Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
NARWE swf. stf. swm.
NARWE swf. u. stf. Gr. 2,188. die narbe, cicatrix. auch swm. ? vgl. er muoste den narwen haben Herb. 13683. — di boten kanten in zuhant bî einer narwen myst. 233,33. kein narwe bleib an sîme lîbe Ludw. 92,3. mit den narewen glîcher wîs alse mit den offenen wunden freib. stdtr. 225. vgl. görlitzer rechtb. 137 ( fundgr. 1,385. a). dâ von der helt verleitet wart in des tôdes narwe Frl. 36,11. — das w fällt später theils ab, theils verhärtet es zu b. cicatrix ein narbe, schram Diefenb. gl. 66. stigma narbe das. 258. nare bresl. rechtb. §. 64. Ssp. 1,63, 1. vgl. fundgr. a. a. o. swaʒ si gesuchten h…