Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
Aggregat · alle Wörterbücher
huof
ahd. bis mhd. · 8 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag
Alle 8 Wörterbücher ▾- Anchors
- 11 in 8 Wb.
- Sprachstufen
- 2 von 16
- Verweise rein
- 93
- Verweise raus
- 34
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
8.–11. Jh.
Althochdeutschhuofst. m.
Althochdeutsches Wörterbuch · +4 Parallelbelege
huof st. m. , mhd. huof, nhd. huf; as. hōf ( vgl. Holthausen , As. Wb. S. 35 ), mnd. hôf, mnl. hoef; afries. hof; ae. hó…
-
1050–1350
Mittelhochdeutschhuofflex. (-ves) stm.
Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +5 Parallelbelege
huof flex. (-ves) stm. huf. ungula, suburtio voc. o. 1,145. gl. Mone 4,236. unz ûf den huof swanc im ( dem pferde ) diu …
Verweisungsnetz
89 Knoten, 169 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit huof
53 Bildungen · 34 Erstglied · 15 Zweitglied · 4 Ableitungen
huof‑ als Erstglied (30 von 34)
huofblat
Lexer
huof-blat stn. BMZ huflattich? Helbl. vgl. hufblat.
hfel
AWB
huofel , hufelon s. hiufila.
huofeli
AWB
huofeli Gl 3,70,19 s. hiufilî(n).
huofener
KöblerMhd
huofener , st. M. Vw.: s. huobenære
hffehabeton
AWB
huoffehabeton Gl 1,653,7 s. ûf- habên.
huofgeziu
KöblerMhd
huofgeziu , st. N. nhd. Werkzeug für den Hufschmied E.: s. huof, geziu W.: nhd. DW- L.: Lexer 95c (huofgeziu)
huofgeziuwe
KöblerMhd
huofgeziuwe , st. N. Vw.: s. huofgeziu
huofgezou
KöblerMhd
huofgezou , st. N. Vw.: s. huofgeziu
huofgezouwe
KöblerMhd
huofgezouwe , st. N. Vw.: s. huofgeziu
huofhamer
Lexer
huof-hamer stm. BMZ hammer zum hufanschlagen Weist. (3,472).
huofîsan
AWB
huofîsan st. n. , mhd. huofîsen, nhd. hufeisen; mnd. hôfîseren, mnl. hoefisen. — Graff I,490. huou-isin: nom. sg. Gl 3,668,68 ( Innsbr. 711,…
huofîsen
Lexer
huof-îsen stn. BMZ hufeisen Dietr. 9352. Jüngl. 916. Weinsb. 42. Gr.w. 1,701. huob- îsen Ad. 966. hobîsen Weist. huobe-, huof-, hôfîsen baba…
huofklette
AWB
huofklette mhd. sw. f. huf-clette: nom. sg. Gl 3,550,37 ( Innsbr. 355, 14. Jh. ). Hierher wohl als Verschreibung: huslethte: nom. sg. Gl 3,5…
huoflanke
KöblerMhd
huoflanke , F. nhd. eine Pflanze, Huflattich ÜG.: lat. ungula caballina VocClos Q.: VocAbsr (2. Hälfte 14. Jh.) E.: s. huof, lanke W.: nhd. …
huoflateche
KöblerMhd
huoflateche , st. F., sw. F. nhd. Huflattich, Pestwurz ÜG.: lat. bardana Gl, ungula caballicia Gl Hw.: vgl. mnl. hoefladich, mnd. hūflādeke …
huoflaticha
KöblerAhd
huoflaticha , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*
huoflatih
KöblerAhd
huoflatih , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*
huoflatihha
KöblerAhd
huoflatihha , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*
huofleteche
Lexer
huof-leteche f. BMZ lapatium Sum.
huofleticha
KöblerAhd
huofleticha , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*
huofletih
KöblerAhd
huofletih , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*
huofletih(ha)
AWB
huofletih ( ha ) , -latih ( ha ) st. sw. f. , mhd. huofleteche, nhd. huflattich m. ; mnd. hôflādeke, mnl. hofladic, hoefladich ; zu letihha …
huofmeʒʒer
Lexer
huof-meʒʒer stn. BMZ messer zum beschneiden der hufe beim beschlagen der pferde, abscidium Dfg. 5 a . n. gl. 4 a .
huofnagal
EWA
huofîsanAWB, huofîsarn-îsarn n. a-St., Gl. 3,261,51. 668,68 (13. Jh.) und Gl. in Hs. Trier, StadtB 1124/2058 (s. St. Stricker, in Schützeich…
huofnagel
Lexer
huof-nagel stm. BMZ hufnagel Gr.w. 3, 416. Andreas faber, dictus Hufnagel Mb. 36 a , 168 ( 1280 ).
huofon
AWB
huofon Gl 1,554,31 s. hûfôn adv.
