Hauptquelle · Köbler Mnd. Wörterbuch
drek M.
drek , M. nhd. Dreck, Schmutz, Unrat, Abfall, Kehricht, Straßenkehricht, Kot, Schlamm, Morast Vw.: s. dǖveles-, dūven-, gōse-, hōnes-, hundes-, hūs-, kō-, minschen-, mūse-, ōren-, ossen-, pērde-, pērdes-, profēten-, rȫden-, strāten-, swālewen-, swīn-, swīne-, swīnes-, vōgel- Hw.: vgl. mhd. drec, mnl. drec E.: s. ahd. *drek?, st. M. (a)?, Dreck; germ. *þrekka-, *þrekkaz, st. M. (a), Dreck; vgl. idg. *sterk̑-, *terk̑-, Sb., V., Mist, besudeln, verwesen (V.) (2), Pokorny 1031 W.: s. nhd. Dreck, M., Dreck, DW 2, 1352, DW2 6, 1337? R.: nicht ēnen drek: nhd. „nicht einen Dreck“, gar nichts R.: in de…