Eintrag · Dt. Etym. Rechtswb. (Köbler)
Lärm M.
Lärm, M. ›lautes störendes Geräusch‹, fnhd. lerman, larman, Sb.?, Interj.?, ›zu den Waffen, Ruf zu den Waffen‹, E. 15. Jh. (1493) (unter Wegfall des unbetonten Anlautes) Lw. frz. alarme, alerme, Sb., ›Ruf zu den Waffen‹, s. it. alle arme, Interj., ›Ruf zu den Waffen‹, vgl. Alarm lassen, V., ›lassen‹, mhd. lāzen, V., ›un- terlassen, lösen, entlassen, loslassen‹, ahd. lāzan (1. H. 8. Jh.?), V., ›lassen, zulassen, kommen lassen, verlassen (V.)‹, as. lātan, V., ›lassen‹, germ. *lÜtan, V., ›lassen‹, idg. *lÜid-, V., ›lassen, nachlassen‹?, zu idg. *lÜi- (3), V., ›lassen, nachlassen‹ lässig, Adj., ›lässig‹, spätmhd. lüzic, lazzic, Adj., ›lässig, nachlässig‹, um 1500, s. lassen, ig