lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

olt

mhd. bis Dial. · 7 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 7 Wörterbücher
Anchors
9 in 7 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
141
Verweise raus
15

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    — OLTbildungssilbe.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +1 Parallelbeleg

    — OLT bildungssilbe. bei eigennamen s. Gr. 2,334 u. 331. vgl. auch diebolt und roubolt.

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    oltAdj.

    Köbler Mnd. Wörterbuch · +4 Parallelbelege

    olt , Adj. Vw.: s. ōlt

  3. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Olt

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Olt ( Oltu ), rumän. Name der Aluta; auch ein Kreis in der Walachei, mit der Hauptstadt Slatina.

  4. modern
    Dialekt
    oltm., fem., n., adv.

    Mecklenburgisches Wb.

    olt flekt. oll, öller, öllst alt; in ä. Spr., jetzt nur im W langes o, vgl. o·lt n ko·lt Jac. 1, 53 ; o·lt Schmidt Gad.…

Verweisungsnetz

149 Knoten, 252 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Hub 11 Kompositum 130 Sackgasse 7

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit olt

1.015 Bildungen · 79 Erstglied · 934 Zweitglied · 2 Ableitungen

olt‑ als Erstglied (30 von 79)

oltar

KöblerMnd

oltar , N., M. Vw.: s. altār

oltbacken

MeckWB

olt·backen

oltbacken altbacken; im Vgl. von einem alten, häßlich grinsenden Gesicht: ehr let dat as en oltbacken Semmel, de in vergift'ten Zyrup stippt…

oltbacksch

MeckWB

oltbacksch seem. mit der Seefahrt, eig. der Back ( s. Back 3 , Bd. 1, 531 ), altvertraut; übertr. auf Sinn oder Gehabe eines Menschen gewitz…

Oltbaum

Campe

olt·baum

≠ Der Oltbaum , — es, Mz. — bäume, die Oltkirsche, Mz. — n , der Ahlbaum, die Ahlkirsche, Traubenkirsche (Prunus padus L .).

Oltbinder

MeckWB

olt·binder

Oltbinder m. a. Spr. 'Altbinder', Flickböttcher, sie gehörten dem Amt der Böttcher an: 'dem altbinder' (Wi 1672) Hans. Geschbl. 22, 222; 'Bö…

Oltböter

MeckWB

Oltböter m. a. Spr. Altflicker, bes. Flickschuster, auch Oltläpper, -flicker, -schauster und Oltschohmaker genannt; ihr Arbeitsgebiet war vo…

oltboter, buter

LW

olt-boter, -buter, Altflicker (Schuster, Schneider, Pelzer).

oltdüütsch

MeckWB

olt·dueuetsch

oltdüütsch oll- altdeutsch; in altem, altertümlichem Deutsch: Anwenning ( s. d., Bd. 1, 399 ) ward up oltdüütsch seggt Ro Carl ; oltdüütsch …

oltdun

MeckWB

olt·dun

oltdun noch halb betrunken vom letzten Trinken her Mi 18 a ; oldduun Niem. Idiot. 18; noch oltdun von den gistrigen Dag un wedder andunt Reu…

Olten

Meyers

Olten , Hauptstadt des Bezirks O.-Gösgen im schweizer. Kanton Solothurn, 401 m ü. M., Knotenpunkt der Linien Basel-Luzern, O.-Aarau-Zürich, …

Oltenitza

Meyers

Oltenitza , Hafenstadt im Kreis Ilfov in Rumänien (Walachei), an der Mündung des Ardschisch in die Donau, Turtukay gegenüber, Sitz der Subpr…

olter

AWB

olter Np 11,7 s. lotar st. n.

olterlāken

KöblerMnd

olterlāken , N. Vw.: s. altārlāken

oltern

DWB

olt·ern

oltern , ultern , verb. coire, stuprare ( vergl. Germania 14, 253 und verultern): er sprach, er sach mich pei dir ligen und olterst ( var. u…

oltervōt

KöblerMnd

oltervōt , M. Vw.: s. altārvōt

oltflicken

MeckWB

olt·flicken

oltflicken altflicken, altes Zeug und Schuhwerk ausbessern; Wetterumschlag wird scherzhaft erklärt: nu will 't Winter warden, dat maakt Petr…

Oltflicker

MeckWB

olt·flicker

Oltflicker m. Altflicker 1. Flickschuster: sarcinator 'ein Oltflicker' Chytr. 269; 'Altflicker' (Ma 1633) Spald. Land. 2, 224; das Amt der A…

oltförmsch

MeckWB

oltförmsch von alter Form, altmodisch, altfränkisch: oltförmsch Tüg Schw Plate ; so oltförmsch kümmt he dormit rut Ha Red ; greisenhaft: dat…

oltfränksch

MeckWB

olt·fraenksch

oltfränksch altfränkisch, altmodisch, unzeitgemäß: 'uth sinem oltfrenkischen Wams' Laur. Schg. 4, 97; sei is ümmer tau oltfränksch antreckt …

Oltfru

MeckWB

Oltfru f. Altfrau, Hofmeisterin, Aufseherin über die Mägde am herzoglichen Hof: 'der Saelherr soll ... frische tischtucher von der Aldtfraue…

Oltfrugenssommer

MeckWB

Oltfrugenssommer m. Altweibersommer (1887) Gü Gülz ; vereinzelt statt Mettensommer ( s. d. ).

