Eintrag · Wander (Sprichwörter)
- Anchors
- 12 in 11 Wb.
- Verweise rein
- 30
- Verweise raus
- 21
- Sprachstufen
- 4 von 16
Lautwandel-Kette
Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart
Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.
-
15.–20. Jh.
NeuhochdeutschFug
Adelung (1793–1801) · +6 Parallelbelege
Der Fug , des -es, plur. inus. ein Wort, welches nur in der figürlichen Bedeutung des Wortes Fuge und Fügen vorkommt. Es…
-
18./19. Jh.
Goethe-ZeitFug
Goethe-Wörterbuch
Fug 1 Recht, Berechtigung; nur in best Vbdgn daß du [ Przin Karoline vWeim ] glaubst, das viele Papier, | Was auch drauf…
-
modern
DialektFugf.
Lothringisches Wb. · +2 Parallelbelege
Fug [fúg Ri. Hom. Sbg. u. s.; fou D. Si. ] f. Fuge: ’s kracht in alli Egge un Fuge Ri. Et geht alles aus der Fo u Si. — …
-
—
SprichwörterFug
Wander (Sprichwörter)
Fug 1. Der fug bricht vnd macht den krug. – Franck, I, 84 b ; Henisch, 1278; Gruter, I, 15; Petri, II, 88; Simrock, 2898…
Verweisungsnetz
45 Knoten, 43 Kanten
Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen
Wortbildung
Komposita & Ableitungen mit fug
186 Bildungen · 146 Erstglied · 28 Zweitglied · 12 Ableitungen
fug‑ als Erstglied (30 von 146)
Fugeisen
SHW
Fug-eisen Band/Spalte unbekannt
fuga1
LDWB1
fuga 1 [fū·ga] f. (-ghes) (danterlerch) Fuge f., Spalt m ., Spalte f ., Zwischenraum m ., Lücke f ., Schlitz m .
fuga2
LDWB1
fuga 2 [fū·ga] f. (-ghes) ‹mus› Fuge f. ◆ fuga a spidl ‹mus› Spiegelfuge f.; fuga dopla ‹mus› Doppelfuge f.; fuga tripla ‹mus› Tripelfuge f.
*fugabilis
MLW
* fugabilis , -e. (fugare) fugax, volatilis – flüchtig, vergänglich (usu alch.) : MLW Ps. Avic. tinct. 5 p. 630 b ,8 spiritus ... sunt -es f…
fugacia
MLW
fugacia v. MLW focacius. Fiedler
fugacitas
MLW
fugacitas , -atis f. 1 proprie i. q. fuga – Flucht : MLW Chron. Reinh. a. 1190 p. 546,7 id, quod minaciter et inconsulte aggressi fuerant, f…
fugaciter
MLW
fugaciter v. MLW fugax. Fiedler
Fugacität
Herder
Fugacität , lat.-deutsch, Flüchtigkeit; fugitiv , flüchtig.
fugader
DWB
fugader , f. eine wie durch eine fuge verbindende ader, die bandader, sehne. bildlich: geld und güter, sagt Lipsius, sein die nervi imperii …
fugal
AWB
fugal s. AWB fogal.
fugalklovo
KöblerAs
fugalklovo , sw. M. (n) nhd. „Vogelkloben“, Vogelfalle ne. fowlingtrap (N.) ÜG.: lat. aucipula GlVO Hw.: vgl. ahd. *fogalklobo? (sw. M. (n))…
fugalkorf
KöblerAs
fugalkorf , st. M. (a?) nhd. Vogelkorb ne. basket (N.) for birds Hw.: vgl. ahd. *fogalkorb? (st. M. (a?)) Q.: Kötzschke, R., Die Urbare der …
fugalôd
AWB
fugalôd s. AWB fogalôd.
fugalōd
KöblerAhd
fugalōd , st. M. (a?, i?) Vw.: s. fogalōd*
Fugasse
Meyers
Fugasse (franz. fougasse ), Steinmine, s. Meyers Mine .
fugata
LmL
fugata v. LmL fugo
fugatia
MLW
fugatia v. MLW focacius. Fiedler
fugatim
LmL
fugatim fugenmäßig, fugiert — in fugal style, fugally [s.XV] LmL Compos. Cum igitur 2, 13: ad componendum terciam vocem, primo debent notari…
*fugatio
MLW
* fugatio , -onis f. actio fugandi – das Vertreiben, Vertreibung : 1 gener.: MLW Hildegar. Far. 131 capit. (MGMer. V p. 186,31) de febrium -…
fugativa
LmL
fugativa -ae f. Fuge — fugue [s.XV] LmL Compos. Natura pr. 6: octavo de fugativis et sincopa. LmL Compos. Natura 8a, 1: Sequitur de fugativi…
fugativus
LmL
fugativus -a , -um fugiert — fugal [s.XV] LmL Compos. Natura 8a, 2: Fugative voces dicuntur, ubi una sequitur interdum alteram, ac si una se…
fugato
GWB
fugato musikal: nach Art einer Fuge GWB 38,8 Concerto dramat Regiebem vor 123 Dorothee Schröter D. S.
