lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

gero

as. bis lat. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MLW
Anchors
15 in 6 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
21
Verweise raus
32

Eintrag · Mittellateinisches Wb.

gero

Bd. 4, Sp. 686
1. gero, gessi, gestum, -ere. script. et form.:ce-: MLW p. 687, 66.ie-: MLWMLWMLWMLWMLW p. 687, 30. 34. 688, 41. 689, 15. 26. al.perf.:indic.:iesi: MLW p. 687, 34.gessui (cf. Stotz, Handb. 4,VIII § 117.3): MLW p. 688, 1.gesti (i. gessisti): MLWVita Landel. Laub. 194. 197.coni. geseris: MLW p. 687, 28.partic.:gessarum: MLW p. 688, 32.abl. pl. -ibus: MLW p. 689, 23.fort. confunditur c. festa: MLW p. 688, 56. v. et vol. II. p. 939,44.pendent praep.:contra: MLW p. 687, 18.supra: MLW p. 688, 44.partic. praes. usu subst.: MLWMLW p. 688, 17. 18.gerundivum usu subst.: MLW p. 687, 23.coniunctim scribitur vicesgerens: MLWMLW p. 688, 17. 18. I ferre, portare, haberetragen, (mit sich) führen, haben: A proprie: 1 in univ.: MLWWalahfr. Wett. 211 in manibus tormenta -ensgerens spiritus. epil. 2,10 ut collecta seges -returgereretur ad horrea Christi. MLWWaltharius 341 femina duxit equum nonnulla talenta -entemgerentem. 453 -eratgesserat et scutum ... hastamque coruscam. MLWStatut. ord. teut. p. 46,31 ut sellas, frena et scuta auro vel argento ... depicta absque necessitate non -antgerant fratres. al. 2 de ornamentis (in imag.: MLWl. 51.): MLWWalahfr. Blaithm. 85 preciosa monilia secum virtutum ... -ensgerens. MLWPoeta Saxo 5,353 distinctum viridi gessit diadema smaragdo. MLWWiduk. gest. 1,5 ad nihil aliud istud aurum (sc. torquem auream) -ogero (sc. adolescens). al. 3 de partibus corporis: MLWHugeb. Willib. 1 p. 88,17 tenera corporis ... -batgerebat artus. v. et vol. II. p. 870,68. B translate: 1 in univ.: MLWWalahfr. carm. 30,10 quem (igniculum) tua (sc. Heribaldi) scripta -untgerunt. MLWAgius comput. 3,15 dextra (sc. pars kalendarum) -itgerit numerum, quo debet luna requiri. 6,6 pars (sc. paginae) adversa -itgerit titulos eqs. MLWPoeta Saxo 4,243 dirę signa -ensgerens pars pecudum pestis. MLWOtto Frising. gest. 1,9 vacuum ... nomen ducis -ensgerens Berhtolfus. MLWUrso element. 4 p. 125,11 nec patris nec matris fetus -itgerit effigiem. al. 2 de affectibus sim. i. q. foverehegen: MLWHugeb. Wynneb. 6 p. 111,4 zelum rectitudinis -batgerebat in corde (sim. MLWEigil Sturm. 4 -batgerebat in pectore). MLWWaltharius 631 perpavidam gelido sub pectore mentem -eratgesserat genitor. MLWOtto Frising. gest. 1,41 contra ... Conradum regem indignationem -ensgerens dux. al.locut. in animo, mente -eregerere i. q. deliberareüberlegen, erwägen: MLWWillib. Bonif. 1 p. 5,14 patri ... haec, quae in animo -batgerebat, revelavit. MLWDipl. Heinr. III. 134 p. 169,41 archiepiscopus -batgerebat in mente ecclesiam a fundo edificare. 3 pati, tolerare ertragen, leiden (an): MLWTransl. Viti 6 quae (mulier) oculorum caecitatem -batgerebat. MLWIordan. Saxo epist. II p. 183,28 hii, qui commoda sibi querunt, paupertatem -entesgerentes professione, non opere.locut. graviter -eregerere i. q. moleste ferreverärgert sein (über): MLWDipl. Otton. III. 352 p. 782,1 matrona graviter -ensgerens huius rei pactum iniquo iure compositum. 4 procreare hervorbringen: MLWWalahfr. carm. 8,20 flora venit ... iugis prata tymumque -ensgerens. MLWWandalb. mens. 221 laetum -itgerit ille (campus) legumen. MLWCarm. Salisb. I 11,7 Aprilis -itgerit herbarum ... maniplos. MLWWaltharius 497 angulus ... virides ac vescas -eratgesserat herbas. 