Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
krugula sw. f.
krugula sw. f. , nhd. dial. bair. krugel Schm. 1,1367 ; vgl. mhd. krüegelîn. — Graff IV,590. Alle Belege im Nom. Sg. chrugula: Gl 3,157,42 ( SH A ). — crug-ula: Gl 2,245,11 ( Sg 299, 9. Jh. ). 246,51. 3,157,42 ( SH A ). 644,41. 5,30,34. 45,44 (Cv-); -ela: 3,157,43 ( SH A ); -ele: ebda. ( SH A ); k r ugila: ebda. ( SH A ); krogola: 214,63 ( SH B ). Verschrieben: kugela: Hbr. I,343,427 ( SH A ). ( großes ) Gefäß, Krug, Topf: aripedica a tribus pedibus dicitur .i. cucuma siue crugula [ zu: antiquus hostis a mulomedici specie obviam factus est, cornu et ] tripedicam [ ferens, Greg., Dial. 2,30 p. …