Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
bikleimen sw. V. (1a)
bikleimen , sw. V. (1a)
- nhd.
- beflecken
- ne.
- stain (V.)
- ÜG.:
- lat. contaminare Gl, contaminator (= bikleimenti subst.) Gl
- Q.:
- Gl (nach 765?)
- I.:
- Lbd. lat. contaminare?
- E.:
- s. germ. *klaima-, *klaimaz, st. M. (a), Lehm; idg. *gleim-, V., Sb., kleben, schmieren (V.) (1), Leim, Pokorny 364; vgl. idg. *glei-, *gloi-, *gleiH-, V., schmieren (V.) (1), kleben, bestreichen, Pokorny 362; idg. *gel- (1), V., Sb., ballen, sich ballen, Ball (M.) (1), Kugeliges, Pokorny 357
- R.:
- bikleimenti, (Part. Präs. subst.=)M.: nhd. Beflecker, Entehrer
- ne.
- staining person, degrading person
- ÜG.:
- lat. contaminator Gl
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 5, 235 (bikleimen), ChWdW8 177b (bikleimen), EWAhd 5, 580