lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

beran

as. bis ahd. · 5 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

AWB
Anchors
12 in 5 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
195
Verweise raus
41

Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch

beran st. v.

Bd. 1, Sp. 883
beran
st. v., mhd. bern, schweiz. beren Schweiz. Id. 4,1475; as. beran, mnd. bēren, mnl. beren; afries. bera; ae. beran; an. bera; got. bairan. — Graff III, 139 ff.
Praes.: pir-: 3. sg. -it Gl 1,758,27 (Sg 70, 8. Jh.). 2,678,49. 681,38. 3,609,4; -et Nk 493,7. Np 99,5 (2). — bir-: 3. sg. -it S 124,14. 129,84. T 76,2. 167,4. 174,5. O 1,8,25. 2,23,15. W 26,2. 28,4 (C); -et NpNpw Cant. Abac. 17. Np 1,3. W 28,4; -ed: ebda. (A); -t 26,2 (L). 28,4 (L).
per-: 3. pl. -ant Gl 1,100,26 (PaKRa); -unt 2,288,8 (M, Wien 2732, 10. Jh.); -ent: 1,809,73 (ebda., 5 Hss.). 2,190,39 (ebda., 4 Hss.). 193,25 (ebda.). 288,7 (ebda.); 3. sg. conj. -e 469,19 (2 Hss.). 678,55; inf. -an 192,18 (M, 4 Hss.); -en Nk 491,14. NpNpw 7,15; dat. sg. -anne Gl 1,273,66 (Jb-Rd); -enne Nk 493,6; part. prs. -anti Gl 1,10,5 (Ra). 100,28 (PaK). 155,37 (R). 2,316,4 (Jb-Re); -andi 1,10,5 (K); -inte Npgl 52,1; nom. sg. f. -antiu (Pa), -andiu (K) Gl 1,50,30; nom. pl. m. -antun 2,631,56; -ente 1,797,18; nom. pl. f. -into 2,651,48. — ber-: 3. sg. -id WA 26,2; 1. pl. -emes I 43,11; 3. pl. -ent NpNpw Cant. Abac. 17. Np 84,13. 88,6; 3. sg. conj. -e T 76,1. 167,1. Nc 732,20 [64,1]; inf. -an T 167,3. O 1,3,38. 5,23. 9,2. W 73,8; -en ebda. (GL); -in S 129,83; dat. sg. -anne F 33,20. T 4,9 a. O 1,4,51; part. prs. -anti 3,7. 5,62 (F). 23,53. 3,20,21; -enti 1,5,62 (PV); nom. sg. f. -antiu (P), -antu (FV) 4,29; -entiu NpNpw 103,14; gen. sg. f. -entere Npw, -entun Np 47,7; dat. sg. n. -andin I 23,21; acc. sg. f. -entun Np 52,1.
Praet.: par: 3. sg. Gl 1,670,42 (M, 7 Hss.). 730,46 (S. Pauli xxv a/1, 8. Jh.). 2,473,36 (2 Hss.). — bar: 3. sg. S 377,8. O 1,11,31. 54. 2,3,7. 5,12,20. 21.
par-: 3. pl. -un Gl 2,647,39; 3. sg. conj. -i 1,597,29 (M, 6 Hss.). 730,45 (S. Pauli xxv a/1). 2,282,33 (M, 5 Hss.); 3. pl. conj. -in 37,60 (lat. prs.). — bar-: 3. pl. -un T 201,3. O 3,20,77. 90. 4,6,6; 3. sg. conj. -i T 5,13. O 1,11,30; -e Nc 690,3 [4,3] (-â-).
Für das Part. Praet. vgl. gi-beran. Es findet sich nie als Übersetzung von latus oder partus, so daß ein eindeutig zu beran gehöriges Part. Praet. sich nicht nachweisen läßt.
Unklare Formen finden sich vor allem im Abrogans: pierit: 3. sg. Gl 1,234,14 (K; vgl. Kögel S. 10); peratih: 10,5 (Pa), wahrscheinlich für perant(i) part. prs. (vgl. KRa), unter Einfluß des folgenden liuplih? oder für perantlih? vgl. berantlîh; perant: 50,31 (Pa), wahrscheinlich ebenfalls part. prs., vgl. Baesecke, Beitr. 