lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

sap

ahd. bis Dial. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 6 Wörterbücher
Anchors
10 in 6 Wb.
Sprachstufen
3 von 16
Verweise rein
67
Verweise raus
55

Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch

sap

Bd. 8, Sp. 222
sap
s. auch sab-.
18 Zeichen · 2 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    sap

    Althochdeutsches Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    sap- s. auch sab-.

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    sapN.

    Köbler Mnd. Wörterbuch · +2 Parallelbelege

    sap , N. nhd. Saft, Saft lebender Pflanzen bzw. lebender Bäume, Honigsaft der Blüten, aus Früchten oder Kräutern gewonne…

  3. modern
    Dialekt
    Sap

    Rheinisches Wb. · +4 Parallelbelege

    Sap -ā- = Saft II (s. d.).

Verweisungsnetz

227 Knoten, 451 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 2 Hub 16 Wurzel 4 Kognat 2 Kompositum 196 Sackgasse 7

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit sap

355 Bildungen · 249 Erstglied · 104 Zweitglied · 2 Ableitungen

sap‑ als Erstglied (30 von 249)

sapada

LDWB1

sap·ada

sapada [sạ·pạ·da] f. (-des) 1 Hieb mit der Hacke 2 Hacken n. , Umhacken n. ▬ i dé na sapada ala tera den Boden umhacken.

sapadëssa

LDWB1

sapadëssa [sa·pa·dës·sa] f. (-sses) Hauerin f.

sapadú

LDWB1

sapadú [sa·pa·dú] m. (-dus) Hauer m.

Sapär

LothWB

sap·aer

Sapär [sàpèr Ri. Ha. u. s.] m. Soldatengattung in der französ. Armee: er isch bi de Sapäre gewän. — frz. sapeur.

Sapajus

Meyers

Sapajus , s. Rollschwanzaffe .

Sapanholz

Meyers

Sapanholz ( Sappanholz ), s. Rotholz .

Sapanrot

Meyers

Sapanrot , s. Brasilin .

Sapaudĭa

Meyers

Sapaudĭa ( Sabaudia ), seit dem 4. Jahrh. lateinischer Name von Savoyen.

Sapazeau

Meyers

Sapazeau (franz., spr. ßapasō), Getränk aus eingedicktem Fruchtsaft ( sapa ), Eiern und Weißwein. Das Ganze wird über gelindem Kohlenfeuer m…

¹Sapbuᵉter

WWB

sap·bueter

¹Sap-buᵉter n.m. [ Min Lippe] mit Sirup oder Marmelade bestrichene Brotscheibe. ⟨ Genus: m. ( Det Is ), sonst n. ⟩

Sapch

PfWB

Sapch 'Schlamm' s. Sappch .

Sāpeǟrs

WWB

Sāpe-ǟrs m. [ Hfd Lippe Bie] 1. redselige Person (auch kleine Kinder ( Hfd Go )); Person, die viel und Schlechtes über andere Personen spric…

²Sāpebuᵉter

WWB

sape·bueter

²Sāpe-buᵉter n. [Lippe] redselige (weibl.) Person, die durch langweiliges und langsames Sprechen auffällt.

Sapēca

Meyers

Sapēca (franz. Sapèque ), spanische, portugiesische und ital. Bezeichnung der ostasiat. Münze Käsch (s. d.).

Sāpejetteken

WWB

Sāpe-jetteken n. [ Lem Bie] Frau, die durch langsames und langweiliges Sprechen auffällt, die viel und Schlechtes über andere Personen spric…

Sāpeken

WWB

sape·ken

Sāpeken n. Frau, die durch langsames und langweiliges Sprechen auffällt (Frbg.) ( Lüb Lb).

Sapelinikow

Meyers

Sapelinikow , Wassili , Klavierspieler, geb. 21. Okt. 1868 in Odessa, Schüler von Louis Brassin und Sophie Menter in St. Petersburg, führte …

Sāpelotteken

WWB

Sāpe-lotteken n. [Det] redselige Frau, die durch langsames und langweiliges Sprechen auffällt.

¹sāpen

WWB

¹sāpen V. [verstr.] 1.1. (z.B. von Bäumen im Frühjahr) Saft geben, Saft treiben. De Biarken sāpet guet die Birken geben reichlich Saft, wenn…

Sapĕre aude

Meyers

Sapĕre aude (lat.), »wage es, weise (oder verständig) zu sein«, Zitat aus Horaz (» Epist.«, II , 40).

saperlōt

WWB

sap·er·lot

saperlōt Interj. [verstr.] 1. Ausruf des (entrüsteten) Erstaunens. Ssapperloot, Bessvaader, wat kick de Katte dat Schaop an! ( WmWb ). — 2. …

Saperlter

WWB

sap·er·loter

Saperloter m. [verstr.] 1. durchtriebener, gerissener Kerl. — 2. Spaßvogel ( Mes Br).

