lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

quëc

ahd. bis mhd. · 7 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Lexer
Anchors
11 in 7 Wb.
Sprachstufen
2 von 16
Verweise rein
79
Verweise raus
30

Eintrag · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)

quëc adj.

Bd. 2, Sp. 318
quëc këc adj. (BMZ köc s. quëcsilber. koc, koch MWVQVZKaraj. MWVQVZTund. 64,46. MWVQVZMone 3,370. MWVQVZParz. 71,13 var., s. auch unter quëcbrunne, -silber; quec, kec kommt im reime auf wëc, u. quecken, kecken im reime auf recken (pl. von recke) vor —: lebendig, frisch. ein choch prunne MWVQVZTund. 64,46 (vgl. quëcbrunne). quecke trênen MWVQVZMarld. han. 17,12. quecker blûdes droffe MWVQVZib. 26,5. ein queckeʒ fiwer MWVQVZParz. 71,13. MWVQVZElis. 7731. dâ brenten quecke lîcht MWVQVZErnst 2389. quecke (frische, grüne) stecken MWVQVZErlœs. 4715. quecke wurzen MWVQVZMbrg. 6b. ir minne quec MWVQVZElis. 8681. der strît was alsô quec, so gross war das schlachtgetümmel MWVQVZPart. B. 6130. du (wein) machest mir alle meine glieder keck MWVQVZAb. 1,402. vgl. quëc stn., quicken, erquicken; fest, gedrungen. keckeʒ flaisch MWVQVZMgb. 324,10. des hirszen glose (losung) ist grosz und keck MWVQVZSchm. Fr. 1,1222; frisch, wolgemut, munter, mutig, audax MWVQVZDfg. 60a. MWVQVZLeys. MWVQVZWolfr. (MWVQVZParz. 668, 2). MWVQVZWig. MWVQVZStrick. kecker lîp MWVQVZMsh. 3,282a. sîn herze was sô quec MWVQVZPart. B. 1222. die hatte einen queckin sun MWVQVZLudw. 97,9. Jasôn der hôhe fürste quec MWVQVZTroj. 7216. vier tûsent kecker man MWVQVZLoh. 2672. kecke gesellen MWVQVZChr. 2. 251,8. in allem strît die kecken MWVQVZWalb. 120. daʒ wâren ouch die kecken, die man dâ heiʒet ûʒ erwelte recken MWVQVZRab. 482, vgl. 385. 489. menlîch sach man sich die kecken wern MWVQVZErnst 1364. in verbindung mit einem andern adj. der grâve biderb unde quec MWVQVZPart. B. 15727. endlich und keck MWVQVZChr. 5,41,20. 192,15. küene unde quec MWVQVZOtte 514. MWVQVZWalb. 216. manlich unde quec MWVQVZTroj. 19190. MWVQVZChr. 5. 6,2. der kecke Orilus der snelle MWVQVZj.Tit. 1338. starke unde kecke recken MWVQVZRab. 270. kecke und starke gegenwer MWVQVZMh. 3,192. streitpar u. keck MWVQVZChr. 3. 103,19. 94,7. ein treffentlicher kecker man MWVQVZib. 89,4. keck u. trœstlich MWVQVZib. 5. 277,31. seit frisch u. keck MWVQVZib. 2. 486,35. keck u. frum MWVQVZib. 485,32; 5. 292,14. der dunket mich frum unde quec MWVQVZTroj. 18570. mit gen. ein ieglich ritter sol wesen sîns gemüetes quec MWVQVZOtte 739. die muotes kecken MWVQVZWh. v. Öst. 84a, mit präp. der an den êren alsô quec ist MWVQVZPart. B. 21556. an ritterschefte der kecke MWVQVZj.Tit. 259. ich wânde dich hân vil quecken an dîme ellen MWVQVZUlr. Wh. 137a. — ahd. AWBquëh, quëk, gt. qius (stamm gt. qiv) zu skr. jîva, lat. vivus (aus lat. gvivus), gr. βίος (nach MWVQVZGsp. 3 aus gr. γϜίϜος, vgl. dagegen MWVQVZKuhn 15,217). MWVQVZCurt.3 434. MWVQVZFick2 64. 714. MWVQVZGsp. 3. 325. MWVQVZDwb. 5,375; )
2312 Zeichen · 150 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    quecadj.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +2 Parallelbelege

    quec , queh , quic adj. ( zu -h neben -c vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 225, Braune, Ahd. Gr. 15 §§ 96 Anm. 5, 145 Anm. 6 u. He…

  2. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    quëcstn.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +7 Parallelbelege

    quëc stn. lebendiges thier. ir bluotekirl der warf zehant ir lôʒ nâch ir alden site, zehant er bluotete ( opferte ) alle…

