lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

gula

mhd. bis lat. · 6 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

MLW
Anchors
6 in 6 Wb.
Sprachstufen
4 von 16
Verweise rein
3
Verweise raus
1

Eintrag · Mittellateinisches Wb.

gula f.

Bd. 4, Sp. 867
gula, -ae f.script.:gola: MLWl. 69.-ll-: MLW p. 868, 17.φάρυγξ, fauces, gutturSchlund, Rachen, Gurgel: I strictius: A proprie: 1 gener.: MLWNotker. Balb. gest. 1,18 p. 24,17 pistores ... -gulę irritamenta exquisitis artibus praeparabant (MLWIdung. Pruf. dial. II 1092). MLWItin. Petr. Dam. 8 nobis huiusmodi vinum (sc. pice contaminatum) pruritus -aegulae ... commendavit. MLWOtloh. prov. B 23 bibere et manducare nulli concessum est ad -am explendam, sed ad famem sitimque restringendam. al.spectat ad voracitatem: MLWConsuet. Marb. 4 admoneatur ... novicius, ut non sit elatus aut invidus ..., non servus -gulę. MLWCarm. de nat. animal. 956 cui deus est venter, quem -agula sola trahit. al. 2 anat. et medic.: a in univ.: MLWRecept. Lauresh. 2,53 ad -egule et cervicis dolorem. MLWBotan. Sangall. 23,7 ad hoccinilium in -agula sanacis. MLWRicher. Rem. hist. 4,5 cui (regi) sanguis copiosus per nares et -amgulam diffluebat. MLWTract. de chirurg. 744 si in -agula spina piscis ... adheserit. MLWAlbert. M. animal. 1,366 una (pars nervi sexti) ... ad -aegulae musculos suo protenditur itinere. saepius. v. et vol. II. p. 169,8.18. b οἰσοφάγος Speiseröhre: MLWRichard. Angl. anat. I 323 dicitur (sc. canna stomachi) arabice meris, grece isophagus, latine -agula. MLWPs.Galen. anat. 12 p. 188D -agula est quoddam membrum compositum ex duobus panniculis, recipiens cibum et potum intra se. p. 189B utrum ipsa -agula cum ore stomachi continuetur ...; continuatur ... -agula superius cum palato. ibid. al.canna Röhre: MLWFragm. sacram. Arnon. p. 605,15 exite (sc. daemones) ... de gutture, de -agula, de altera -agula. c ingluviesKropf: MLWFrid. II. MLWImp. art. ven. 1 p. 60,8 portant aves ad ipsos (pullos) escam ..., alie ... in gutture seu in -agula, que gorgia dicitur. B in imag.: MLWWalahfr. imag. Tetr. 195 illa (Iudith) -amgulam mortis fidei mucrone trucidans. MLWAngilb. carm. 3,3 (MGPoet. II p. 138) gaudet -agula Cerberi. C meton. i. q. edacitas, voracitas, gulositasGefräßigkeit, Fressgier, Völlerei (theol. de peccato mortali): 1 in univ.: MLWHraban. epist. 6 p. 391,18 de malo superbiae ..., avaritiae, -aegulae et fornicationis. MLWOtloh. prov. G 23 -aegulae et luxuriae deditus comparatur iumentis insipientibus. MLWCaes. Heist. mirac. I 4,73 p. 240,31 in pugna Christi prius agitur contra -amgulam ieiunando, per quam victus est primus homo. MLWAlbert. M. sent. 4,33,16 p. 305,17 -agula est peccatum carnale. MLWIocalis 245 raro senes ulli, qua prelia vel -agula pulli. persaepe. v. et MLW p. 869, 56.per prosop.: MLWAldh. virg. II 2490 -agula ... ieiunii validis pellax prosternitur armis. 2 remissius de actione edendi: MLWHraban. univ. 6,1 p. 157A -agula, quae a deglutiendo nuncupata est, aliquando pro acceptione cibi vel potus ponitur, aliquando pro voracitate. II latius: A iugulumKehle: 1 in univ.: MLWRecept. Lauresh. 2,257 inunge ... -amgulam et collum et que circa -amgulam proxima sunt. MLWPs. Hippocr. phleb. 67 incide in collo vel gola. 144 vena edalica iudicat cornilias ... et anga et gola. MLWGloss. Roger. III 573 succus feniculi butiro commisceatur et in -agula ponatur. MLWWilh. Salic. chirurg. 2,7 p. 331D vulnera in -agula cum ense ... valde timorosa sunt. 4,1 p. 24,18sqq. omnes incisiones, quae fiunt in -agula, ... oportet evitare omnes venas -aegulae ..., nam vena -aegulae habet sub se arteriam occultam. saepius.spectat ad animalia: MLWFrid. II. MLWImp. art. ven. 2 p. 129,28 que (maculae) ... sunt a -agula per totum pectus usque ad ovariam. 2 λάρυγξKehlkopf: MLWWilh. Salic. chirurg. 4,3 p. 30,8 sub -agula ... ordinata sunt duo ossa furculae ...; aliud ... caput (sc. ossis furculae) continuatur summitati pectoris, ubi est pixis -aegulae. ibid. al.os -ae:gulae MLWTract. de cruc. effig. 63 de nodo ad genua quantum de osso -aegulae ad umbilicum. B collumHals: 1 proprie: MLWLeo Mars. chron. 59 rec. II p. 282,15 Pandulfum ... principem ... ferreis nexum vinculis atque in ... ceno laci ad -amgulam usque demersum ei (magistro militum) ... ostendunt duo monachi. MLWLaur. Leod. gest. 26 p. 506,5 illos (hostes) ... ut latrones per -amgulam captos abducit Heinricus. MLWCarm. Bur. 77,15,2 tamquam massa nivea -agula candescebat. MLWAnnal. Plac. a. 1244 p. 489,33 ipsum (Philippum Codeporcum) suspendi fecit filius Guillelmi per gullam ita, quod obiit (sim. a. 1270 p. 547,12). al.catena -aegulae de osse sub -gula posito (‘Schlüsselbein’): MLWGloss. Roger. III 578 (nota in marg.) cathena -egule est os, qui organicus in provinciali lingua colli dicitur. I B 4,2 p. 708,42 si os, quod est cathena -egule, fractum fuerit (sim. I A 4,2 p. 709,10). 2 meton.: a pellicium (ostro tinctum)(purpurrot gefärbter) Pelz(kragen): MLWAmarc. serm. 4,200 -isgulis vestitus dives et ostro. MLWBruno Magd. bell. 92 p. 86,21 unus ex ipsis (iuvenibus) ... crusinam -isgulis ornatam quasi furtim praecidit. MLWAnnalista Saxo a. 1044 p. 387,4 delicatioris ... vestitus ... nulla illis (clericis) erat cura, ut -asgulas, quibus nunc ardet clerus, nescirent (ex MLWFund. Hild. 4). MLWVita Meinw. 181 p. 103,14 quibus (pellibus) ... et -isgulis martherinis in circuitu ornatis imperatorem post balneum vigilię vestivit episcopus. MLWChart scrin. Col. A I p. 112 nr. 1 locus ... inter venditores -arumgularum. al. b de hominibus: MLWAlbert. Stad. Troil. 6,702 dicamus ..., parte ... quot strate sint ab utraque -egule. C de neuma quadam (ignota; de re v. LexMusLat. II. s. v. ‘gula’): MLWTabula neum. p. 55 -agula (gura var. l.), gradus vel gurgulus.Weber
5493 Zeichen · 339 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    gulaf.

