Eintrag · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
- Anchors
- 9 in 4 Wb.
- Sprachstufen
- 1 von 16
- Verweise rein
- 40
- Verweise raus
- 26
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
1050–1350
Mittelhochdeutschrouchstm.
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +8 Parallelbelege
rouch stm. 1. rauch, dampf; dunst. fumus rouch voc. o. 7,41. der rouch und ouch diu hitze in beidiu tâten wê Nib. Z. 324…
Verweisungsnetz
61 Knoten, 60 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit rouch
58 Bildungen · 32 Erstglied · 20 Zweitglied · 6 Ableitungen
rouch‑ als Erstglied (30 von 32)
rouchec
BMZ
rouchec adj. dunstig, riechend. ist der gebreste von bôser natûr ode von durste, unde ob er habe rouchigen roffizen ( übelriechendes aufstos…
rouchelîn
FindeB
* rouchelîn stn. [zu rouch stm. 1 ] Tauler
rouchelīn
KöblerMhd
rouchelīn , st. N. nhd. „Räuchlein“ Q.: Tauler (vor 1350) (FB rouchelīn) E.: s. rouchen (1) W.: nhd. (ält.) Räuchlein, N., „Räuchlein“, DW 1…
rouchen
Lexer
rouchen , röuchen swv. BMZ intr. riechen. rouchen Fromm. 2,450 b ; einen rauch von sich geben, rauchen, fumare, fumescere (rauchen, reuchen,…
Roucher
Herder
Roucher (Rusche), Jean Antoine, geb. 1745 zu Montpellier, frz. Dichter, Lyriker und Satiriker, war mit Chenier unter den letzten Opfern der …
roucheren
KöblerMhd
roucheren , sw. V. nhd. rauchen, räuchern ÜG.: lat. fumidare Gl Hw.: vgl. mnd. rȫkeren (1) Q.: Gl (15. Jh.?) E.: s. rouchen (1) W.: nhd. räu…
roucheric
FindeB
* roucheric adj. PsMb.
roucherîn
Lexer
roucherîn stf. die roucherîn sol nemen von ainer lîch, die man umb treit, 4 dn. und von einer andern êrberen lîch, die man nit umb treit, 3 …
rouchern
Lexer
rouchern swv. rauchren, fumidare Dief. n. gl. 185 a ;
rouchet
KöblerMhd
rouchet , (Part. Prät.=)Adj. nhd. „raucht“ Vw.: s. ver- E.: s. rouchen W.: nhd. DW- L.: FB 419a (*verrouchet)
rouchgëbe
Lexer
rouch-gëbe swm. der rauchgeber: rauchfass Chr. 9. 729,5.
rouchgerte
FindeB
* rouchgerte f. Rauchgerte Trudp. rôihgerta stf. Will.
rouchhaber
Lexer
rouch-haber swm. hafer, der von jedem rouche ( herde ) dem grundherrn entrichtet werden muss Urb. 235,20. 22. Vilm. 317. vgl. rouchhuon.
rouchhabere
KöblerMhd
rouchhabere , st. M. nhd. „Rauchhafer“, Abgabenhafer Q.: UrbHabsb (Anfang 14. Jh.) E.: s. rouch, habere W.: nhd. DW- L.: Lexer 172b (rouchha…
rouchhol
Lexer
rouch-hol stn. fumarium Dfg. 251 b . Voc. Schr. 813. 1004.
rouchhuon
Lexer
rouch-huon stn. huhn, das von jedem rouche ( herde ) dem grundherrn entrichtet werden muss Oberl. 1269. Gr.w. 2,16. Mone z. 7, 215 ( 1288 ).…
rouchhûs
Lexer
rouch-hûs stn. BMZ fumarium Dfg. 251 b , n. gl. 185 b . ich sol ouch daʒ rouchhaus an der nidern stuben und daʒ rouchhaus an der stuben auf …
rouchhūs
KöblerMhd
rouchhūs , st. N. nhd. „Rauchhaus“, Rauchkammer, Kamin ÜG.: lat. fumarium Gl Hw.: vgl. mnl. roochuus, mnd. rōkhūs Q.: Gl, Urk (1316) I.: Lüt…
rouchic
Lexer
rouchic adj. BMZ rauchig, fuligineus Dfg. 251 a , fumicosus n. gl. 185 a ; dunstig, blähend: rauchigeʒ eʒʒen Mgb. 8,25. rauchige überflüʒʒic…
rouchîg
EWA
rouchîgAWB adj., Gl. 4,66,12 (12. Jh.). 13 (13. Jh. und Ink.): ‚rauchend, rauchig; fumifi- cus‘ (mhd. rouchic adj. ‚rauchig, dunstig, blä- h…
rouchkar
BMZ
rouchkar stn. rauchfaß Graff 4,463.
rouchloch
Lexer
rouch-loch stn. fumarium, fumicarium, fumigale Dfg. 251 bc , n. gl. 185 a . ein rouchloch daʒ riuchet Hadam. 513. Rochloch als fing. name Ls…
rouchlochveger
Lexer
rouchloch-veger stm. kaminfeger Tuch. 111,25.
rouchlochvegære
KöblerMhd
rouchlochvegære , st. M. nhd. „Rauchlochfeger“, Rauchfangfeger, Kaminkehrer Q.: Tuch (1464-1475) E.: s. rouch, loch, vegære* W.: nhd. Rauchl…
rouchnaht
Lexer
rouch-naht stf. BMZ die zwölf nächte u. überhaupt die zeit zwischen dem 25. decemb. u. 6. januar Schm. Fr. 2,14. Schöpf 525. Mone 7,433.