fugatrix
MLW
fugatrix , -icis f. quae fugat – eine die verjagt, Vertreiberin : MLW Vita Annon. I 3,12 p. 502 b ,9 certa salus erit ex Deo dolorum -x fuga…
fugatus
MLW
subst. fugatus , -i m. fugitivus – Flüchtling : MLW Dipl. Otton. I. 350 p. 481,25 si ... iudex ipsos f ugitivos susceperit et eos reddere ne…
fugax
MLW
fugax , -acis. form. nom. pl. -is: MLW p. 527, 13 . struct.: c. acc. (pro gen. obi.): MLW l. 66 . c. in c. acc.: MLW p. 527, 2 . pronus ad f…
Fugazität
Meyers
Fugazität (lat.), Flüchtigkeit, Vergänglichkeit.
fugbank
DWB
fugbank , f. was fügebank 2) b ).
Fugbloch
RhWB
Fug-bloch -blǫux n.: Sieg-ODollend ; ǫk- m. Zell , Trier : grosser Fassbinderhobel.
Fugeck
RhWB
Fu-geck vū(·ə.)jęk Heinsb , MGladb , Erk , Grevbr , Neuss , Düss , im Rip in Eusk-Dirmerzh , Köln , Bergh , Dür (u. -ukə- ); fugə- Eusk-Ahre…
fugeisen
DWB
fugeisen , n. ein eisernes werkzeug der maurer, mit welchem diese den kalk in die zwischen den steinen befindlichen » fugen « der mauer stre…
‑fug als Zweitglied (28 von 28)
Unfug
RDWB1
Unfug m хулиганство; безобразие; чёрт знает что (такое); неслыханный, неслыханно grober ~ (je nach Kontext) - грубое нарушение правил, безоб…
Aasfug
MeckWB
Wossidia Aasfug f. Aasfuge, so nennt der Maurer eine dicke Fuge, in die zu viel Mörtel verarbeitet ist.
Anfug
DRW
Anfug Fug mit anfug ... sich resolviren 1608 WürtLTA.² III 2
befug
DWB
befug , m. jus, potestas: nach befug der berürten ordnung. beschl. des reichsreg. von 1501 §. 1; so gar wenig fehlet, dasz man eine schlimme…
einfug
DWB
einfug , m. unitas, cohaerentia, einfuog. Frisius 1403 a , Maaler 100 a . vgl. DWB fug .
gefug
DWB
gefug , m. n. verstärktes fug m. ( s. d. ), wie mhd. gevuoc neben vuoc, beide noch nicht ahd.; aber ags. gefôg n. gefüge Grein 1, 401 , wie …
gewerbeunfug
DWB
gewerbeunfug , m. , gelegenheitsbildung: die anbahnung eines consequenten systems geschehe aus der tiefsten tiefe des gewerbes selbst, und z…
Grober Unfug
Meyers
Grober Unfug , s. Meyers Unfug .
gugelfug
DWB
gugelfug , m. , späsze, unfug ( vgl. gugelfuhre): gugelfug unter einander ( haben ) Gotthelf ges. schr. 18, 10 , vgl. Staub-Tobler 1, 700 .
Knipfug'
MeckWB
Wossidia Knipfug' f. Quetschfuge, enge Fuge zwischen zwei Mauersteinen mit wenig Mörtel Gü Güstrow@Schwaan Schwaan ; halb hd.
Lagerfug'
MeckWB
Wossidia Lagerfug' f. halbhd. waagerecht laufende Fuge des Mauerwerks Wi Wismar@Brüel Brüel ; Ro Rostock@Wustrow Wustr .
nichtfug
DWB
nichtfug , m. unschicklichkeit, unberechtigtheit: dasz es .. ein füglicher vorschlag sei, dasz, so der von dem gegentheil abgeschlagen, dess…
Rechtsfug
DRW
Rechtsfug, m. rechtlich begründete Befugnis vgl. Fug (I) uͤberfallen und ihnenn alßo das irhe wider alle rechtfuge ... genhommen 1557 DithmU…
Saufug'
MeckWB
Wossidia Saufug' f. eine zu breite Fuge Ro Rostock@Wustrow Wustr .
