lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Mater

ie. bis spez. · 10 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Meyers
Anchors
10 in 10 Wb.
Sprachstufen
8 von 16
Verweise rein
99
Verweise raus
12

Eintrag · Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

Mater

Bd. 13, Sp. 424
Mater (lat.), Mutter; auch soviel wie Matrize (s. d.) und Schraubenmutter (s. Schraube).
89 Zeichen · 5 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. * rekonstr.
    Indoeuropäisch
    mātér

    Idg. Etym. Wb. (Pokorny)

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    materst. F.

    Köbler Mhd. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    mater , st. F. Vw.: s. martere

  3. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    mâterf.

    Mittelniederdeutsches Wb.

    + mâter , f. , Matricaria parthenium L. = Chrysanthemum parthenium, Mutterkraut, offizinell .

  4. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Mater

    Adelung (1793–1801)

    Die Mater , plur. die -n, das Lat. Mater, Mutter, mit welchem Worte die Schraubemutter oder Schraubenhülfe an der Buchdr…

  5. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    mater

    Goethe-Wörterbuch

    mater Großschr lat: Mutter; nur (typisierend) für Maria, die Gottesmutter, meist als bildkünstlerisches Sujet: ‘M. dolor…

  6. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Mater

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg

    Mater , lat., Mutter; Schraubenmutter; Matrize.

  7. modern
    Dialekt
    Materf.

    Mecklenburgisches Wb.

    Mater f. Mutterkraut, chrysanthemum parthenium: parthenium, matricaria 'Mater' Chytr. 495; eins der neun Kräuter des Hei…

  8. Spezial
    Materf

    Dt.-Russ. phil. Termini

    Mater , f матрица , ж → FiloSlov Matrize, f

Verweisungsnetz

116 Knoten, 111 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Hub 1 Wurzel 16 Kognat 20 Kompositum 70 Sackgasse 8

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit mater

125 Bildungen · 119 Erstglied · 4 Zweitglied · 2 Ableitungen

mater‑ als Erstglied (30 von 119)

mater(a)na

EWA

mater(a)naAWB, matranaAWB, mat(e)reiaAWB ? f. n- St., seit dem 10. Jh. in Gl.: ‚Mutterkraut, Me- lisse, Acker-Minze, Deutsches Geißblatt; ce…

Mterder

WWB

mater·ader

Mate-rader m. Person, die einem das Maß bestimmt. — Sprichw.: Woe Iäters sind, sind auk Maotraoders ( Stf Oc).

mater(a)na

AWB

mate·rana

mater ( a ) na , matrana , ? mat ( e ) reia sw. f. , mhd. matere, metere f., nhd. ( älter ) meter; as. materna, madra ( st. sw.? ) f., mnd. …

Materborn

RhWB

mater·born

Materborn: Ort im Kr. Klev . In M. tute se in't Horn Neckspr. Op M. es gut wohne, dor ete se Speck met grote Bohne; op M. drenke se de Fusel…

matereia

KöblerAhd

mater·eia

matereia , st. F. (ō)?, sw. F. (n)? Vw.: s. matere*

materëlle

Lexer

mater·elle

materëlle stf. BMZ eine art wurfgeschoss. vile dikke dâ flogen schefte unde phîle eine lange wîle unde materelle ( var. matrelle) grôʒ unde …

Mater familĭas

Meyers

Mater familĭas (lat.), bei den Römern die Frau des Hausherrn ( pater familias ); Familienmutter.

materge

KöblerMhd

mat·erge

materge , st. F., sw. F. Vw.: s. materje

materia1

LDWB1

materia 1 [ma·tę̄·ria] f. (-ies) 1 Materie f., Fach n., Gebiet n., Sachgebiet n. 2 Gegenstand m., Stoff m. ◆ materia a lîta/materia opzional…

materia2

LDWB1

materia 2 [ma·tę̄·ria] f. Eiter m. ( → mercia). ▬ fá materia eitern, Eiter absondern.

Material

Pfeifer_etym

Material n. ‘Rohstoff, Grundstoff, Arbeitsmittel’. Im 15. Jh. wird Materialien (Plur.) aus spätlat. māteriālia, dem substantivierten Neutr. …

Materiale

GWB

materi·ale

Materiale neutr; als ältere lat Singularform von ‘Material’ ua bei Adelung, Sanders u Schulz/Basler belegt; pl ‘Materialen’ a Arbeits- u Hil…

mater als Zweitglied (4 von 4)

BIMÁTER

Hederich

bima·ter

BIMÁTER , tris, Gr . Βιμάτωρ, ορος, ist auch ein Beynamen des Bacchus, Orph. Hymn. XLIX. v. 1. & Ovid. Metam. IV. v. 12 . welchen er bekomme…

komater

Lexer

koma·ter

komater stm. kummetmacher Netz 11209. kumptnære Ot. 567 a .

STATA MATER

Hederich

STATA MATER , eine Göttinn der Römer, deren Bildsäule auf dem Markte stund, und machen sollte, daß die Steine nicht durchs Feuer verderbet w…

Ableitungen von mater (2 von 2)

matere

KöblerAhd

matere , st. F. (ō)?, sw. F. (n)? nhd. Mutterkraut, Melisse, Ackerminze, Deutsches Geißblatt ne. feverfew ÜG.: lat. centauria minor Gl, febr…

unmaterlich

DWB

unmaterlich , adj. adv. , gth. v. materlich. mhd. unmaterjelich, adj.; adv. umaterilicher Suso d. schr. 18, 5 : Franck chronica (1543) 1, 1 …