5 offerredarbringen: MLWWalahfr. carm. 11,8 quae (xenia) tibi (sc. abbati), quando fero, centuplicata -ogero. 6 tenereinnehaben: MLWDipl. Frid. I. 218 p. 364,16 qui (Otto) ... Frisingensis episcopatus -isgeris dignitatem. 7 ducerehalten (für): MLWChart. Port. 126 (a. 1250) alienationem ville ... ratam, gratam -imusgerimus (sc. capitulum) et acceptam. ibid. al. II agere, facere, exsequihandeln, tun, vollbringen, verrichten, ausführen (pass. i. q. fieri geschehen): A absol. (proverb.: MLWl. 23.): MLWLex Baiuv. 7,2capit. si contra hoc ⌊quis -erit⌋gesserit (incesserit, se ingesserit var. l.). MLWTrad. Frising. 8 p. 35,2 finem meum considero recepturum (sc. Starcholf), prout -ogero secundum promissionem Dei. MLWWalahfr. Wett. 592 dicat ... sese ... -issegessisse male. MLWOtloh. prov. O 45 oratorem te puta, si tibimet ipsi persuaseris -endagerenda. al. B c. acc. (nom. in struct. pass.): 1 simplici: a in univ.: MLWThegan. Ludow. 54 p. 250,4 legati venerunt ad principem nuntiantes ei, ⌊quę -ta⌋gesta (quicquid -tumgestum var. l.) erant. MLWHraban. epist. 41 p. 479,35 qui fervide pęnitentiam de peccatis suis -itgerit. MLWForm. Turon. 20 quicquid exinde egeris (sc. maritus) -erisvegesserisve (gese- var. l.). MLWWiduk. gest. 1,8 p. 8,1 dum ea -unturgeruntur (-unturquegerunturque var. l.) apud Saxoniam. MLWChron. Salern. 15 nisi ..., quod clam i-istiiessisti (sc. vir), nobis (sc. principi) enodaveris. MLWOtto Frising. gest. 1,3 p. 15,8 gloriosa gessit Boimundus opera. saepe.in malam partem i. q. committerebegehen: MLWChart. Sangall. A 40 (a. 764?) donationem feci (sc. Appo) pro pecata, que iesi. MLWPass. Afrae I 2 sufficiunt mihi peccata mea, quae ... gessi. al. b spectat ad munus, officium: MLWEigil Sturm. 4 p. 133,21 presbyteratus sui ... officum -batgerebat in plebe. MLWWaltharius 35 cuius (Burgundiae) primatum Heriricus forte -batgerebat (cf. Vulg. III Ioh. 9). MLWWiduk. gest. 3,46 p. 128,2 optimi imperatoris officum -ensgerens rex. MLWWalth. Spir. Christoph. II 3,64 aderant missi regis mandata -entesgerentes. al. c tractare, edicerever-, aushandeln, erlassen: MLWConc. Karol. A 22A quae (capitula) in illa synodo in Francia -tagesta fuerunt. MLWThegan. Ludow. 10 quę (praecepta) ... ⌊-tagesta erant⌋ (fuerant statuta L2. B4, om. et praecepta) ęcclesiis Dei. MLWCod. Frid. 15 hoc ... concambium pater ... cum ... archiepiscopo gessit. al. d celebrarefeierlich begehen, feiern: MLWEinh. Karol. 26 ut omnia, quae in ea (ecclesia) -banturgerebantur, cum qua (quam var. l.) maxima fierent honestate. MLWPoeta Saxo 2,500 sacrata festa -ensgerens. e induere, repraesentare, essesich geben, darstellen, ‘agieren’ (als): MLWDipl. Merov. I 38 p. 103,4 cognovimus (sc. rex) ... Desiderium ... sub habitu saeculari Christi militem -eregerere. MLWGodesc. Saxo theol. 11 p. 222,2 quae (gratia baptismi) significata est per manum Moysi -entisgerentis utique typum Christi. MLWOtto Frising. gest. 2,28 p. 133,7 sub ovina pelle lupum -ensgerens Arnaldus (spectat ad Vulg. Matth. 7,15). MLWBaldw. Vict. dict. 4,34 cum excellentissimam -atgerat papa personam. al. f proficerebewirken: MLWTit. metr. III 7,17 mors Dominum pressit, sed nil ... claudere gessit (v. notam ed.). 2 accedente dat. i. q. inferreantun, beibringen: v. vol. II. p. 685,31. 3 accedente abl. i. q. afficereversehen (mit): MLWTit. metr. III 7,11 qui (Pilatus) ... ⌊quin gessit⌋ (congessit ci. ed.) verbere Christum. C iuncturae: 1 bellum -eregerere (‘Krieg führen’; in imag.: MLWl. 65..): MLWEinh. Karol. 