lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

huof

ahd. bis mhd. · 8 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 8 Wörterbücher
Anchors
11 in 8 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
93
Verweise raus
34

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    huofst. m.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +4 Parallelbelege

    huof st. m. , mhd. huof, nhd. huf; as. hōf ( vgl. Holthausen , As. Wb. S. 35 ), mnd. hôf, mnl. hoef; afries. hof; ae. hó…

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    huofflex. (-ves) stm.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +5 Parallelbelege

    huof flex. (-ves) stm. huf. ungula, suburtio voc. o. 1,145. gl. Mone 4,236. unz ûf den huof swanc im ( dem pferde ) diu …

Verweisungsnetz

89 Knoten, 169 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 9 Hub 16 Kompositum 63 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit huof

53 Bildungen · 34 Erstglied · 15 Zweitglied · 4 Ableitungen

huof‑ als Erstglied (30 von 34)

huofgeziu

KöblerMhd

huofgeziu , st. N. nhd. Werkzeug für den Hufschmied E.: s. huof, geziu W.: nhd. DW- L.: Lexer 95c (huofgeziu)

huofhamer

Lexer

huof·hamer

huof-hamer stm. BMZ hammer zum hufanschlagen Weist. (3,472).

huofîsan

AWB

huofîsan st. n. , mhd. huofîsen, nhd. hufeisen; mnd. hôfîseren, mnl. hoefisen. — Graff I,490. huou-isin: nom. sg. Gl 3,668,68 ( Innsbr. 711,…

huofîsen

Lexer

huof·isen

huof-îsen stn. BMZ hufeisen Dietr. 9352. Jüngl. 916. Weinsb. 42. Gr.w. 1,701. huob- îsen Ad. 966. hobîsen Weist. huobe-, huof-, hôfîsen baba…

huofklette

AWB

huof·klette

huofklette mhd. sw. f. huf-clette: nom. sg. Gl 3,550,37 ( Innsbr. 355, 14. Jh. ). Hierher wohl als Verschreibung: huslethte: nom. sg. Gl 3,5…

huoflanke

KöblerMhd

huof·lanke

huoflanke , F. nhd. eine Pflanze, Huflattich ÜG.: lat. ungula caballina VocClos Q.: VocAbsr (2. Hälfte 14. Jh.) E.: s. huof, lanke W.: nhd. …

huoflateche

KöblerMhd

huoflateche , st. F., sw. F. nhd. Huflattich, Pestwurz ÜG.: lat. bardana Gl, ungula caballicia Gl Hw.: vgl. mnl. hoefladich, mnd. hūflādeke …

huoflaticha

KöblerAhd

huoflaticha , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*

huoflatih

KöblerAhd

huoflatih , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*

huoflatihha

KöblerAhd

huoflatihha , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*

huofleticha

KöblerAhd

huofleticha , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*

huofletih

KöblerAhd

huof·letih

huofletih , st. F. (ō), sw. F. (n) Vw.: s. huofletihha*

huofletih(ha)

AWB

huof·letihha

huofletih ( ha ) , -latih ( ha ) st. sw. f. , mhd. huofleteche, nhd. huflattich m. ; mnd. hôflādeke, mnl. hofladic, hoefladich ; zu letihha …

huofmeʒʒer

Lexer

huof·mezzer

huof-meʒʒer stn. BMZ messer zum beschneiden der hufe beim beschlagen der pferde, abscidium Dfg. 5 a . n. gl. 4 a .

huofnagal

EWA

huof·nagal

huofîsanAWB, huofîsarn-îsarn n. a-St., Gl. 3,261,51. 668,68 (13. Jh.) und Gl. in Hs. Trier, StadtB 1124/2058 (s. St. Stricker, in Schützeich…

huofnagel

Lexer

huof·nagel

huof-nagel stm. BMZ hufnagel Gr.w. 3, 416. Andreas faber, dictus Hufnagel Mb. 36 a , 168 ( 1280 ).

huofschabe

KöblerMhd

huof·schabe

huofschabe , sw. F. nhd. Hufschabe? ÜG.: lat. scaber Gl Q.: Gl (15. Jh.?) E.: s. huof, schabe (1) W.: nhd. DW- L.: LexerN 3, 252 (huofschabe…

huofslac

Lexer

huof·slac

huof-slac stm. BMZ hufschlag, hufspur Nib. Hartm. Wolfr. j.Tit. 430. Otn. 5,115. Dan. 990. Christoph 458.

