inconsonus

inconsonus -a, -um mißtönend, dissonant — disharmonious, dissonant [s.VI] LmLBoeth. mus. 1, 20 p. 206, 5: primus quidem nervus et quartus diapason consonantiam resonarent, medii vero ad se invicem atque ad extremos diapente ac diatessaron, nihil vero in eis esset inconsonum (inde LmLAnon. Gerbert 10. LmLFrut. brev. 1 p. 28. LmLIac. Leod. spec. 4, 19, 5. LmLUgol. Urb. 1, 5, 3. LmLFr. Gafur. extr. 3, 1, 2). LmLBoeth. mus. 2, 27 p. 260, 3: si diapason consonantiae addatur diatessaron, inconsonum fit (inde LmLAnon. Pannain p. 412. LmLHier. Mor. 17 p. 116, 7. LmLIoh. Cicon. mus. 1, 51 p. 192, 1). [s.IX-XII] LmLGloss. Boeth. mus. 1, 8, 22, 1: Generalis sonus duas habet species, consonam et inconsonam. LmLGloss. Boeth. mus. 2, 27, 78. [s.IX] LmLGloss. Mart. Cap. 949/366, 3-4. LmLMus. ench. 17, 15: Per omnem enim sonorum seriem tritus subquartus deutero solus a simphonia deficit et inconsonus ei efficitur. LmLMus. ench.[] 18, 48. LmLScol. ench. 3, 136. LmLScol. ench. 3, 137: voces consonae vel inconsonae. LmLScol. ench. 3, 394. LmLOrg. Bamb. I 22: solus tritus inter sonos ceteros eo sono fit inconsonus, cui extat subquartus. [s.XI] LmLAribo 66 p. 7: Sicut enim pueri tenellae vocis inmoderato acumine cantilenas edunt adeo inconsonas (inde LmLQuaest. mus. 1, 3 p. 14. LmLIac. Leod. spec. 6, 19, 2). [s.XII] LmLGuido Aug. 409. LmLAnon. Pannain p. 108: Videbant namque cantum eiusdem modi nunc in gravibus principium habere et ibidem aliquamdiu morari, nunc subito ad acutas raptari et ibidem maxime vagari et e contrario, quod omnino inconsonum et irregulare iudicabant. [s.XIII] LmLComm. Boeth. I 1, 16 p. 53: minus quidem semitonium ad consonancias musicas admittitur, maius autem inconsonum. LmLEngelb. Adm. 1, 15, 15. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 4, 19, 10: Est etiam notandum, quod Boethius refert, inter chordas descripti quadrichordi nihil inconsonum contineri et per consequens voces, inter quas tonus est, inconsonae non sunt. Et tamen Ptolomaeus tonum non ponit inter consonantias consonas. LmLIac. Leod. spec. 5, 2, 3. LmLComm. Boeth. II p. 362, 29. [s.XV] LmLUgol. Urb. 1, 41, 6: Secundum hanc ergo considerationem diapasondiatesseron consonantiae perfectionem tenebit, ... quia in earum connexione nihil inconsonum intervenit. LmLUgol. Urb. 2, 34, 33: Quae musica ficta, ut praefertur, fieri permittitur, ut, si forte consonantiae inconsonae et imperfectae sint, ad bonas et consonantes reducantur sonoritates. LmLTrad. Holl. VI 32, 9: Est aliud vero genus organi, quod simplex vocatur; hoc autem est, ubi inferius unus tantummodo est subsecutor, in quo quatuor tantum consonancie reperiuntur, id est tonus, dytonus, semidithonus, quamvis raro, et dyateseron. Alie vero 3^s, id est semitonium, dyapente et dyapason, hoc organum velud inconsone iudicat. LmLFr. Gafur. extr. 7, 1, 7: si voces discrepant a concordia et equalitate soni, tunc fiunt inconsone ac aspere auribus. LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 62. LmLFr. Gafur. theor. 4, 2, 7. LmLHerb. Tr. 2, 9 p. 57. LmLContr. Inprimis 10, 5: unam nonam, quae est inconsona species.