Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
quecholder mfrk. st. m. oder f.
mfrk. st. m. oder f., mhd. queckolter f., nhd. queckholder m.
quecholder: nom. sg. Gl 3,386,18 (Jd); zur frikativischen Geltung von -ch- vgl. Bergmann, Mfrk. Glossen S. 95 f. 263 (vgl. die Synonyme reckaltar u. uueckaltar mit jeweils zweifachem Lautwert; vermutlich hat auch holder aus holunder eingewirkt).
Wacholder, Juniperus communis L. (vgl. Marzell, Wb. 2,1079 f.): iuniperus.
Vgl. queckolterboum mhd.