huofslah

AWB

huof·s·lah

? huofslah adj. ; vgl. Splett, Ahd. Wb. I,2,869, anders Ahd. Gl.-Wb. S. 289 s. v. hufslah. huof-slach: Grdf. Gl 4,124,51. 52 (huof-; beide S…

huofsmit

Lexer

huof·smit

huof-smit stm. BMZ hufschmid S.Gall. stb. 11,44. Myns. 61. huob smit Just. 336. huof-, huobsmit Mone z. 8,54.

huof als Zweitglied (15 von 15)

hagelhuof

KöblerMhd

*hagelhuof , st. M. nhd. mit Haaren krankhaft überwucherter Huf? Hw.: s. hagelhuofer, hagelhuofic E.: s. hagen, huof

schuof

KöblerMhd

*schuof , st. M. Vw.: s. ge- E.: s. scheffen

agenhuof

Lexer

agen·huof

agen-huof adj. mit dem hufspalt behaftet? an sînen vüeʒen allen was eʒ ( das pferd ) harte agenhuof Krone 19852.

behuof

Lexer

be-huof stm. BMZ md. behûf geschäft, gewerbe Pass. ( K. 648,77) ; zweck, absicht ib. 527,5 ; vortheil ib. 119,31 ; das was man bedarf, was n…

gehuof

MWB

gehuof stM. ‘Nutzen, Vorteil’ dar nach der salden sprengel / an dem sechsten tage schuf / Adam und czu sim gehuf, / im gliche czu gesippe, /…

geschuof

MWB

geschuof stM. ‘Gestalt’ were yemands der sine gestalt [von Christi Gabe an die Welt, hier als das hubsche kleinot beschrieben] / wolde wisse…

hagenhuof

MWB

hagen·huof

hagenhuof stM. wohl zu 1hagen stM. (s. Eis, Med. Fachprosa S. 172). wohl ‘mit Haaren krankhaft umwucherter Huf’ (zur Sache s. bei hagenhuof …

[h]roshuof

AWB

[ h ] ros- , [ h ] rossahuof st. m. , vgl. mhd. rossehuof, nhd. roßhuf; mnd. roshôf; an. hrosshófr ( in anderer Bed. ). — Graff IV,837. 1180…

[h]rosseshuof

AWB

[ h ] rosseshuof st. m. Alle Belege im Nom. Sing. rosses-huof: Gl 3,494,8. 525,44 (-uo-). 549,36 (-uo-); -huf: 470,20. Huflattich, Tussilago…

plathuof

KöblerMhd

plat·huof

plathuof , st. M. nhd. „Platthuf“ Q.: Pal (FB plathuof), ErnstB (Anfang 13. Jh.) E.: s. huof W.: nhd. (ält.) Platthuf, M., Platthuf, Huf der…

roshuof

KöblerAhd

ros·huof

roshuof , st. M. (a)? nhd. „Rosshuf“, Huflattich, Edelweiß ne. „horse-hoof“, coltsfoot ÜG.: lat. anagallus Gl, auricula? Gl, (consolida) Gl,…

rossahuof

KöblerAhd

rossahuof , st. M. (a)? Vw.: s. roshuof

rossehuof

Lexer

rosse·huof

rosse-huof stm. BMZ huflatich, ungula cabellina, tussilago, peledium, anagallis Dfg. 627 a . 603 b . 421 a . 32 c .

Ableitungen von huof (4 von 4)

behuof

Lexer

be-huof stm. BMZ md. behûf geschäft, gewerbe Pass. ( K. 648,77) ; zweck, absicht ib. 527,5 ; vortheil ib. 119,31 ; das was man bedarf, was n…

behuofen

MWB

behuofen swV. auch behuoben. 1 ‘benötigen, brauchen’ 2 jmdm. etw. ‘jmdm. etw. als behuof, als Aufgabe/Pflicht zuweisen’ (anders Glr.z.St.: b…

behuoflich

MWB

behuoflich Adj. ‘nötig, nützlich’ solen de veir meister [...] iren deynst doyn up den stedin, da id unsme rade [...] behuͦflich is und bevel…

gehuof

MWB

gehuof stM. ‘Nutzen, Vorteil’ dar nach der salden sprengel / an dem sechsten tage schuf / Adam und czu sim gehuf, / im gliche czu gesippe, /…