3 p. 5,20 quod (bellum) ... per continuos novem annos -baturgerebatur. MLWWalahfr. carm. 20,54 cum vitiis mens pia bella -atgerat. MLWAnnal. Xant. a. 867 ingens bellum inter Gallos et paganos -iturgeritur. MLWChron. Salern. 134 p. 144,37 bellum ... mirifice cessit Athanasius (ex MLWErchemb. Cas. hist. 57 gessit). MLWWiduk. gest. 3,54 p. 133,17 si bellum -resgereres (sc. barbarus) contra unum nostrorum. saepe.de proeliis, certaminibus i. q. conferreaustragen: MLWEinh. Karol. 13 p. 16,3 quot proelia in eo (bello) -tagesta. MLWPoeta Saxo 3,301 cum quibus (legionibus) ... certamina prospera ... gessit Pippinus. MLWChron. Salern. 6 p. 9,9 ut ... pro sancto Petro certamen gessui (sc. rex Francorum; ex Lib. pontif.). al. 2 vitam -eregerere i. q. degere, vivereleben, Leben führen: MLWWillib. Bonif. 8 p. 53,4 quorum (fratrum) unus ... continentiae ... -batgerebat vitam. MLWArbeo Corb. 36 perfectam -ensgerens vitam. MLWWalahfr. Wett. 452 dum vitam in corpore gessit (tenuit var. l.) Carolus. 3 morem -eregerere i. q. obtemperare, obsequi willfahren, (be)folgen: MLWWandalb. ad Otric. p. 569,5 ut parere maioribus, morem -eregerere aequalibus ... studeamus. MLWNarr. itin. nav. p. 179,4 antiquorum provide consuetudini morem -ensgerens (sc. auctor), qui gesta sua scripture laqueis innodare satagerunt. al. 4 vicem, vices -eregerere i. q. vicarium esse Stellvertreter sein, vertreten: MLWLiber diurn. 69 cuius (beati Petri) ... vices -imusgerimus (sc. papa). MLWChart. Heinr. Leon. 121 ut idem sacerdos vicem -atgerat canonici. MLWStatut. ord. Teut. p. 104,25 absente magistro nulloque -entegerente vicem suam. al.partic. praes. usu subst.: MLWOrd. canc. pap. 2,2 ego ... familiaris domini vicecancellarii aut ipsius vices-entisvicesgerentis iuro, quod eqs.; secreta ... vices-entisvicesgerentis ... nemini relevabo. al. 5 curam sim. -eregerere i. q. diligentiam adhibere, consulere Sorge tragen (für), Sorgfalt verwenden (auf): MLWWillib. Bonif. 7 p. 39,4 populi ... sibi commisi (sic) curam -ensgerens. MLWRud. Fuld. mirac. 11 p. 336,54 abbas ... circa honorem sanctorum magnam -ensgerens sollicitudinem. MLWHelm. chron. 53 p. 103,28 cum ... cesar Lotharius et ... coniunx eius ... plenam erga divinum cultum devocionis (om. S) curam -erentgererent. saepe. 6 res -tagesta i. q. factum, eventum Tat, Ereignis (plur. saepe i. q. historia Geschichte): MLWEinh. Karol. 24 p. 29,8 legebantur ei historiae et antiquorum ⌊res -tae⌋gestae (regum [reges a. corr.] -taegestae [-te][geste], regum -tagesta, rei -tagesta var. l.). MLWWalth. Spir. Christoph. I 17 qui (unus circumstantium) rem -tamgestam apud regem diffamaret. MLWOtto Frising. gest. prol. p. 9,19 qui (sc. auctores) ... res -tasgestas scripserunt. MLWChart. Salisb. II 1043 ut rerum gessarum eventus hominum memorie commendentur. al. III refl.: A se haberesich verhalten, sich benehmen: MLWOtto FMLWrising. gest. 4 p. 16,2 quanto maiores sunt principes, tanto se -antgerant summissius (cf. Cic. off. 1,90). MLWBurch. Ursb. chron. p. 84,32 qui (archiepiscopus) callide propter timorem domni pape se gessit. MLWActa civ. Wism. A 940 si se bene -eritgesserit (sc. nepos). al. B locut. se -ere (pro) i. q. fungiauftreten (als): MLWLiber pont. Eichst. (MGScript. VII p. 252,21; s. XIII.) qui (Cunradus IV.) pro rege se iessit. MLWChart. Walkenr. 391 quae (domina) se gessit quasi pro uxore Conradi militis. al. C se ponere sich stellen: MLWCarm. var. III B 15,4 se supra vultum pes ge<rit> altum (v. notam ed.).
10205 Zeichen · 635 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 9.–12. Jh.
    Altsächsisch
    gerosw. M. (n)

