stm.

Bd. 2, Sp. 1302
412 Zeichen · 33 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    sunst. M. (i)

    Köbler Ahd. Wörterbuch

    sun , st. M. (i) Vw.: s. sunu

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    SUNstm.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +7 Parallelbelege

    SUN stm. sohn. goth. sunus , ahd. sunu Gr. 3,320. Ulfil. wb. 166. Graff 6, 59. im reime auf tuon Nib. 102,9. 332,1. 936,…

  3. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    SunDer

    Campe (1807–1813) · +2 Parallelbelege

    † Der Sun , — es, Mz. — e , eine Pommersche Münze, welche so viel als ein halber Schilling Lübisch ist, drei bis vier me…

  4. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Sun

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09) · +1 Parallelbeleg

    Sun ( Bengalischer Hanf ), s. Crotalaria .

  5. modern
    Dialekt
    Sunm.

    Lothringisches Wb.

    ElsWB PfWB RhWB Sun [zún fast allg.; sûn Ri. Ha. ; zò Bo. D. Si. — Pl. zín, sin; Demin. zínχin, Pl. zínχər] m. Sohn. — …

Verweisungsnetz

118 Knoten, 113 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 5 Hub 1 Wurzel 3 Kompositum 100 Sackgasse 9

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit sun

1.482 Bildungen · 1.314 Erstglied · 162 Zweitglied · 6 Ableitungen

sun‑ als Erstglied (30 von 1.314)

Sun(n)eⁿ

Idiotikon

Sun(n)eⁿ Band 7, Spalte 1092 Sun(n)eⁿ 7,1092

sûnap

MNWB

° sûnap , m. , Napf aus dem Schweine fressen , grobes schmutziges Gefäß als Bild des Undankbaren (NS. 120).

sunappen

MeckWB

Wossidia sunappen 1. weinen, seufzen: wat sunappst du? Ro Rostock@Kröpelin Kröp ; du sunappst jo so Dierh; nu sunappte Amanda ... nich mihr …

sunappig

MeckWB

Wossidia sunappig feucht, regnerisch: dat Wäder is so sunappig Ro Rostock@Kröpelin Kröp .

Sunau

Campe

Der Sunau , s. Campe Sinau .

Sunawend

WWB

Sunawend m. [OWestf MSauerl Kr. Meschede Mes Kr. Brilon Bri Olp] Sonnabend, Samstag. To’n Sunnobend däsket (dreschen) wui ( Kr. Halle Hal Kr…

Sunawendawend

WWB

Sunawend-awend m. [ Kr. Minden Min Lem] Abend des Samstags. ge- sund Adj. [verbr. südl., verstr. nördl.] 1.1. frei von Krankheiten, in körpe…

Sunbury

Meyers

Sunbury (spr. ßönnbĕrĭ), 1) ( S. on Thames ) Stadt in der engl. Grafschaft Middlesex, an der Themse, oberhalb Hampton Court, mit (1901) 4544…

sunbéam

KöblerAe

sunbéam , st. M. (a) nhd. Sonnenstrahl E.: s. sunne, béam (2) L.: Hall/Meritt 326a

Sund N.

Idiotikon

Sund N. Band 7, Spalte 1130 Sund N. 7,1130

sund(e)rig

Idiotikon

sund(e)rig Band 7, Spalte 1157 sund(e)rig 7,1157

Sundflur

SHW

Sund-flur Band 5, Spalte 1657-1658

sunda

KöblerAnfrk

sunda , st. F. (jō) nhd. Sünde, Sündenschuld ne. sin (N.) ÜG.: lat. impietas MNPs, peccatum MNPs, LW Hw.: vgl. as. sundia*, ahd. sunta (1) Q…

Sundag

WWB

sun·dag

Sundag m. [allg.] 1. Sonntag. Witten Sünndag Sonntag vor Ostern ( Kr. Tecklenburg Tek Kr. Tecklenburg@Mettingen Me ). Sundag is, wenn de Lui…

Sundagawend

WWB

Sundag-awend m. [verstr.] Sonntagabend.

sundāgecollekte

MNWB

sundāgecollekte , f. , priesterliches Gebet am Sonntag, Teil der Liturgie (Brschw. Kirchen-Ord . 257).

sundāges

WWB

sundāges Adv. [verbr.] sonntags; am Sonntag. Sunndags möt wui in de Kiärke gaohn ( Kr. Soest Sos Kr. Soest@Oestinghausen Öh ). — Ra.: Dei dä…

sun als Zweitglied (30 von 162)

*brōtharsun

KöblerAs

*brōtharsun , st. M. (u) Vw.: s. *brōtharsunu?

*huorsun

KöblerMhd

*huorsun , M. Vw.: s. huorensun E.: s. hure, sun

*kėvissun

KöblerAs

*kėvissun , st. M. (u) Vw.: s. *kėvissunu?