55,369. Nachbildung des vorausgehenden uuahsant, d. h. 3. pl. prs., ist weniger wahrscheinlich. Das Lemma fructifica gehörte wohl urspr. zu vinea, da nach einem Vergleich der beiden Hss. Pa und K die Glosse urspr. lautete arbusta fructuosa: vinea fructifica. Pa löste die Verbindung von Subst. und Attribut und schob zwischen die beiden Adjektive das zu arbusta gehörige Interpretament: vitis qui in arbore crescit. Damit verlor fructifica seine Beziehung, so daß, gestützt durch uuahsant, sich die -nt-Form des Part. ev. halten konnte. Vgl. auch perantpaum für arbusta 50,29 (Pa) s. v. berantboum. Außerhalb []des Abrog. peiri: 3. sg. conj. Gl 1,597,30 (M, clm 22 201). I. transitiv: 1) etw. hervorbringen, etw. aus sich erzeugen, bilden; etw. tragen, bringen (von Früchten); nicht näher bestimmbar ist pirit generat Gl 3,609,4; sonst wird es gebraucht: a) von Pflanzen, bes. von Bäumen und vom Weinstock: pari [vinea facta est ... ut] faceret [uvas, et fecit labruscas, Is. 5,2] Gl 1,597,29. par (lignum] attulit [fructum suum, ficus, Joel 2,22] 670,42. in autumno poma proferentes perente spatta [Interpr. zu arbores] autumnales [Judae 12] 797,17. perent [colonus ... palmites ... resecat: ne ... immoderate crescendo, quos] protulerint [amittant, Greg., Cura 3,16 p. 57] 2,190,39. acarbigengiri ... iogiuuelih uuinloub ... thaz uuahsmon tregit, reinit ..., thaz iz uuahsmon mer bere ut fructum plus afferat T 167,1. so thaz uuinloub ni mac beran uuahsmon fon imo selbemo ferre fructum 3. boum ... nist er fruma beranti [arbor non faciens fructum, Luc. 3,9] O 1,23,53. ubil boum birit thaz, thaz imo ist io gislahtaz [mala ... arbor fructus malos facit, Matth. 7,17] 2,23,15. also an demo boume ein ast iruuirdet . anderer piret Nk 493,7. alliu . diu der boum biret unde bringet . ioh fructus . ioh folia Np 1,3 (Npw nur bringet). diu affaltera ... die suozen epfele biret W 28,4; b) vom Erdboden, Acker: pirit pluomin [varios ...] fundit [humus] flores [Verg., E. ix, 41] Gl 2,678,49. pere [quid quaeque] ferat [regio, ders. G. i, 53] 55. pirit [omnis] feret omnia [tellus, ders., E. iv, 39] 681,38. erda birit zi eristen gras, after thiu ehir ... fructificat ... herbam T 76,2. daz ist diu erda ... heuue berentiu dien rinderen producens foenum NpNpw 103,14. diu gelende neberent erduuuocher arva non afferent cibum Cant. Abac. 17. dannan berent iro uuuocher unseriu gelende terra nostra dabit fructum suum Np 84,13. diu lant . diu guoten uuuocher berent 88,6. also daz uelt ungearan birit die bluomon W 26,2; c) sonstiges: Crist wart ... wnt ... iz neblovtete noch nesvar noch nechein eiter nebar S 377,8; d) der Übertragung nähert sich Otfrid, wenn er von Maria sagt: bar si fruma managen mit iro lidin alangen O 5,12,21; e) übertr. auf geistige Früchte: perent [quod autem in bonam terram: hi sunt qui in corde bono ... fructum] afferunt [in patientia, Luc. 8,15] Gl 1,809,73. peran ferre [fructum boni operis neglegunt, Greg., Cura 3,21 p. 67] 2,192,18. perent [fructum per patientiam] reddunt [ders., Hom. i, 15 p. 1490] 288,7. der in mir (Christum) uuonet ..., ther birit mihilan uuahsmon hic fert fructum multum T 167,4. zi bilide er ... then figboum irtharta, wanta sie ... guatu werk ni barun O 4,6,6. so Christvs chumet . so nebiret suozen uuuocher synagoga NpNpw Cant. Abac. 17. 