Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
leim st. m.
leim st. m. , mhd. Lexer leim, nhd. DWB lehm; mnd. lê i m, mnl. leem; ae. lám n. — Graff II,212. leim: nom. sg. Gl 1,67,28 ( R ). 444,44 ( Rf ). 2,5,25 ( Fulda Aa. 2, 9./10. Jh. ). 3,35 Anm. 10. 119,5 ( SH A, 2 Hss. ). 303,3 ( SH d ). 407,51 [HD 2,28]. 60 [ebda.]. 411,77 [HD 2,125]. 416,35 [HD 2,324]. 694,41. 4,50,16 ( Sal. a 1, 6 Hss. ). 75,32 ( Sal. a 1, 10 Hss. ). 94,39 ( Sal. a 1, 3 Hss. ). 138,39 ( Sal. c ). 149,28 ( Sal. c ). 158,64 ( Sal. c ). 349,26. Mayer, Glossen S. 9,26. Meineke, Ahd. S. 29,145. 34,274. 38,351 ( alle Sal. a 1 ). Nb 322,28 [245,8]; gen. sg. - ] es NpNpw 39,3; - ] is …