huofschabe
KöblerMhd
huofschabe , sw. F. nhd. Hufschabe? ÜG.: lat. scaber Gl Q.: Gl (15. Jh.?) E.: s. huof, schabe (1) W.: nhd. DW- L.: LexerN 3, 252 (huofschabe…
huofslac
Lexer
huof-slac stm. BMZ hufschlag, hufspur Nib. Hartm. Wolfr. j.Tit. 430. Otn. 5,115. Dan. 990. Christoph 458.
huofslah
AWB
? huofslah adj. ; vgl. Splett, Ahd. Wb. I,2,869, anders Ahd. Gl.-Wb. S. 289 s. v. hufslah. huof-slach: Grdf. Gl 4,124,51. 52 (huof-; beide S…
huofsmit
Lexer
huof-smit stm. BMZ hufschmid S.Gall. stb. 11,44. Myns. 61. huob smit Just. 336. huof-, huobsmit Mone z. 8,54.
‑huof als Zweitglied (15 von 15)
hagelhuof
KöblerMhd
*hagelhuof , st. M. nhd. mit Haaren krankhaft überwucherter Huf? Hw.: s. hagelhuofer, hagelhuofic E.: s. hagen, huof
schuof
KöblerMhd
*schuof , st. M. Vw.: s. ge- E.: s. scheffen
agenhuof
Lexer
agen-huof adj. mit dem hufspalt behaftet? an sînen vüeʒen allen was eʒ ( das pferd ) harte agenhuof Krone 19852.
behuof
Lexer
be-huof stm. BMZ md. behûf geschäft, gewerbe Pass. ( K. 648,77) ; zweck, absicht ib. 527,5 ; vortheil ib. 119,31 ; das was man bedarf, was n…
gehuof
MWB
gehuof stM. ‘Nutzen, Vorteil’ dar nach der salden sprengel / an dem sechsten tage schuf / Adam und czu sim gehuf, / im gliche czu gesippe, /…
geschuof
MWB
geschuof stM. ‘Gestalt’ were yemands der sine gestalt [von Christi Gabe an die Welt, hier als das hubsche kleinot beschrieben] / wolde wisse…
hagenhuof
MWB
hagenhuof stM. wohl zu 1hagen stM. (s. Eis, Med. Fachprosa S. 172). wohl ‘mit Haaren krankhaft umwucherter Huf’ (zur Sache s. bei hagenhuof …
[h]roshuof
AWB
[ h ] ros- , [ h ] rossahuof st. m. , vgl. mhd. rossehuof, nhd. roßhuf; mnd. roshôf; an. hrosshófr ( in anderer Bed. ). — Graff IV,837. 1180…
[h]rossahuof
AWB
[ h ] rossahuof s. [h]roshuof.
[h]rosseshuof
AWB
[ h ] rosseshuof st. m. Alle Belege im Nom. Sing. rosses-huof: Gl 3,494,8. 525,44 (-uo-). 549,36 (-uo-); -huf: 470,20. Huflattich, Tussilago…
plathuof
KöblerMhd
plathuof , st. M. nhd. „Platthuf“ Q.: Pal (FB plathuof), ErnstB (Anfang 13. Jh.) E.: s. huof W.: nhd. (ält.) Platthuf, M., Platthuf, Huf der…
roshuof
KöblerAhd
roshuof , st. M. (a)? nhd. „Rosshuf“, Huflattich, Edelweiß ne. „horse-hoof“, coltsfoot ÜG.: lat. anagallus Gl, auricula? Gl, (consolida) Gl,…
rossahuof
KöblerAhd
rossahuof , st. M. (a)? Vw.: s. roshuof
rossehuof
Lexer
rosse-huof stm. BMZ huflatich, ungula cabellina, tussilago, peledium, anagallis Dfg. 627 a . 603 b . 421 a . 32 c .
rosseshuof
KöblerAhd
rosseshuof , st. M. (a)? Vw.: s. roshuof
Ableitungen von huof (4 von 4)
behuof
Lexer
be-huof stm. BMZ md. behûf geschäft, gewerbe Pass. ( K. 648,77) ; zweck, absicht ib. 527,5 ; vortheil ib. 119,31 ; das was man bedarf, was n…
behuofen
MWB
behuofen swV. auch behuoben. 1 ‘benötigen, brauchen’ 2 jmdm. etw. ‘jmdm. etw. als behuof, als Aufgabe/Pflicht zuweisen’ (anders Glr.z.St.: b…
behuoflich
MWB
behuoflich Adj. ‘nötig, nützlich’ solen de veir meister [...] iren deynst doyn up den stedin, da id unsme rade [...] behuͦflich is und bevel…
gehuof
MWB
gehuof stM. ‘Nutzen, Vorteil’ dar nach der salden sprengel / an dem sechsten tage schuf / Adam und czu sim gehuf, / im gliche czu gesippe, /…