Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
âbar adj.
âbar adj. , mhd. âber, nhd. aber ( vgl. auch Schweiz. Id. 1,39; Fischer 1,18 ). — Graff I, 99. apremo, apirin: dat. sg. n. Gl 2,422,36 ( Paris. nouv. acqu. 241, Augsburg. clm 14395 ). — aber: Grdf. Gl 2, 559,18 ( Brüssel 9968, Trier ); abren: dat. pl. 707,52 ( Paris. 9344, Echternach ). 4,348,19 ( Trid. 1660 ); alle Belege 11. Jh. sonnenbeschienen, warm: apremo aprico sereno [ zu: impiger pastor ... inde purgatam revehens aprico reddit ovili, Prud., H. p. ieiun. ( VIII ) 39 ] Gl 2,422,36. 559,18. abren [ saxum ...] apricis [ statio gratissima mergis, Verg., A. V, 128 ] 707,52. abren [ astrum .…