    Mhd. Handwörterbuch (Lexer) · +1 Parallelbeleg

    gula f. schlund, gurgel Hugo v. M. 34. aus lat. it. gula , vgl. Kwb. 126 f.

  2. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Gula

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Gula , Fluß in Norwegen, entspringt im N. von Röraas, fließt in westlicher und nordwestlicher Richtung durch das Guldal …

  3. Sprichwörter
    Gula

    Wander (Sprichwörter)

    Gula Einem die Gula zeigen. – Hueber, 11. Nach Schöpff, Tiroler Idiotikon, S. 222, soll dies im Zillerthal bedeuten: geg…

  4. Latein
    gula

    Lex. musicum Latinum · +1 Parallelbeleg

    gula Neumenbezeichnung unbekannter Bedeutung — term of undetermined meaning that designates a neume [s.XI-XII] LmL Neum.…

Verweisungsnetz

105 Knoten, 99 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Hub 1 Wurzel 26 Kognat 18 Kompositum 54 Sackgasse 6

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit gula

35 Bildungen · 16 Erstglied · 18 Zweitglied · 1 Ableitungen

gula‑ als Erstglied (16 von 16)

gulab(i)us

MLW

* gulab(i)us v. * gorab(i)us. Weber

gulacitas

MLW

* gulacitas (gol-), -atis f. edacitas, voracitas, gulositas – Gefräßigkeit, Fressgier, Völlerei : Mirac. Eparch. 11 (MGMer. III p. 563,3) ut…

Gulack

Meyers

gul·ack

Gulack ( Kulack , niederl. Goelack ), ein javanisches Gewicht: in Batavia 7 1 / 4 Kätti = 4,46 kg, für Pfeffer in Bantam 1023, in Palembang …

Gulässer

RhWB

gula·esser

Gulässer gūlī:sər  Trier-Schleidw Sg. t. m.: dau bas e gefihrliche G. zu einem kleinen Kerl , der die Leute erschrecken will.

