Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
flezzi st. n.
st. n., mhd. vletze, nhd. (älter) fletz (vgl. auch die Maa.-Wbb.); as. fletti, mnd. mnl. vlet(te); afries. vlet(te); ae. flett; an. flet. — Graff III, 777.
flazzi: nom. sg. Gl 1,38,26 (Pa K); flezzi: acc. sg. S 332,22 (Reichen. B. 9./10. Jh.); fleiz-: nom. sg. -zi Gl 1,38,26 (Ra); dat. pl. -un 2,288,9 (M). — ulezze: dat. sg. Gl 1,717,4; vleze: nom. sg. 4,247,3 (2 Hss.). 1) Tenne: flazzi dar man chorn drisgit edo chorn churnit area (Hs. are) ubi granum trituratur Gl 1,38,26. 2) Vorplatz, Vorhalle: in demo ulezze [(sanguis) Zachariae, filii Barachiae, quem occidistis] inter templum et altare (in atrio templi, Randgl.) [Matth. 23,35] Gl 1,717,4, hierher wohl auch vleze aditum aditi 4,247,3 (aditum ist sicherlich adytum ‘Kircheninneres’; es wurde aber vielleicht mit der folgenden Glosse zuart aditus 4 in Verbindung gebracht). 3) Lagerstatt, Schlafstätte: ih gihu gode almahtdigen, daz ih durftdige man ci hus nigiladoda noh den maz noh dranc nigap noh flezzi noh betdi, sose got habet gibodan S 332,22.
Vgl. flaz.
Vgl. Nd. Jb. 77,69 ff.