    Köbler Anfrk. Wörterbuch

    gero , sw. M. (n) nhd. Begierde, Leidenschaft ne. desire (N.) ÜG.: lat. affectus MNPs Hw.: vgl. ahd. *gero? Q.: MNPs (9.…

  2. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    .. gero

    Althochdeutsches Wörterbuch · +10 Parallelbelege

    .. gero Gl 4,318,29 s. fornentîg.

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Gero

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Gero , Markgraf und Herzog der Ostmark, geb. um 900, gest. 20. Mai 965, entstammt einem unbekannten sächsischen Geschlec…

  4. Latein
    gero

    Mittellateinisches Wb. · +1 Parallelbeleg

    1. gero , gessi, gestum, -ere. script. et form.: ce-: MLW p. 687, 66 . ie-: MLW MLW MLW MLW MLW p. 687, 30. 34. 688, 41.…

Verweisungsnetz

132 Knoten, 207 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 6 Hub 2 Wurzel 1 Kompositum 114 Sackgasse 9

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit gero

132 Bildungen · 131 Erstglied · 1 Zweitglied · 0 Ableitungen

Ableitung von gero

ge- + ro

gero leitet sich vom Lemma ro ab mit Präfix ge-.

gero‑ als Erstglied (30 von 131)

Geroboam

LDWB1

Geroboam [Ge·rọ̄·bo·am] nom.propr. m. ‹bibl› Jerobeam.

gerobothne

MLW

gerobothne v. hierobotane. Orth-Müller

geroch

DWB

ger·och

geroch , m. , nebenform zu geruch, s. d.; geroch im hausbuch des germ. mus. aus dem 15. jh. ( der büchsenmeister soll sich hüten vor dem ger…

gerochte, ruchte

LW

ge-rochte, -ruchte, n. 1. das Rufen, Lerm; Allarm. 2. Hülfsgeschrei, Hülferuf. 3. Ruf, Gerücht.

gerocomium

MLW

* gerocomium (iericho-, lericho-), -i n. (γηροκομεῖον) nosocomium senibus reservatum – Hospital für Alte : Ruotg. Brun. 49 p. 53,4 (testam.)…

