Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gereite mhd. st. f.
mhd. st. f. (zum Ansatz vgl. Splett, Ahd. Wb. I,2,758); vgl. mhd. gereite sw. f. — Graff II,479 s. v. gareiti.
ge-reita: nom. sg. Gl 4,157,48 (Sal. c, mus. Brit. Add. 18379, 13. Jh.).
Reisewagen: gereita ł wagan reda.