Gulang

ElsWB

gul·ang

Gulang [Kỳlà Str. Co. ] n. Ballspiel. — frz. coulant.

gulardisch

PfWB

gulardisch Adj. : in der Verb. gallatisch Wasser 'Bleiwasser (für Umschläge)' [ NW-Hardbg ]. — Aus der pharm. Bez. aqua Goulardi. — Bad. II …

Gulasch

Pfeifer_etym

gula·sch

Gulasch m. n., öst. auch Golasch n. (aus Ungarn stammendes) ‘Gericht aus Fleischwürfeln mit scharf gewürzter Soße’, seit Mitte des 19. Jhs. …

Gulaschmann

SHW

Gulasch-mann Band 2, Spalte 1515-1516

Gulaschkanone

PfWB

gulasch·kanone

Gulasch-kanone f. : ' Feldküche ', scherzh., Gulaschkanon [verbr.]. Südhess. II 1516 ; Bad. II 498 .

gulatus

MLW

gula·tus

* gulatus , -a, -um. (gula) pelliculis (ostro tinctis) distinctus, ornatus – mit (mit purpurrot gefärbten) Pelzstücken besetzt, verziert : R…

gula als Zweitglied (18 von 18)

flugula

KöblerGerm

*flugula , Adj. nhd. fliehend, fliegend ne. fleeing (Adj.), flying (Adj.); RB.: ae. Hw.: s. *fleugan E.: s. idg. *pleuk-, V., rinnen, fließe…

kogula?

KöblerAhd

*kogula? , Sb. nhd. Keule, Knüttel ne. cudgel (N.)

tegula

KöblerGerm

*tegula , F. nhd. Ziegel ne. tile I.: Lw. lat. tēgula E.: s. lat. tēgula, F., Tiegel; vgl. gr. τάγηνον (tágenon), τήγανον (tḗganon), N., Bra…

guggula

AWB

? guggula ( sw. f.? ) guggulun: ( gen.? dat.? ) sg. Gl 3,469,23 ( Mülinensche Rolle, 11./12. Jh. ). Sauerklee, Oxalis acetosella L.: cuculo …

gurgula

AWB

gur·gula

gurgula sw. f. , mhd. gurgel(e), nhd. gurgel; mnd. görgel, mnl. gorgel. — Graff IV,248. gurgul-: nom. sg. -a Gl 3,689,69 ( Sg 299, 9./10. Jh…

krugula

AWB

kru·gula

krugula sw. f. , nhd. dial. bair. krugel Schm. 1,1367 ; vgl. mhd. krüegelîn. — Graff IV,590. Alle Belege im Nom. Sg. chrugula: Gl 3,157,42 (…

krēgula

KöblerAhd

krēgula , sw. F. (n) Vw.: s. krēgila*

kugula

AWB

kugula sw. f. , mhd. gugel(e), kugel, kogel sw. st. f., frühnhd. kugel ( vgl. DWb. V,2533 f. ); mnd. kōgel(e) f. m., mnl. cogel(e) f. ? m. ;…

ligula

LmL

ligula -ae f. ‚Zunge‘ (Bezeichnung für den vorderen, abgeschrägten Teil des Kerns einer Orgelpfeife) — ‘tongue’ (term for the forward, slant…

lungula

AWB

lun·gula

lungula , lungila st. sw. f. , mhd. lungel(e), nhd. dial. bair. lungel Schm. 1,1493. — Graff II,231 s. vv. lunga, lunginna, lungunna, lungin…

lībregula

KöblerAhd

līb·regula

lībregula , st. F. (ō) nhd. „Lebensregel“, Ordensregel ne. maxim, statute of an order Q.: N (1000) I.: z. T. Lw. lat. rēgula, Lüs. lat. rēgu…

magula

KöblerGot

magula , sw. M. (n) nhd. Knäblein, Knabe ne. little boy ÜG.: gr. παιδάριον; ÜE.: lat. puer I.: ? Lüs. gr. παιδάριον Q.: Bi (340-380), Sk E.:…

plagula

LmL

pla·gula

plagula -ae f. Bezeichnung für die plagale Nebenform einer Kirchentonart — term that designates the plagal, secondary form of a mode [s.XV] …

regula

AWB

regula st. f. , mhd. regel(e), nhd. regel; mnd. rēgul(e), rē- gel, mnl. regel; afries. regule, regel; ae. regol st. m. ; an. regla sw. f. ; …

scergula

KöblerAhd

scergula , st. F. (ō)?, sw. F. (n)? Vw.: s. skergula*

skergula

KöblerAhd

skergula , st. F. (ō)?, sw. F. (n)? nhd. Haken (M.) zum Obstpflücken ne. hook (N.) ÜG.: lat. uncinus Hw.: s. zwirgula Q.: Gl (13./14. Jh.) I…

virgula

LmL

vir·gula

virgula -ae f. et virgulus -i m. I. ‚Strichlein‚ Strich‘ (als Notationszeichen) II. Bezeichnung für eine eintönige Neume — I. ‘stroke’ (as n…

zwirgula

KöblerAhd

zwir·gula

zwirgula , F.? nhd. Haken zum Obstpflücken ne. plucking-hook ÜG.: lat. uncinus pomorum Gl Hw.: s. skergula* Q.: Gl (10. Jh.) I.: lat. beeinf…

Ableitungen von gula (1 von 1)

Ungula

Herder

Ungula , lat., Huf; ungulata , Hufthiere.