Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
krugula sw. f.
sw. f., nhd. dial. bair. krugel Schm. 1,1367; vgl. mhd. krüegelîn. — Graff IV,590.
Alle Belege im Nom. Sg.
chrugula: Gl 3,157,42 (SH A). — crug-ula: Gl 2,245,11 (Sg 299, 9. Jh.). 246,51. 3,157,42 (SH A). 644,41. 5,30,34. 45,44 (Cv-); -ela: 3,157,43 (SH A); -ele: ebda. (SH A); krugila: ebda. (SH A); krogola: 214,63 (SH B).
Verschrieben: kugela: Hbr. I,343,427 (SH A).
(großes) Gefäß, Krug, Topf: aripedica a tribus pedibus dicitur .i. cucuma siue crugula [zu: antiquus hostis a mulomedici specie obviam factus est, cornu et] tripedicam [ferens, Greg., Dial. 2,30 p. 261] Gl 2,245,11. 246,51. chrugula curuca 3,157,42 (im Abschn. De vasis potatoriis). 214,63 (im Abschn. De vasis). 5,45,44. Hbr. I,343,427. crugula cucuma Gl 3,644,41. crugula [rubrumque amplexa catinum cauda natat thynni, tumet alba] fidelia [vino, Pers. 5,183] 5,30,34.
Vgl. DWb. V,2431.