Gerode

RhWB

ger·ode

Gerode gərt(s) (usf.) Allg. Sg. t. n.: 1. gerodetes Land. — 2. -rEts, –ē-, –ē:- neue Weinbergsanlage, nachdem die alten Weinstöcke ausgerod…

gerodel

DWB

gero·del

gerodel , gerödel , n. 1 1) das gemurmel, murren Schm. 2 2, 62, s. rodeln 1 th. 8, 1108: mit gerodel und prugeln. Beheim buch v. d. Wienern …

geroden

DWB

gero·den

geroden , verstärktes roden bewegen, rühren th. 8, 1108, schwäb. groden, sich geschäftig zeigen, sich abgrodlen, sich bis zur entkräftung ab…

gerodewohl

LothWB

gerode-wohl adv. in der Wdg. : uf's g. Hom. Ri.

gerodorlic

KöblerAe

gerodorlic , Adj. nhd. himmlisch ÜG.: lat. aethereus I.: Lüt. lat. aethereus E.: s. ge-, *rodorlic L.: Gneuss E 20

geröchel

DWB

geröchel , n. das röcheln. 1 1) rasselndes halsgeräusch: sterbender menschen geröchel. Pyrker werke (1839) 91 ; mord nur und blut und schrek…

Geröchs

RhWB

Ge-röchs -rχs, –ryχs, – Rip Sg. t. n.: guter Duft, Parfüm. — Geröuchsälz holzartige Wermutart Dür-Pier .

Gerödsbohnen

RhWB

Ge-röds-bohnen gərēds- Kreuzn-Heddesh Pl.: Buschbohnen, in gerodetes Weinbergsfeld gepflanzt.

gerög

DWB

gerög , n. , aus gerick, geröck umgedeutet gleichsam als collectiv zu rogen: der schlangen ihr gerög .. wie der rogen der fisch. Ryff thierb…

geröhel

DWB

gero·hel

geröhel , n. wüstes geschrei, subst. verb. zu röheln, rüheln, röcheln, grunzen, wiehern Schm. 2 2, 85, vgl. gerühel , geräle : die bürin mac…

geröhr

DWB

gero·ehr

geröhr , n. abfall, schutt, mhd. gerêre rudera Scherz 1, 529 , zu rêren, fallen lassen, s. rehren , röhren . 1 1) vetus rudus ist gerör, alt…

geröhrich

DWB

geröhrich , n. abfall von getreidekörnern, s. gererich , röhricht und das zweite geröhr.

Geröhricht

PfWB

ger·oehricht

 Ge-röhricht n. : ' Röhricht ', Gerehricht [ Gal-Dornf ]. DWb. IV/1, 2, Sp. 3731 .

geröhrig

DWB

ger·oehrig

geröhrig , adj. mit schilfrohr bewachsen: gerorig, arundinosus voc. inc. teut. i 2 a ; gerOerige land wol zu bawen. Sebiz feldbau 20 .

geröhrstein

DWB

geröhrstein , m. zerbrochener trümmerhafter mauerstein, s. das zweite geröhr: alt gerörstein, vetus rudus Dasyp. E 5 d .

gerö̑ken

MNWB

gero·ken

gerö̑ken , swv. , sich kümmern um, Sorge tragen, besorgt sein, geruhen (mit Inf. mit und ohne tô ); s. rö̑ken.

Geröl

WWB

ger·oel

Ge-röl [verstr.] 1. Steingeröll. — Paarformel: Müll un Gerüll ( Wbg Nh ). — 2. Getränke mit Satz (Kaffee, Bier); Kaffeesatz ( Mes Br). ⟨ „Gr…

geröll

DWB

gero·ell

geröll , n. schlittengeschell, coll. zu rolle, runde schelle, z. b. an schlittengeschirren Stalder 2, 280 , schweizerisch: das vorderste sau…

gerölle

DWB

gero·elle

gerölle , geröll , n. etwas in stücken rollendes, s. gerülle , gerille . 1 1) lockere abgerundete gesteine, welche die fluszbette der bäche …

gero als Zweitglied (1 von 1)

heigero

KöblerAnfrk

hei·gero

heigero , sw. M. (n) nhd. Reiher ne. heron ÜG.: lat. pelicanus MNPsA Hw.: vgl. as. hêgiro*, ahd. heigaro* Q.: MNPsA (9. Jh.) E.: germ. *hrai…