2) etw. hervorholen, etw. herbringen, herschaffen: a) allgem.: perant pringant depromunt proferunt Gl 1,100,26; peranti pringanti depromuerunt detulerunt 28 (für den Gebrauch des Part. prs. zur Wiedergabe des reinen Namensbegriffes vgl. Baesecke, Abrog. S. 110); b) mit Dat.: jmdm. etw. bringen, darbringen: dhazs uuir ... bi sculdim dheru stedi (Christi Grab) ærliihho ęra beremes gloriam ei exhibemus I 43,11. unz ih bin hiar in worolti, so bin ih lioht beranti ... allen mennisgon [lux sum mundi, Joh. 9,5] O 3,20,21. Vgl. auch totperandi mortifera Gl 1,202,17 (K) s. v. tôdberanti. []3) etw. gebären, zur Welt bringen: gebraucht a) von der Frau (ein Kind): knehtperan (vgl. dort) thiu eriston kneht pirit puerpera qui primum masculum parit Gl 1,234,14. par peperit [filium suum primogenitum, Luc. 2,7] 730,46. perent [conceptas soboles feminae si priusquam plene formentur] proferunt [, ... tumulos replent, Greg., Cura 3,25 p. 76] 2,193,25. pari [cum ... eodem ... momento utrumque (Esau und Jakob) mater] fuderit [ders., Hom. i, 10 p. 1469] 282,33. thu scalt beran einan alawaltendan erdun joh himiles [paries filium, Luc. 1,31] O 1,5,23. nust siu (Elisabeth) giburdinot thes kindes ... so furira ... nist quena berenti 62. si birit sun zeizan [pariet ... filium, Matth. 1,21] 8,25. 11,31. tho ward irfullit thiu zit, thaz ... thiu alta (Elisabeth) thaz kind ... beran scolta (tempus pariendi, Luc. 1,57] 9,2. thio ziti sih irvultun, thaz si chind bari [ut pareret, ebda. 2,6] 11,30. wio mag sin mera wuntar, thanne in theru ist, thiu nan bar 2,3,7. 5,12,20; vgl. auch knehtperanti puerperium Gl 1,233,25 (Ra) s. v. knehtberanti; b) vom Menschen im allgem.: den Eltern: thiu selbun, thiu nan (den Blindgeborenen) barun O 3,20,77. wir wizun ... thaz wir nan blintan barun [scimus ... quia caecus natus est, Joh. 9,20] 90; dem ganzen Menschengeschlecht: sin uuarheit ist in allen geburten . ioh in dero diu mortales piret . ioh in dero diu ęternos piret Np 99,5; c) übertr.: si (die Synagoge) begonda unreht peren . do si Christum erist anariet parturivit iniustitiam NpNpw 7,15; d) mit Akk. u. Dat.: jmdm. ein Kind gebären, schenken: iro dago ward giwago fon alten wizagon, thaz si uns beran scolti, ther unsih giheilti [ecce, virgo ... pariet filium, Matth. 1,22] O 1,3,38. alt quena thinu ist thir kind berantu [uxor tua pariet tibi filium, Luc. 1,13] 4,29. si bar uns ... then himilisgon druhtin 11,54. 4) schwanger gehen mit; übertr.: etw. Frucht bewirkend in sich tragen: parin [novit mundans interna magister, quae verbum iam corda] ferant [, quos obstruat intus error, Ar. ii, 332] Gl 2,37,60. 5) etw. zeugen, etw. in etw. anderem bewirken (z. B. eine Frucht), etw. erzeugen, hervorrufen: a) vom Mann: bi enterin worolti was er (Adam) liut beranti O 1,3,7; b) von den Eltern: parun [qui tanti talem] genuere [parentes? (Aeneas von Dido), Verg., A. i, 606] Gl 2,647,39. uns (Zacharias und Elisabeth) sint kind zi beranne ju daga furifarane O 1,4,51; c) sonstiges: par [nec ... imber ... ieiunos ...] tulit [calamos, Prud., Symm. ii, 963] Gl 2,473,36; d) übertr.: pere [ne tractum sine fine] ferat [fastidia carmen, Prud., Symm. i, 657] Gl 2,469,19. acerbitas persecutionum beran scal maturitatem praemiorum W 73,8. II. intransitiv: 1) Frucht tragen, Frucht hervorbringen: a) allgem.: perandi fertilis Gl 1,10,5. 