rouchval
Lexer
rouch-val stm. val ( abgabe ) vom rouche ( herde ) Mone z. 17,455 ff. 18,111 ff.
rouchvanc
Lexer
rouch-vanc stm. BMZ rauchfang, fumicarium, fumigale Dfg. 251 bc , n. gl. 185 b . Kaltb. 9,59.
rouchvar
KöblerMhd
rouchvar , Adj. nhd. „rauchfarb“, rauchfarben, rostfarben E.: s. rouch, var W.: nhd. (ält.) rauchfarb, Adj., „rauchfarb“, DW 14, 248 L.: Lex…
rouchvaʒ
Lexer
rouch-vaʒ stn. BMZ gefäss zum räuchern, rauchfass, acerra, thuribulum (rauch-, reuch-, râchvaʒ) Dfg. 9 a . 602 c , n. gl. 6 a . 374 b . Diem…
rouchveʒʒer
Lexer
rouch-veʒʒer stm. thuribulator Dief. n. gl. 374 b . Oberl. 1314.
‑rouch als Zweitglied (20 von 20)
erderouch
AWB
erderouch Gl 3,529,15 s. ertrouch.
ërtrouch
Lexer
ërt-rouch stm. fumus terre Voc. 1482.
gerouch
KöblerMhd
gerouch , st. M. nhd. Rauch Q.: GrBrev (2. Hälfte 15. Jh.) E.: s. rouch W.: s. nhd. (ält.) Geräuch, N., Geräuch, Rauchen, Rauch, Räucherung,…
hellerouch
Lexer
helle-rouch stm. BMZ höllenrauch Gsm.
holzrouch
Lexer
holz-rouch stm. BMZ rauch von verbranntem holze Münch. r.
hûsrouch
MWB
hûsrouch stM. Rauch, der aus einem Haus(-schornstein) aufsteigt: der andir ruch dringet uf ouch / als ein vil grozer husrouch Brun 3232 u. ö…
hütterouch
KöblerMhd
hütterouch , st. M. nhd. „Hüttenrauch“, Arsenik Q.: Chr, DRW (1392), Mur, NP, Voc E.: s. hütte, rouch W.: s. nhd. Hüttenrauch, Hütterauch, M…
hūsrouch
KöblerMhd
hūsrouch , st. M. nhd. Hausrauch, Rauch aus Hausschornstein Hw.: s. hūsrouche Q.: Brun (1275-1276) (FB hūsrouch), UrbTennenb E.: s. hūs (1),…
kolrouch
Lexer
kol-rouch stm. BMZ rauch von kolenfeuer Münch. r.
kupferrouch
Lexer
kupfer-rouch stm. dragantum Voc. 1482. vitriolum Dfg. 624 a .
nëbelrouch
Lexer
nëbel-rouch stm. nebelrauch, nebel. bildl. ein nebelrouch mit zorne begund mir êrst gein dem herzen dempfen j.Tit. 5665.
rācherouch
KöblerMhd
rācherouch , st. M. nhd. beißender Rauch, Dampf des Hasses Q.: Myst (14. Jh.) E.: s. rāche, rouch W.: nhd. DW- L.: Hennig (rācherouch), Lexe…
strouch
Lexer
strouch , strouche , strouchen s. strûch, strûch-.
underrouch
Lexer
under-rouch stm. subfumigium Mgb. 415,14. 447,18 ;
wīerouch
KöblerMhd
wīerouch , st. M., st. N. Vw.: s. wīhrouch
wīhrouch
KöblerMhd
wīhrouch , st. M., st. N. nhd. Weihrauch ÜG.: lat. incensum Gl, PsM Hw.: s. wīhrouch; vgl. mnl. wierooc, mnd. wīerōk* Q.: Will (1060-1065), …
wīhrouchrouch
KöblerMhd
wīhrouchrouch , st. M. nhd. Weihrauchrauch Q.: BdN (1348/1350) E.: s. wīhrouch, rouch (1) W.: nhd. Weihrauchrauch, M., Weihrauchrauch, DW 28…
wīrouch
KöblerMhd
wīrouch , st. M., st. N. Vw.: s. wīhrouch
wīrouchrouch
KöblerMhd
wīrouchrouch , st. M. Vw.: s. wīhrouchrouch*
ërtrouch
MWB
ërtrouch stM. ‘Erdrauch’ (Fumaria officinalis, vgl. Marzell 2,50f.) vurbe dich [...] mit dem saffe fumi terre daz ist ertrouch SalArz 78,6; …
Ableitungen von rouch (6 von 6)
berouche
BMZ
berouche swv. beräuchere. der heilegen liute serke berouchet wurden schône Silv. 2403. alsô er berouchin wolde den altâre spec. eccl. 89. lî…
berouchen
Lexer
be-rouchen swv. BMZ beräuchern Silv. Jer.
errouchen
KöblerMhd
errouchen , sw. V. Vw.: s. erröchen
gerouch
KöblerMhd
gerouch , st. M. nhd. Rauch Q.: GrBrev (2. Hälfte 15. Jh.) E.: s. rouch W.: s. nhd. (ält.) Geräuch, N., Geräuch, Rauchen, Rauch, Räucherung,…
gerouche
Lexer
ge-rouche stn. das rauchen Wack.
rouche
Lexer
rouche , röuche stf. s. hûsrouche;