Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
vorder
1. räumlich. zuo dem vordern bürgetor Iw. 55. daʒ vorder teil Parz. des vordern hers das. 348,23. der vorder das. 121,3. — der lôn ir vil vorder lît krone 296. b Sch.
2. bildl. vorzüglich. ein vorder man kchron. 61. b. Er. 3169. Lanz. 6354. vgl. 926. ein als vordern lîp wâgen Iw. 164. vorder habe bedeutendes vermögen Gregor. 1499. noch dô nieman wesse dehein sô vorder mære daʒ man offenbære dem wirte sagen solte Lanz. 5711. vgl. die vordere hant die rechte ssp. 1,18. 2,12. 15. Gr. gesch. d. d. spr. 987. Haltaus 473. 474.
3. zeitl. vorhergehend, früher. die vordern naht Servat. 1142. an der vordern naht a. Heinr. 542. in den vordern zîten Barl. 53,22. diu vordere lêre Trist. 7984. daʒ vorder mære Gregor. 3150.