155,37. 2,316,4; b) von Pflanzen: uuinrepa perantiu vinea fructuosa Gl 1,50,30. uuinrepun deo in paume uuahsant perant vitis qui in arbore crescit fructifica 31 (vgl. oben Sp. 838). feraces quę fructum ferant fertiles. pirigo. perantun [zu: feraces plantae immittuntur (beim Pfropfen), Verg., G. ii, 79] 2,631,56; auch: einen Keim treiben, hervorbringen: oba man uuirphit samon in erda ... inti thie samon bere inti uuahse germinet et crescat T 76,1; c) von der Erde: ube diu herta neuuare . so nebare diu erda Nc 690,3 [4,3]. []2) gebären, ein Kind (Junges) zur Welt bringen: a) vom Menschen: denne sih karati za peranne [venit ... ad terram ... Ephratam: in qua] cum parturiret [Rachel, Gen. 35,16] Gl 1,273,66. pari [impleti sunt dies ut] pareret [Luc. 2,6] 730,45. T 5,13. perinto [nos (Andromache) patria incensa ... servitio] enixae [,tulimus, Verg., A. iii, 327] Gl 2,651,48 (vgl. Serv. z. St.). ih andrem (d. h. den Geschöpfen) gibu za beranne, sculi ih (Gott) uuesan .. qui generationem ceteris tribuo, sterilis ero? F 33,20. Elisabeth ... uuard gifullit zit zi beranne tempus pariendi T 4,9a. thaz uuib thannez birit, gitruobnessi habet cum parit 174,5. daz si (Pallas Athene) allero hitate so uzenan si . daz si ... noh hilicho nebere . noh selba hilicho geborn nesi neque ... progenita neque ipsa procreare quicquam ... monstretur Nc 732,20 [64,1]. dar uuurden iro ser . also dero berentun (Npw also berentere) ut parturientis NpNpw 47,7; — vom menschlichen Organismus: so sama so fona dhemu berandin hreue, so arspringit dher dau dhinera iugundhi quasi de vulva orietur tibi ros I 23,21. salige sint ... uuambun thiede ni barun ventres qui non genuerunt T 201,3; b) von Tieren: so diu leuin birit, so ist daz leuinchelin tot cum leaena peperit catulum S 124,14. tene so siu (das Elefantenweibchen) berin sol, gat siu in eine gruba ... unde birit dar cum ... venerit tempus pariendi ... et ibidem parturit 129,83.84; c) von der gesamten Schöpfung: pirit [scimus ... quod omnis creatura ingemiscit et] parturit [Römer 8,22] Gl 1,758,27 (Weizsäcker: ‘in Wehen liegen’, Menge: ‘einer Neugeburt harren’); d) übertr.: suslih fernumist ist Dauidis pro parturiente (umbe die berentun). Daz ist ęcclesia . si ist parturiens (perinte) Npgl 52,1. 3) zeugen, entstehen, werden lassen: peren . neist nieht eruuorteni . noh uuahsen suinen non est generatio corruptio Nk 491,14. aber einzen ze sagenne . ist iruuerden uuidaruuartig perenne est autem ... contrarium ... generationi quidem corruptio 493,6.
Komp. berahaft; Abl. -beranti, berantlîh, -boran; barôn2?; birid, birîg; -ber, -bero, -ber(i)o, berâri, berd; barm, barn; bâra, -bâri, -bârîg; -bor, -boro, bora (?); -buri, -burio, -burt; burdi.
11977 Zeichen · 558 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 9.–12. Jh.
    Altsächsisch
    beranst. V. (4)