straszenunfug
DWB
straszenunfug , m. , auf der strasze, öffentlich ausgeübter unfug: der magistrat hat seine sitzung über den straszenunfug gehalten und erklä…
Straßenunfug
DRW
Straßenunfug, m. ungebührliches Lärmen, Zanken auf der ¹Straße (III) strassenunfug wird mit gefängniss bis zum andern morgen gestraft 1599 Z…
Studentenunfug
GWB
Studentenunfug [bisher nicht publizierter Wortartikel]
tonunfug
DWB
tonunfug , m. : das blöken selbst ist ebenso groszer tonunfug wie das meckern der ziege oder das grunzen des schweines Brehm thierleben 1 3 …
trinkunfug
DWB
trinkunfug , m. : dasz von maszgebender stelle aus dem trinkunfug bei derlei liebesmahlen ( von offizieren ) gesteuert würde tägl. rundsch. …
Unfug
SHW
Un-fug Band/Spalte unbekannt
Ungefug
SHW
Un-gefug Band/Spalte unbekannt
unfug
DWB
unfug , m. , gegentheil von fug ( th. 4, 1, 1, 372), selbständiger ausgebildet und weniger in festen verbindungen haftend als dieses. mhd. u…
ungefug
DWB
ungefug , m. , gegentheil von gefug, seitenstück zu unfug. es handelt sich im nhd. nur um nachklänge einer reicheren alten entwicklung; mhd.…
widerfug
DWB
widerfug , m. , gegenteil, gegenstück, gegensätzlichkeit; antipode; vgl. DWB fug t. 4, 1, 1, sp. 372 ff. nur obd. im 16. und vereinzelt 17. …
wunderunfug
DWB
-unfug D. Fr. Strausz ges. schr. (1876) 11, 18 ,
zauberunfug
DWB
-unfug , m. , unfug, unwesen, im zauber bestehend: den aberglauben, der ... so manchen hexentand und z. ausbrütete C. A. Böttiger kl. schr. …
zentrifug
GWB
zentrifug [bisher nicht publizierter Wortartikel]
zusammenfug
DWB
-fug , m. , oder
Ableitungen von fug (12 von 12)
befug
DWB
befug , m. jus, potestas: nach befug der berürten ordnung. beschl. des reichsreg. von 1501 §. 1; so gar wenig fehlet, dasz man eine schlimme…
befugen
DWB
befugen , befügen , copiam, potestatem alicujus rei dare, ermächtigen, nnl. bevoegen. fast nur im part. praet. übrig, doch sagt man: ich bef…
Entfugen
Campe
◬ Entfugen , v. trs. aus den Fugen reißen. Uneigentlich, aus dem gewöhnlichen Gange, gänzlich aus der Ordnung bringen. »Jene entfugten Zeite…
fuge
DWB
fuge , f. junctura, compages, conclusura, commissura. mhd. fuoge, vuoge, welches ein ahd. fuoga voraussetzt, das nicht nachzuweisen ist, wol…
gefug
DWB
gefug , m. n. verstärktes fug m. ( s. d. ), wie mhd. gevuoc neben vuoc, beide noch nicht ahd.; aber ags. gefôg n. gefüge Grein 1, 401 , wie …
gefuge
DWB
gefuge , n. commoditas, commodum. Stieler 577 , aber nur mit dem beispiel unter gefug 2.
gefugen
DWB
gefugen , verstärktes fugen. 1 1) intr., wie fugen ( s. d. III, 2 ff. ). 1@a a) gefugen, gebüren, zugehören, wol anstehen, pertinere, conven…
unfug
DWB
unfug , m. , gegentheil von fug ( th. 4, 1, 1, 372), selbständiger ausgebildet und weniger in festen verbindungen haftend als dieses. mhd. u…
unfuge
DWB
unfuge , f. , gegentheil von fuge in dessen unsinnlichen bedeutungen; mhd. unvuoge; mnd. unvoge (unnevoghe Schiller-Lübben 5, 86 a ); Staub-…
unfugen
DWB
unfugen , verb. , unfug treiben, ausschreitungen begehen; mhd. unvuogen Staub-Tobler (1489) 1, 700 ; Schmeller (1579) 1, 698 ; lehnsurk. Sch…
Unfuglich
Campe
Unfuglich , adj . u. adv . nicht fugend, nicht passend. Gewöhnlich sagt man unfüglich . S. d.
verfugen
DWB
verfugen , verb. durch fugen vereinen, ineinanderfugen, verbinden Heinsius 4, 1289 .