Saperlōtskǟrl

WWB

Saperlōts-kǟrl m. [verstr.] 1. durchtriebener, gerissener Kerl. — 2. schlauer, findiger, geschickter Kerl. — 3. Teufelskerl ( WmWb ).

saperment

WWB

sap·er·ment

saperm e nt Interj. [verstr.] 1. Ausruf der Verwunderung, des Unwillens, des Zorns o.Ä. Guats saperment ( Lst Ge ). — 2. (harmloses) Fluchwo…

Sāper(t)

WWB

sap·ert

Sāper(t) m. [Ravensbg] langweilig sprechende Person.

sap als Zweitglied (30 von 104)

lonestsap

KöblerAhd

*lonestsap , Sb. Hw.: vgl. as. lonestsap?

wortelsap

KöblerMnd

*wortelsap , M. nhd. „Wurzelsaft“, Wurzel als Heilmittel Vw.: s. adik- Hw.: vgl. mhd. wurzelsaf E.: s. wortel, sap W.: s. nhd. (ält.) Wurzel…

adikwortelsap

KöblerMnd

adikwortel·sap

adikwortelsap , M. nhd. „Attichwurzelsaft“, Attichwurzel als Heilmittel E.: s. adik, wortelsap, wortel, sap L.: MndHwb 1, 15 (adikwortel/adi…

appelsap

MNWB

appel·sap

appelsap , m. , der durch Zerquetschen gewonnene Saft, zur Weinherstellung.

balsamensap

KöblerMnd

balsamen·sap

balsamensap , M. nhd. „Balsamensaft“ ÜG.: lat. opobalsamum Hw.: vgl. mhd. balsamsaf E.: s. balsam, sap W.: vgl. nhd. Balsamsaft, M., Balsams…

bêtensap

MNWB

beten·sap

bêtensap (s. 4 bête ) Saft von beta vulgaris (Heilmittel).

borāsiensap

KöblerMnd

borāsiensap , N. nhd. Borretschsaft E.: s. borāsie, sap L.: MndHwb 1, 317 (borâsie/borâsiesap)

brāmbēresap

KöblerMnd

brāmbēre·sap

brāmbēresap , N. nhd. „Brahmbeersaft“, Brombeersaft E.: s. brām (1), bēre (4), sap L.: MndHwb 1, 340 (brâmbēre/brâmbēresap)

bētensap

KöblerMnd

bētensap , Sb. nhd. Rübensaft? E.: s. bēte (4), sap L.: MndHwb 1, 258 (bêtensap) Son.: ein Heilmittel

dillensap

KöblerMnd

dillen·sap

dillensap , M. nhd. Dillsaft E.: s. dille (1), sap L.: MndHwb 1, 428 (dille)

ensiānensap

KöblerMnd

ensiānensap , N. nhd. Enziansaft (bei Wunden angewandt) E.: s. ensiān, sap L.: MndHwb 1, 550 (ensiân)

fennikoelsap

KöblerMnd

fennikoelsap , N. Vw.: s. vennikolsap

gērssap

KöblerMnd

gēr·s·sap

gērssap , N. nhd. „Gierschsaft“ (ein Heiltrank) E.: s. gērse, sap L.: MndHwb 1/2, 80 (gērse/gērssap)

kersensap

MNWB

kerse·n·sap

kersensap Kressensaft als Arznei (Norrbohm Mnd. Arzneib. 88).

kervelensap

KöblerMnd

kervele·n·sap

kervelensap , N. nhd. Kerbelsaft E.: s. kervel, sap L.: MndHwb 2, 552 (kervel/kervelensap)

klēversap

KöblerMnd

klēversap , M. nhd. „Kleesaft“, Blütensaft des Klee E.: s. klēver (1), sap L.: MndHwb 2, 579 (klēversap)

korianderessap

KöblerMnd

koriander·es·sap

korianderessap , M. nhd. Koriandersaft E.: s. koriander, sap L.: MndHwb 2, 640 (korianderssap)

krētelmȫresap

KöblerMnd

krētelmȫre·sap

krētelmȫresap , M. nhd. Möhrensaft, Kritzelmöhrensaft E.: s. krētelmȫre, sap L.: MndHwb 2, 669 (krētelmȫre/krētelmȫresap) Son.: langes ö

kōlsap

KöblerMnd

kōl·sap

kōlsap , N. nhd. Kohlsaft?, Kohlbrühe? Hw.: vgl. mhd. kōlsaf E.: s. kōl (1), sāp W.: s. nhd. Kohlsaft, M., Kohlsaft, DW 11, 1597? L.: MndHwb…

liquariumsap

MNWB

+° liquariumsap (Brem. Arzneib. 9) s. + lacrisse.

Ableitungen von sap (2 von 2)

Gesāpe

WWB

Ge-sāpe n. dumme, alberne, nicht enden wol lende Rederei ( Det Is).

sapé

LDWB1

sapé [sa·pę́] I vb.tr. (sapa) hacken, umhacken, (Erde, Boden) mit der Hacke bearbeiten, (die Erde) auflockern II vb.intr. (lauré cun la sapa…