Oltgesell

MeckWB

olt·gesell

Oltgesell m. Altgeselle, der älteste Geselle der Gesellenschaft einer Handwerkerzunft, er öffnete und schloß die Gesellenlade ( s. Lad' ): R…

olt als Zweitglied (30 von 934)

bolt

KöblerMhd

*bolt , st. M. Vw.: s. hetze-, kurze-, minne-, trunken-, tunkel-, wankel- E.: s. balt W.: nhd. DW-, vgl. (Trunkel)bold, M., (Trunken)bold L.…

holt?

KöblerAhd

*holt? , st. N. (a) nhd. Fleisch, Körper ne. flesh, body E.: germ. hulda-, *huldam, st. N. (a), Fleisch; s. idg. *skel- (1), *kel- (7), *ske…

mūlenholt

KöblerMnd

*mūlenholt , N. nhd. Maulholz Vw.: s. pērde- Hw.: s. mūlholt E.: s. mūl (1), mūlen?, holt (1)

rātolt

KöblerAhd

*rātolt , st. M. (a?, i?) Q.: PN E.: s. rāt, waltan

swēvelholt

KöblerMnd

*swēvelholt , N. nhd. „Schwefelholz“, Streichholz, Zündholz Hw.: s. swēvelhölteken E.: s. swēvel, holt (1) W.: s. nhd. Schwefelholz, N., Sch…

vörlōsholt

KöblerMnd

*vörlōsholt , N. nhd. Querholz Hw.: s. vörlōshölteren E.: s. vör, lōsholt

wunderholt?

KöblerMhd

*wunderholt? , Adj. nhd. „wunderhold“, sehr hold E.: s. wunder, holt W.: nhd. (ält.) wunderhold, Adj., „wunderhold“, DW 30, 1890

abeholt

MWB

abe·holt

abeholt Adj. ‘nicht geneigt, feindlich gesinnt’, nur präd.: jmdm. ~ sîn/wërden: daz er den vînden was abholt Kreuzf 2070; abholt unde arges …

abholt

Lexer

ab-holt adj. BMZ nicht gewogen, abhold Fasn. 236, 17. 269, 27.

abēlenholt

KöblerMnd

abēlenholt , N. nhd. Pappelholz E.: s. abēle, holt (1) L.: MndHwb 1, 2 (abēlenholt)

²achterholt

MNWB

achter·holt

2 achterholt , n. , 1. Querholz, an dem die Geschirrstränge befestigt sind. 2. sik nicht nâ dem achterholte hö̑den nicht vermuten, was nachk…

acuancavolt

LmL

acuancavolt Neumenbezeichnung unbekannter Bedeutung — term of undetermined meaning that designates a neume [s.XI-XII] LmL Neum. Prima p. 195…

Aderholt

MeckWBN

ader·holt

Wossidia Aderholt n. Querstangen der geflochtenen Zäune Schö Schönberg@Groß Siems GSiems .

afholt

MNWB

afholt , n. , aus der allgemeinen Holzmark ausgeschiedenes Gehölz. Abgang vom Holz, Abfallholz, Fallholz.

alorholt

KöblerAe

alorholt , st. M. (a), st. N. (a) nhd. Erlenholz ÜG.: lat. alnetum Gl Q.: Gl E.: s. alor, holt L.: Hall/Meritt 18a

ambolt

KöblerMnd

ambolt , N. nhd. Amboss Hw.: s. anebelte; vgl. mhd. anebōz E.: s. mhd. anebōz, st. M., Amboss; ahd. anabōz 36, st. N. (a), Amboss W.: s. nhd…

anbolt

KöblerMnd

anbolt , M. Vw.: s. ambolt

Appelsmolt

MeckWBN

appel·smolt

Wossidia Appelsmolt n. Apfelschmalz, unter Zusatz von Äpfeln ausgelassenes Schmalz, beliebter Brotaufstrich Ro Rostock@Heiligendamm HDamm .

arm(e)holt

MNWB

arme·holt

arm(e)holt , n. , Armholz, aus dem die Arme des Mühlrades geschnitten werden.

armgolt

Lexer

arm·golt

arm-golt stn. BMZ armgeschmeide Swsp. 26,15. Ssp. 1. 24,3.

armholt

KöblerMnd

arm·holt

armholt , N. nhd. „Armholz“, Holz aus dem die Arme des Mühlrads geschnitten werden E.: s. arm (2), holt L.: MndHwb 1, 122 (armholt), Lü 23a …

Ableitungen von olt (2 von 2)

olté

LDWB1

olté [ol·tẹ́] I vb.tr. (oltëia) 1 (oje) drehen, wenden 2 (rodé) umwenden, umdrehen, umkehren II vb.intr. abbiegen, biegen III vb.refl. se ol…

urolt

MeckWB

urolt uralt Mi 98 b ; von urollen Tiden Sta HZier ; sehr lang: dat is all ne urolle Tit her Holld; subst.: so säden de Urollen (die ganz Alt…