    Köbler As. Wörterbuch

    beran , st. V. (4) nhd. tragen, besitzen, haben, an sich haben ne. bear (V.), possess (V.), carry (V.) Vw.: s. anagi-*, …

  2. 8.–11. Jh.
    Altenglisch
    beranst. V. (4)

    Köbler Ae. Wörterbuch

    beran , st. V. (4) nhd. tragen, ertragen, bringen, gebären ÜG.: lat. afferre Gl, baiulare Gl, deferre Gl, efferre, (fecu…

  3. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    beranst. v.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +9 Parallelbelege

    beran st. v. , mhd. bern, schweiz. beren Schweiz. Id. 4,1475 ; as. beran, mnd. bēren, mnl. beren; afries. bera; ae. bera…

Verweisungsnetz

206 Knoten, 219 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 3 Hub 2 Wurzel 2 Kognat 61 Kompositum 131 Sackgasse 7

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit beran

44 Bildungen · 14 Erstglied · 29 Zweitglied · 1 Ableitungen

Ableitung von beran

be- + ran

beran leitet sich vom Lemma ran ab mit Präfix be-.

beran‑ als Erstglied (14 von 14)

berande

KöblerAfries

ber·ande

berande , Part. Präs. subst.=M. nhd. „Tragender“, Bürge ne. bail (M.) Q.: AA 203 E.: s. bera* (2) L.: Hh 136a, AA 203

beranden

DWB

beran·den

beranden , marginare: münzen beranden; kleider verbrämet, gesaumet, berandet, beleistet. Garg. 122 a ; Luther hat das new testament mit ketz…

berandeskip

KöblerAfries

berandeskip , N. nhd. Bürgschaft ne. bail (N.) (1) Q.: AA 203 E.: s. berande, *-skip (2) L.: Hh 136a, Hh 184, AA 203

berangen

DWB

beran·gen

berangen , ordine conspicuum reddere, rang ertheilen: wir dürfen keinen narren schmeicheln, und keinen lotterbuben heucheln, berangt, betite…

Béranger

GWB

beran·ger

Béranger Pierre Jean de B. (1780—1857), frz Chanson-Dichter; einmal appellativ als Prototyp gewagter Poesie großstädtischer Provenienz [ üb …

beranken

DWB

beran·ken

beranken , pampinis vestire, eine laube, wand mit ranken überziehen.

berantboum

AWB

berantboum st. m. Die Annahme eines Kompositums ist wahrscheinlich , obwohl Grimm, Gr. 2 2 , 688 dem Ahd. Zusammensetzungen mit einem Part. …

beranti

AWB

ber·anti

-beranti adj. part. prs. vgl. kneht-, tôd-, unberanti adj. part. prs.

berantl

EWA

[berantlichîAWB f. īn-St. ‚Fruchtbarkeit‘. Ahd. Wb. I, 896; Starck-Wells 47. Der Ansatz ist wohl zu streichen; es steht in der Hs. fructuosa…

berantlîh

AWB

ber·antlih

berantlîh adj. ; ae. berendlîc. — Graff III, 143. perant- lih: Grdf. Gl 1,268,16 ( Ra ). fruchtbar, ertragreich: fructuosa. ( Für K vgl. ber…

berantlhhî

AWB

berantlihhî st. f. Der Ansatz ist unsicher, da Lemma und Glosse sich nicht decken. Wollte der Glossator nur den Sinn des Wortes wiedergeben …

berantlīh

KöblerAhd

berantlīh , Adj. nhd. fruchtbar, ertragreich ne. fertile ÜG.: lat. (fertilis)? Gl, fructuosus Gl Q.: Gl (765) I.: Lüs. lat. fructuosus E.: s…

berantlīhhī

KöblerAhd

berantlīhhī , st. F. (ī) Vw.: s. berantlīh* L.: Karg-Gasterstädt/Frings 1, 896 (berantlī̆hhî), EWAhd 1, 549

beran als Zweitglied (29 von 29)

*anberan

KöblerGerm

*anberan , st. V. nhd. entbehren ne. lack (V.); RB.: ae.?, afries.?, ahd.? E.: s. *an-, *beran L.: Falk/Torp 260, Seebold 104

*farberan

KöblerGerm

*farberan , st. V. nhd. zurückhalten ne. hold (V.) back; RB.: ae., afries., ahd. E.: s. *far-, *beran W.: ae. forberan, st. V. (4), ertragen…

*gaberan

KöblerGerm

*gaberan , st. V. nhd. gebären ne. bear (V.), deliver; RB.: got., as., ahd. E.: s. *ga-, *beran W.: got. gabaíran 26, st. V. (4), (perfektiv…

*giberan?

KöblerAnfrk

*giberan? , st. V. (4) Hw.: vgl. as. giberan*, ahd. giberan* Son.: amfrk. MNPs gebar genui 2, 7 Leeuwarden = S. 93, 2 (van Helten)

*uzberan

KöblerGerm

*uzberan , st. V. nhd. hinaustragen ne. carry outside; RB.: ae., afries., ahd. E.: s. *uz-, *beran W.: ae. āberan, st. V. (4), tragen, ertra…

afurgiberan

KöblerAhd

afurgiberan , st. V. (4) nhd. wiedergeboren werden ne. be reborn ÜG.: lat. renasci Gl Q.: Gl, (1. Hälfte 9. Jh.) E.: s. afur, gi, beran L.: …

Dobberan

Herder

dobbe·ran

Dobberan , Marktflecken in Mecklenburg-Schwerin, unweit der Ostsee, mit 3400 E., großherzogl. Schlosse, Theater, Concertsaal u.s.w.; D. hat …

