Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
kelur st. M. (az, i?)
kelur , st. M. (az, i?)
- nhd.
- Kehle (F.) (1), Schlund, Rachen, Wamme
- ne.
- throat, dewlap
- ÜG.:
- lat. (gurgustium) Gl, palear Gl
- Q.:
- Gl (3. Viertel 8. Jh.)
- E.:
- germ. *kelu-, *keluz, st. F. (u), Kehle (F.) (1); s. idg. *gel- (2), *gᵘ̯ʰel-?, V., Sb., verschlingen, Kehle (F.) (1), Pokorny 365
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 5, 86 (kelur), ChWdW8 174b (kelur), ChWdW9 461b (kela), EWAhd 5, 464
- Son.:
- Sachglr = Sachglossar Hermeneumata (Vocabularius St. Galli) (Sankt Gallen, Stiftsbibliothek 913) (3. Viertel 8. Jh.), Smr01 = Murbacher Sammelglossar (Oxford, Bodleian Library Jun. 25), Tgl154 = Glosse (Köln, Dombibliothek XLIII), Tglr Leidener Glossar = Leidener Glossar (Leiden, Universitätsbibliothek Voss. lat. q. 69), Tglr Rz = Reichenauer Bibel-Glossar (Karlsruhe, Badische Landesbibliothek Aug. IC bzw. XCIX), TrT29 = Pariser Bibelglossar (Paris, Bibliothèque Nationale lat. 2685)