Verweisungsnetz

71 Knoten, 79 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 8 Hub 1 Kompositum 60 Sackgasse 2

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit quec

228 Bildungen · 226 Erstglied · 1 Zweitglied · 1 Ableitungen

quec‑ als Erstglied (30 von 226)

quecaltar*

EWA

quecaltar*AWB m. a-St., Gl. 3,386,18 (12./13. Jh., mfrk.): ‚Wacholder; iuniperus‘ 〈Var.: quecholder〉. Der PflN ist mit dem Fortsetzer des Su…

quëcbrunne

Lexer

quec·brunne

quëc-brunne swm. BMZ lebendiger brunnen, quell Parz. Marld. han. 31,12. quec burne Fragm. 18,267. queck- oder quellprunn, latex Voc. 1482, k…

quecbrunno

AWB

quec·brunno

quecbrunno , quehbrunno sw. m. , mhd. quecbrunne , nhd. queckbrunnen; mnd. quik-, quekborne, mnl. quic-, quecborn. — Graff III,311. kec-prun…

queche

DWB

queche , s. quecke .

quechelen

KöblerMhd

quec·helen

quechelen , sw. V. nhd. wärmen, Feuer machen ÜG.: lat. foculare Voc Q.: Voc (1422) E.: s. quicken? W.: nhd. DW- L.: LexerHW 2, 319 (quecheln…

Quechen I

RhWB

Quechen I -eχə Saarbr f.: e Qu. ein Weh, in der Kinderspr.

Quechen II

RhWB

Quechen II -eχ-, –ē-, –ę- = Quecke (s. d.).

quecholder

AWB

quec·holder

quecholder mfrk. st. m. oder f. , mhd. queckolter f., nhd. queckholder m. quecholder: nom. sg. Gl 3,386,18 ( Jd ); zur frikativischen Geltun…

Quechua

FiloSlov

Quechua , n язык , м кечуа → FiloSlov Quichua, n → FiloSlov Kitschua, n → FiloSlov Kichwa, n

Quecksilber

SHW

Queck-silber Band 4, Spalte 1147-1148

quecka

AWB

quecka ( st. sw.? ) f. , mhd. quecke ( vgl. Lexer, Taschenwb . S. 437 ), nhd. quecke ( vielleicht aus dem Nd. entlehnt , vgl. DWb. VII,2335,…

queckapfel

DWB

queck·apfel

queckapfel , m. stechapfel, quech-, queckapfel Nemnich 1, 1379. 3, 451 .

Queckbart

RhWB

queck·bart

Queck-bart -ēkə- Klev m.: im Spottr. Hannes met dem Qu. het en Gesecht as en Appeletart.

Queckbauer

RhWB

queck·bauer

Queck-bauer (s. S.) -ęgəlχəs- Saarbr ; -eχən- MülhRh-Kierd ; -ikən- Grevbr-Kleinenbr ; -ēkən- Mörs-Pelden m.: verächtl. Kleinbauer, Arbeiter…

queckbeere

DWB

queck·beere

queckbeere , f. was quicken-, quitzbeere Frisch 2, 77 b . Nemnich 3, 451 . brem. wb. 3, 402.

queckblei

DWB

queck·blei

queckblei , n. nach analogie von quecksilber: doch ist derselbe mit einer wunderbarlichen art quecksilbers vermischt, so ichs anders quecksi…

queckbrunnen

DWB

queck·brunnen

queckbrunnen , m. lebendiger brunnen, quell, mhd. quëc-, këcbrunne ( s. keckbrunnen th. 5, 379), md. quickborn Schütze 3, 259 , darnach hat …

Queckbunder

RhWB

queck·bunder

Queck-bunder -īəkənbo·n.dər Erk-Elmpt , Kemp-Born m.: vernachlässigter Acker.

quecke

DWB

quecke , f. aus dem gleichbedeutenden nd. quecke, queke ( Schiller-Lübben 3, 400 b . Schambach 164 a , s. auch der queck 1), das in wurzeln …

Quecke I

RhWB

quec·kei

Quecke I -ękə, Pl. -kən Waldbr-Bladersb , Gummb-Homburgisch f.: unsichtbare Untiefe in Wiesen, auf Wegen, wo man einsinkt; unsichtbare Sumpf…

Quecke II

RhWB

Quecke II ebenfalls von queck abgeleitet f.: 1. Pflanzen. a. wie nhd., triticum repens Allg. nach Wk. VI 26 verbr., abgesehen von einigen ge…

queckelig

PfWB

queckelig Adj. : = queck , queckelig [LA-Impfl].

queckeln

DWB

quec·keln

queckeln , verb. , in aufqueckeln, ein schwächliches kind, eine kranke person durch sorgsame pflege auf-, fortbringen Schm. 2 1, 1391. s. au…

quec als Zweitglied (1 von 1)

unquec

KöblerMhd

unquec , Adj. nhd. „unkeck“, feige Q.: WvÖst (1314) (FB unkëc) E.: s. un, quec (1) W.: nhd. unkeck, Adj., unkeck, DW 24, 1084 L.: Lexer 469c…

Ableitungen von quec (1 von 1)

unquec

KöblerMhd

unquec , Adj. nhd. „unkeck“, feige Q.: WvÖst (1314) (FB unkëc) E.: s. un, quec (1) W.: nhd. unkeck, Adj., unkeck, DW 24, 1084 L.: Lexer 469c…