Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
grimmen st. V.
grimmen , st. V.
- nhd.
- lärmen, brüllen, zürnen, ergrimmen, wüten, toben, brummen
- ÜG.:
- lat. frendere Gl
- Vw.:
- s. be-, er-, gris-
- Hw.:
- s. krimmen; vgl. mnl. grimmen, mnd. grimmen (1)
- Q.:
- LAlex, Ot, MinnerII, Teichn (FB grimmen), AvaJG (1. Drittel 12. Jh.), BdN, DvA, Eheb, Frauentrost, Frl, Gl, Herb, Macer, Mechth, MinneR409, MinneR497, PrLeys, Rab, Reinfr, Renner, Ring, Suchenw, Trudp, Vät
- E.:
- ahd. grimman* 2?, st. V. (3a), rasen, wüten, toben; germ. *gremman, st.? V., grimmig sein (V.), toben, wüten, zürnen; germ. *gremmjan, sw. V., rasen, wüten, toben; s. idg. *gʰrem- (2), V., tönen, donnern, grollen, Pokorny 458; idg. *gʰer- (1), V., rasseln, lärmen, gurgeln, murren, Pokorny 439
- W.:
- nhd. DW-
- L.:
- Lexer 76b (grimmen), LexerHW 1, 1085 (grimmen), Benecke/Müller/Zarncke I, 573b (grimme), LexerN 3, 219 (grimmen)