lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Onus

GWB bis Lex. · 3 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 3 Wörterbücher
Anchors
3 in 3 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
4
Verweise raus
8

Hauptquelle · Goethe-Wörterbuch

Onus

Bd. 6, Sp. 980
Onus rechtssprachl a mit einer Immobilie verbundene Verpflichtung, Auflage, auch: Steuer- od Abgabenlast Die auf dem Gut haftenden Onera, welche sich gegen 30 rh. belaufen können GWBB15,182,14 Reimann 20.2.01 K B19,324,9 Voigt 7.5.07 b ‘O. probandi’: Beweislast GWBDjG32,250,4 RAnw [10.2.72] Syn zu a GWBAbgabe zu a und b Auflage Last Pflicht Verpflichtung Beatrice FrankB.F.
369 Zeichen · 10 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    Onus

    Goethe-Wörterbuch

    Onus rechtssprachl a mit einer Immobilie verbundene Verpflichtung, Auflage, auch: Steuer- od Abgabenlast Die auf dem Gut…

  2. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Onus

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +1 Parallelbeleg

    Onus , s. onera .

Verweisungsnetz

65 Knoten, 82 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Kompositum 62 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit onus

58 Bildungen · 0 Erstglied · 58 Zweitglied · 0 Ableitungen

onus als Zweitglied (30 von 58)

monus

KöblerIdg

*monus , M. nhd. Mann, Mensch ne. man (M.); RB.: Pokorny 700 Hw.: s. *manus W.: germ. *manna-, *mannaz, st. M. (a), Mann, Mensch, m-Rune; ge…

absonus

LmL

abs·onus

absonus , -a , -um 1. fehlerhaft 2. dissonant 3. mißtönend — 1. defective 2. dissonant 3. to sound defectively 1 fehlerhaft (die Melodie bet…

aequisonus

LmL

aequisonus -a , -um gleichklingend — ‘equison’ (as distinguished from ‘unison’‚ ‘equal-sounding’) 1 in der Oktave oder Doppeloktave — in the…

altisonus

LmL

alti·s·onus

altisonus -a , -um 1. erhaben, feierlich 2. wohlklingend — 1. elevated, solemn 2. euphonious 1 erhaben, feierlich (in Bezug auf ein Gesangss…

antiphonus

LmL

antiphonus -a , -um gleichklingend — equal-sounding [syn.: homophonus] [s.XV] LmL Fr. Gafur. pract. 3, 1: Verum sonos, qui solum auribus con…

Árchidiāconus

Adelung

archi·diaconus

Der Árchidiāconus , des -ni, plur. die -ni, aus dem Griech. und Lat. 1) In der Römischen Kirche, ein vornehmer Geistlicher, welcher unmittel…

bis ditonus

LmL

bis·ditonus

bis ditonus doppelte große Terz, übermäßige Quinte — double major third, augmented fifth [syn.: tetratonus] [s.XIV] LmL Iac. Leod. spec. 2, …

bisonus

LmL

bis·onus

bisonus -a , -um unterschiedlich klingend, von unterschiedlichem Toncharakter — different-sounding, of a contrasting tonal character [s.XV] …

bis semiditonus

LmL

bis·semiditonus

bis semiditonus doppelte kleine Terz, verminderte Quinte — double minor third, diminished fifth [syn.: semitritonus] [s.XII] LmL Theinr. Dov…

cantus dissonus

LmL

cantus·dissonus

cantus dissonus Bezeichnung für einen Gesangsvortrag, der die Tonstufen (im Hinblick auf die Intonation, die Einhaltung der Tonart und die V…

cantus inaequisonus

LmL

cantus·inaequisonus

cantus inaequisonus Bezeichnung für einen Gesang, der für jeden bzw. nicht für jeden Melodieton einen oktavidentischen Ton besitzt — term th…

chordotonus

LmL

chordotonus -i m. (χορδότονον cf. Nicomachus, Enchiridion 6) Bezeichnung für ein Demonstrationsinstrument mit einer Saite zur Darstellung de…

consonus

LmL

cons·onus

consonus -a , -um 1. konsonant 2. wohlklingend 3. musikalisch (zueinander) passend, musikalisch regelgerecht 4. in der Tonhöhe übereinstimme…

diaphonus

LmL

diaphonus -a , -um (διάφωνος) dissonant, schlecht klingend — dissonant, unpleasant sounding [opp.: symphonus, euphonus] [s.V] LmL Mart. Cap.…

disemiditonus

LmL

disemiditonus -i m. verminderte Quinte — diminished fifth [s.XV] LmL Ioh. Keck 2 p. 323a: Dysemiditonus quoque ditono et duabus constat dies…

dissonus

LmL

diss·onus

dissonus -a , -um 1. dissonant 2. verschieden klingend 3. mißtönend, schlecht klingend 4. musikalisch unpassend, musikalisch nicht regelgere…

ditonus

LmL

dito·nus

ditonus (bitonus) -i m. (δίτονος) I. große Terz II. Bezeichnung für ein Intervall mit drei Tonstufen (große oder kleine Terz) — I. major thi…

diversisonus

LmL

diversisonus -a , -um von unterschiedlicher Tonhöhe — of different pitch [s.XII] LmL Theinr. Dov. 1, 1, 3: musici soni ..., qui eiusdem quan…

eptaphonus

LmL

eptaphonus (eptaficus) Bezeichnung für eine zweitönige Neume mit einem tieferen Hauptton und einem nachfolgenden höheren liqueszierenden Ton…

euphonus

LmL

euphonus adi. (εὔφωνος) wohlklingend, musikalisch passend — pleasant sounding, harmonious [s.XI] LmL Anon. Prag. 279: Quicumque itaque tropu…

falsus unisonus

LmL

falsus·unisonus

falsus unisonus Bezeichnung für die übermäßige oder verminderte Prime — term for the augmented or diminished unison [s.XV] LmL Ioh. Tinct. c…

hemiditonus

LmL

hemidi·tonus

hemiditonus -i m. kleine Terz — minor third [s.XV] LmL Ioh. Legr. rit. 1, 3, 2, 26: primum tetracordum in genere chromatico pro caeteris omn…

heptatonus

LmL

hepta·tonus

heptatonus -i m. (ἑπτάτονος) Septime — the seventh [s.XIII] LmL Ioh. Aegid. pr. 29: de toni, ditoni, tritoni, tetratoni, pentatoni sive diap…

hexatonus

LmL

hexatonus -a , -um sechs Ganztöne umfassend — encompassing six tones [s.XIV] LmL Iac. Leod. spec. 2, 97, 18: si minor numerus proportionis h…

homophonus

LmL

homophonus -a , -um (ὁμόφωνος) gleichklingend — equal-sounding [s.V] LmL Mart. Cap. 9, 947: Sed illi σύμφωνοι, quia sibi invicem coniunguntu…

inconsonus

LmL

inconsonus -a , -um mißtönend, dissonant — disharmonious, dissonant [s.VI] LmL Boeth. mus. 1, 20 p. 206, 5: primus quidem nervus et quartus …