*kėƀissun

KöblerAs

*kėƀissun , st. M. (u) Vw.: s. *kėvissunu?

*wertasun?

KöblerAhd

*wertasun? , Adv. Vw.: s. after- Hw.: s. ūfwartsun*, ūzwertson* E.: s. wert (1)

adelsun

Lexer

adel·sun

adel-sun stm. BMZ freigeborner sohn Diem. Herb. 11589. vgl. Denkm. s. 369.

afterwertasun

KöblerAhd

afterwerta·sun

afterwertasun , Adv. nhd. rückwärts, auf der Rückseite, auf der hinteren Seite, abwärts ne. backwards, downwards ÜG.: lat. deorsum (= afterw…

afterwertsun

EWA

afterwert·sun

afterwert adj. adv. s. afterwart. – afterwertîAWB f. īn-St., Gl. 2, 221, 70 (9. Jh.): ‚das Abgekehrte, posterior‘. S. after, -wert. – afterw…

Amt(s)sun

Idiotikon

Amt(s)sun Band 7, Spalte 1089 Amt(s)sun 7,1089

anadé [s’un ~]

LDWB1

anadé [s’un ~] [a·na·dę́] vb.refl. (s’un anadá) merken, wahrnehmen, sehen, erkennen, gewahr werden. ▬ i l’á fat zënza m’un anadé ich habe es…

basensun

KöblerMhd

basen·sun

basensun , st. M. nhd. „Basensohn“, Vetter, Vetter väterlicherseits ÜG.: lat. amitinus Gl Q.: Gl (13. Jh.) E.: s. base, sun W.: nhd. DW- L.:…

Bassun

MeckWB

bas·sun

Wossidia Bassun (Ton auf der zweiten Silbe) f. Posaune: Mi 6 a ; ä. Spr.: 'dabunt unicuique histrioni sive ioculatori cum sollempnioribus lu…

bastartsun

KöblerMhd

bastart·sun

bastartsun , st. M. nhd. Bastardsohn Hw.: vgl. mnd. bastertsȫne Q.: Lanc (um 1430) E.: s. bastart (1), sun W.: nhd. Bastardsohn, M., Bastgar…

basnsun

AWB

basnsun st. m. ; vgl. Gröger § 17, ii 3 b. — Graff III, 215 s. v. basa. pasen- ( 3 Hss. ), pasin-sun: nom. sg. Gl 3,67,3 ( SH A, 1 Hs. p- a…

basūnsun

KöblerAhd

basūnsun , st. M. (u, i) Vw.: s. basūnsunu

blasun

LDWB1

bla·sun

blasun [bla·sụŋ] m. (-s) Wappen n. ◆ blasun de comun Gemeindewappen n.

Burger(s)sun

Idiotikon

Burger(s)sun Band 7, Spalte 1090 Burger(s)sun 7,1090

burgæresun

KöblerMhd

burgære·sun

burgæresun , st. M. nhd. „Bürgersohn“, Sohn eines Stadtbürgers Q.: StRBamb, StRMünch, StRRegensb (1320) E.: s. burgære, sun W.: s. nhd. Bürg…

bîhtsun

MWB

bîhtsun stM. ‘Beichtkind’ bvͦzz mag ein peichtiger wandeln, die er selb hat gesatzt seinem peichtsun RechtssA B63,4 MWB 1 796,8; Bearbeiter:…

Bīchtsun

Idiotikon

Bīchtsun Band 7, Spalte 1090 Bīchtsun 7,1090

bīhtsun

KöblerMhd

bīhtsun , st. M. nhd. „Beichtsohn“, Beichtkind Q.: Rechtss (14. Jh.) E.: s. bīhte, sun W.: nhd. (ält.) Beichtsohn, M., „Beichtsohn“, Beichtk…

Būre(n)sun

Idiotikon

Būre(n)sun Band 7, Spalte 1090 Būre(n)sun 7,1090

cassun

LDWB1

cassun [cas·sụŋ] m. (-s) Ladefläche f. ◆ auto dal cassun Kastenwagen m.

casun

LDWB1

casun [ca·sụŋ] m. (-s) Almhütte f., Alphütte f.

Ableitungen von sun (6 von 6)

besûne

MNWB

besûne (beysune) s. bassûne, f. , Posaune.

besûnen

Lexer

be-sûnen swv. s. busînen.

gesûne

Lexer

ge-sûne stn. s. gesiune.

gesûnen

FindeB

* gesiunen swv. wahrnehmen gesûnen Lilie

sûne

Lexer

siune , sûne stn. BMZ das sehen, gesicht. dem sîn siune iht tohte, daʒ er gesehen mohte Laur. 279. einem ze siune, ze sûne zu gesichte komen…

unsune

KöblerMnd

unsune , Adj. Vw.: s. unsǖne