Eintrag · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
gurtila
(11. Jh., verschrieben taren-):
‚Bauchgurt als(mndl.
Teil des Pferdegeschirrs, cingulum‘
darmgerde, dare[m]garde). S. darm, gart2, gur-
til. Zur Bed. vgl. got. gairda
‚Gürtel‘. – darmgurtildarm
gurtilAWB m. a-St., darmgurtilagurtilaAWB f. ō- oder n-St., nur in
Gl.:
‚Bauchgurt als Teil des Pferdegeschirrs,(mhd. darmgürtel; vgl. ae. þearm-
cingulum‘
gyrd). S. gurtil. – Ahd. Wb. II, 311; Splett,
Ahd. Wb. I, 126. 334; Starck-Wells 91. 798.
840.