Hauptquelle · Lex. musicum Latinum
inconsonus
inconsonus -a , -um mißtönend, dissonant — disharmonious, dissonant [s.VI] LmL Boeth. mus. 1, 20 p. 206, 5: primus quidem nervus et quartus diapason consonantiam resonarent, medii vero ad se invicem atque ad extremos diapente ac diatessaron, nihil vero in eis esset inconsonum ( inde LmL Anon. Gerbert 10. LmL Frut. brev. 1 p. 28. LmL Iac. Leod. spec. 4, 19, 5. LmL Ugol. Urb. 1, 5, 3. LmL Fr. Gafur. extr. 3, 1, 2). LmL Boeth. mus. 2, 27 p. 260, 3: si diapason consonantiae addatur diatessaron, inconsonum fit ( inde LmL Anon. Pannain p. 412. LmL Hier. Mor. 17 p. 116, 7. LmL Ioh. Cicon. mus. 1, 51 …