Doberan

MeckWB

Wossidia Doberan s. MeckWB Bran .

firberan

AWB

fir·beran

fir- beran st. v. , mhd. verbern; mnd. vorbēren, mnl. verberen; afries. forbera; ae. forberan; vgl. got. frabairan ‘ vertragen ’. — Graff II…

forberan

KöblerAe

for·beran

forberan , st. V. (4) nhd. ertragen, sich zurückhalten, leiden ÜG.: lat. praeferre Hw.: vgl. afries. forbera, urberan, ahd. firberan* E.: ge…

forþberan

KöblerAe

forþberan , st. V. (4) nhd. vorwärts bringen, erzeugen ÜG.: lat. ferre Gl, proferre Q.: Gl E.: s. forþ (1), beran L.: Hall/Meritt 133a

furiberan

AWB

furi·beran

furi- beran st. v. ; vgl. firberan. — Graff III, 145 f. Praes.: furi-pirit: 3. sg. Gl 2,285,29 ( M, clm 19 440, 10./11. Jh., lat. conj. ). P…

geberan

KöblerAe

gebe·ran

geberan , st. V. (4) nhd. tragen, ertragen, bringen, gebären ÜG.: lat. baiulare Gl, (concipere) Gl, eniti Gl, exponere Gl, nasci Gl, portare…

giberan

AWB

gibe·ran

gi- beran st. v. , mhd. gebern, nhd. gebären; as. giberan, mnd. gebēren, mnl. part. prt. geboren; ae. geberan; got. gabairan. — Graff III, 1…

inberan

AWB

in- beran st. v. , von inberan (int-) der Bedeutung nach zu trennen, zu ae. inberan ‘ to bring, carry in ’ ? — Graff III, 145 s. v. antberan…

in(t)beran

AWB

int·beran

in(t) beran st. v. , mhd. enbern, nhd. entbehren sw. ; mnd. en(t)bēren, mnl. ontberen st. sw. ; zum Präfix vgl. DWb. iii, 492 f., Mnl.wb. 5,…

irberan

AWB

ir- beran st. v. , mhd. erbern, nhd. erbären (erboren); mnd. erbēren; ae. áberan; got. usbairan. — Graff III, 145. Praes.: ar-birit: 3. sg. …

itberan

AWB

it- beran st. v. — Graff III, 145. Part. Praet.: it-poran: H 5, 2, 2. wieder gebären, aufs neue hervorbringen: uueralti sconi cliz itp. uuir…

ongéagnberan

KöblerAe

ongéagnberan , st. V. (4) nhd. zurücktragen E.: s. ongéagn-, beran L.: Gneuss E 21

oþberan

KöblerAe

oþberan , st. V. (4) nhd. wegtragen E.: s. oþ- (3), beran L.: Hall/Meritt 270b, Lehnert 166a

tō̆beran

KöblerAe

tō̆beran , st. V. (4) nhd. tragen, wegtragen ÜG.: lat. afferre Gl Hw.: vgl. afries. tōbera Q.: Gl E.: s. tō̆ (1), beran L.: Hall/Meritt 342b

Überan

RhWB

ube·ran

Über-an -ān Dür-Heistern m.: zweiter Malstrich im Klickersp.

underberan

KöblerAe

under·beran

underberan , st. V. (4) nhd. unterstützen, ausharren, fortdauern E.: s. under, beran L.: Hall/Meritt 372b

upāberan

KöblerAe

upāberan , st. V. (4) nhd. heraustragen ÜG.: lat. exportare E.: s. up, ā- (1), beran

ymbberan

KöblerAe

ymbberan , st. V. (4) nhd. umrunden, rings herumtragen ÜG.: lat. circumferre Gl Q.: Gl E.: s. ymb, beran L.: Hall/Meritt 429a

ėftberan

KöblerAe

ėftberan , st. V. (4) nhd. wiedergeboren werden ÜG.: lat. renasci Gl Q.: Gl E.: s. ėft, beran

ūtberan

KöblerAe

ūtberan , st. V. (4) nhd. heraustragen ÜG.: lat. exportare E.: s. ūt, beran

Ableitungen von beran (1 von 1)

geberan

KöblerAe

geberan , st. V. (4) nhd. tragen, ertragen, bringen, gebären ÜG.: lat. baiulare Gl, (concipere) Gl, eniti Gl, exponere Gl, nasci Gl, portare…