KöblerMnd
bold... , ? Vw.: s. bolt...
KöblerAfries
boldbreng , st. M. (a) nhd. Aussteuer ne. trousseau Q.: B, E E.: s. *bold, breng L.: Hh 11a, Rh 658a
KöblerMnd
bold·brenger
boldbrenger , M. Vw.: s. boltbringære*
LW
bolde·balde
bolde, balde, rasch, sogleich.
MNWB
bolde·brenger
boltbrenger , bold(e)brenger , m. , Aussteuer , Mitgift.
MeckWB
bolde·buck
Boldebuck Ort in Gü; als PN. im Rätsel: uns' oll Knecht Boldebuck Ro Siev .
KöblerMnd
bol·dek
boldek , N., M. Vw.: s. bā̆ldeke
KöblerMnd
bold·eke
boldeke , N., M. Vw.: s. bā̆ldeke
LW
boldeke (baldeke), -dek, -dik, -dok, -dich, n. Seide aus Baldac, d. i. Bagdad; Kleider oder Decke daraus; bes. das Leichentuch, Sargtuch.
MNWB
bolde·ken
bōldeke(n) , bā̆ldeke (s. d.), boldek , -dik , -dok , m. n. , Seidenstoff, Seidendecke, Sargdecke , Bahrtuch, Baldachin. —
MeckWB
boldeken·geld
Boldekengeld n. Zahlung für das der Kirche gehörende Bahrtuch (1609) Horn Selmsd. 1, 262; 'Boltengeldt' (1699) ebda.
DWB
bolde·n·baum
boldenbaum , m. populus. Braunschweig 118 .
DWB
bolde·n·brosse
boldenbrosse , m. germen populneum, pappelsprosse: nimm boldenbrossen anderthalb pfund. 112.
BWB
bol·der
Bolder Band 2, Spalte 2,1632f.
RhWB
bolder·achtig
bolder-achtig bøldəręχtəχ Geld-Straelen Adj.: lärmend.
RhWB
bolder·arsch
Bolder-arsch Rip m.: Brüller, Polterer.
RhWB
bolder·back
Bolder-back Klev , Eup-Herbesth m.: 1. grosser, kastenartiger Eisstuhl; das Gehäuse auf dem Schlitten Klev-Calcar . — 2. polternder, unruhig…
RhWBN
bolder·bas
Bolder-bas m.: lauter, polternder Kerl, auch Rees .
RhWBN
bolder·bock
Bolder-bock Mörs-Xanten m.: Polterer, Hitzkopf.
MNWB
bolder·boevisch
° bolderbö̑visch , adj. , unmanierlich lärmend , Unfug treibend.
RhWB
bolder·buckse
Bolder-buckse -boks Rees-Brünen f.: Polterer.
RhWB
bolder·buechse
Bolder-büchse -bigs Ottw-Uchtelf f.: Knallbüchse der Knaben.
KöblerMnd
bolderbȫvisch , Adj. nhd. unmanierlich lärmend, Unfug treibend E.: bōlderen, bōlde, bȫvisch L.: MndHwb 1, 311 (bolderbȫvisch) Son.: langes ö…
MNWB
bold·eren
bolderen s. balderen, swv. , poltern, lärmen; knallen. —
MNWB
bolde·rent
bolderen(t), n. , Gepolter, Lärm; Knall.
DWB
bold·erer
bolderer , m. was böller. Stalder 1, 200 .
RhWB
bold·eres
Bolderes bo·l.ərəs Kobl m.: dass.
Idiotikon
Boldereⁿ Band 4, Spalte 1204 Boldereⁿ -ö- 4,1204
DWB
bolder·geist
boldergeist , m. lemur, gespenst, poltergeist.
DWB
bolder·handwerk
bolderhandwerk , n. ars mechanica, quae pulsando fit.